Mijn Vlaamse buurman staat na de uitschakeling van België te roken in de tuin. Het regent. Hij staat niet eens onder het afdakje. Dit draait niet om nicotine, maar om iemand die zichzelf probeert te straffen. De buurman wil ziek worden. Hij wil morgen niet naar werk, want op werk gaan ze hem uitlachen.
‘Ik ben er verdomme weer ingetuind, buurman,’ zucht hij. ‘In de hoop. In dat gelul over een gouden generatie. Sommige sporters struikelen voor de finish, maar ons team begint in het startschot al met struikelen. We zijn een struikelziek volk. We zijn geboren om te vallen. Baby’s in België dragen niet alleen luiers, maar ook kniebeschermers,’ vervolgt hij.
‘Ik vind dat juist zo mooi aan jullie land. Als ik België inrijd, is alles drie tinten grijzer…
