Plassen. Daar ontkomt een mens niet aan. Sterker nog: ze zeggen dat je steeds vaker moet plassen naarmate je ouder wordt. En ze hebben gelijk. Veel vaker. Dat is overdag niet eens zo’n bezwaar, altijd wel een boom, berm of openbaar toilet op schootsafstand. Maar ’s nachts is het waardeloos, om dol van te worden. ’s Nachts wil je slapen, niet plassen. Want als die blaas aanklopt, en je wordt er wakker van, moet je maar weer zien dat je nog eens in slaap komt.
Maar een mens mag natuurlijk blijven hopen, dus ik probeer altijd eerst even te blijven liggen. Het is pas lichte aandrang, dus wie weet slaap ik er nog een uurtje doorheen. Ogen dicht, droge dingen denken. Regen. Kut. Twee keer draaien later is wel duidelijk:…
