Iedere Nederlander die vóór het jaar 1990 ter wereld kwam, vermoedelijk 100 procent van het kleurrijke lezerspubliek van ons mooie blaadje, is op een zeker moment in zijn of haar leven, op een zekere manier, in aanraking gekomen met de grootste, actiefste en meest omstreden jeugdcultuur die Nederland ooit heeft gekend. ‘Gabber ben je niet voor even, gabber ben je voor het leven,’ galmde het dertig jaar geleden in nagenoeg alle lagen van onze samenleving. Op de talloze illegale raves, vunzige huisfeestjes en op de oorverdovende festivals, maar ook in keurige Vinex-wijken en op speelpleintjes van katholieke scholen.
Ook deze journalist, met bouwjaar 1988, heeft de gabbercultuur vanaf de voorste rij mogen aanschouwen. Een beknopte samenvatting: in 1996 was ik zelf nog een jaar of tien te jong om te…