Inhoudsopgave van Editie 46 - 2021 - Nieuwe Revu

EVA KOREMAN medefeminist ‘Normaal gesproken werk ik heel graag mee, maar ik zit nog vol in m’n kraamtijd. Ik type dit terwijl ik aan de kolf-machine hang, dus mijn hoofd is gevuld met een soort roze babymist.’ Sorry, mijn hoofd is gevuld met babymistEva Koreman HELENE VAN SANTEN hoofdredacteur Margriet De betweter zwijgtPrem Radhakishun ‘Margriet van der Linden vind ik een goede journalist. Ze is altijd goed voorbereid, stelt kritische vragen en wat daarbij belangrijk is: ze zorgt voor een aangename sfeer. Ze deinst er niet voor terug om haar gasten het vuur soms na aan de schenen te leggen, maar realiseert zich wel dat het om een groep mensen aan tafel draait en dat de sfeer wel een beetje gezellig moet blijven. Ik vind dat ze dat goed kan.…

Loesje schijnt echt te bestaan, ze zou een studente aan de kunstacademie in Arnhem zijn die in 1983 betrokken raakte bij de oprichting. Dat was dan in ieder geval met Jan Verschure, Yoeke Nagel en Ingrid van Berkel, mensen van wie we zeker weten dat ze in dat jaar aan de wieg stonden van Loesje. Terwijl Nederland massaal demonstreerde tegen kruisraketten en de bezuinigingsplannen van het kabinet, bedachten zij en nog drie idealistische wereldverbeteraars in Arnhem een nieuwe manier om hun boodschap met de stad, en later de rest van het land, te delen: via aanplakposters. Allemaal ondertekend door Loesje. Haar boodschap? Die kon over van alles gaan. Als het de wereld maar tot een betere plek maakte. Mede-oprichter Ingrid van Berkel werd vanwege het 25-jarig jubileum van Loesje in…

Vorige week had ik een woordenwisseling met mijn buurman. Ik kwam thuis en zag hem bij de voordeur staan. Naast de buurman stond een jongen in een fluorescerende jas die boodschappen voor hem had gedaan. ‘Dit kan echt niet, buurman. Op de hoek van de straat zit een supermarkt. Hoeveel stappen zullen het zijn. Vijftig? Zestig?’ ‘Niet vandaag, James. Ik heb hier echt geen zin in.’ ‘Wat heb je allemaal besteld dan?’ vroeg ik, terwijl ik in de papieren zakken keek die op de trap stonden. Ik zag een leverworst, afbakbroodjes, roomboter, chips en twee bakjes voorgesneden watermeloen. Altijd als ik voorgesneden watermeloen zie, denk ik aan de dag dat ik naar de hemel mag. En dat al mijn voorvaderen in een rij op me staan te wachten. ‘En hoe…

Het is alwéér een aangenaam zonnige, zinnebevrijdende blauwe maandagmorgen op de Praia dos Cavacos in Zuid-Portugal, waar alle dagen blauwe maandagen zijn, en langzaam probeer ik de moed te verzamelen om aan de terugreis naar Nederland te beginnen. Het is toch een beetje alsof je na een langdurig weekendverlof wordt teruggeroepen naar een tbs-kliniek, terwijl je weet dat de omstandigheden aldaar je nooit zullen helpen om de geestelijke nood te ledigen. Een volle dag worstelde ik met dit stukje tekst, terwijl ik ze normaal gesproken uitscheid als pus uit een etterende wond. Ga je op afstand de bird’s eye-betweter uithangen en pretenderen dat je Nederland helemaal doorzien hebt, en dat je schamperend het stripfigureske, schreeuwerige iedereen-maakt-ruzie-met-iedereen-stofwolkje beschouwt alsof je zelf corona, klimaat en kabinetsformatie hebt opgelost in dezelfde vingerknip waarmee…

‘Het is als rijden in de mist – als je in de verte een rood lampje ziet, moet je meteen remmen, en niet denken: ik weet niet helemaal zeker of het wel een rood lampje is, dus laat ik nog maar even doorrijden. Zo legt klimaatwetenschapper Pier Vellinga nog maar eens het principe van de behoorlijke aannemelijkheid aan ons uit in de wetenschapspodcast Ondertussen in de kosmos van de Volkskrant. Helaas was in het klimaatdebat behoorlijk aannemelijk nooit aannemelijk genoeg. En nou zitten we met de gebakken peren. Vellinga, mocht je hem niet kennen, is een van de grondleggers van het inmiddels overbekende Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC), de organisatie van de Verenigde Naties die de risico’s van klimaatverandering moet evalueren. Hij loopt al sinds begin jaren tachtig mee…

Waar? Bijna in de radiostudio in Hilversum, maar uiteindelijk via Teams. Nog iets genuttigd? Een cola light uit de eigen voorraadkast. Verder nog iets? Mijn voet wilde net het gaspedaal van mijn Volvo C30 intrappen toen de telefoon ging. De pr-dame van Talpa: ‘Caroline is ziek, kan het een andere dag?’ Dat werd lastig, want deadline en dingen, dus zij Rob bellen, mij weer bellen, besluit dat het interview dan alleen met Rob zou zijn, eerst live en toen toch telefonisch. Vervolgens bleek Caroline zich na een wagonlading medicijnen beter te voelen. Zo kon het gebeuren dat uiteindelijk alleen Caroline in de radiostudio zat en Rob en ik via Teams werden ingevlogen. Overigens nog goed om te weten: van 19 tot en met 26 november hoor je op Radio Veronica…

Filmmaker Frans Bromet leerde Veerman in 2016 kennen, tijdens de opnames van zijn documentaire Stank voor Dank, over de verstrekkende gevolgen van het klokkenluiden op een mensenleven. De geroutineerde filmmaker en de eerste klokkenluider van Nederland raakten al snel bevriend. Bromet: ‘Aanvankelijk wilde Frits niet meewerken. Dat heeft een poosje geduurd. Toen hij eenmaal akkoord was, zagen wij elkaar regelmatig, zonder vast schema. Als hij weer eens met zijn advocaat ging praten, naar het Huis voor Klokkenluiders ging of gewoon iets nieuws te vertellen had, zocht ik hem op met mijn camera. Door de jaren heen is hij een soort vriend van mij geworden. Ik kwam vaak bij hem thuis en leerde hem goed kennen. Frits was een doorzetter in hart en nieren. Moet je ook wel zijn als klokkenluider.…

Beste Arnold Karskens, In mijn boekenkast staan een paar boeken van je. In De zaak-Zorreguieta reis je af naar Argentinië om de medeplichtigheid van Máxima’s vader aan de moorddadige Argentijnse junta te onderzoeken. In Het beestmensch jaag je – daarbij ondersteund door het Simon Wiesenthal Centrum – op de laatste levende Nederlandse nazi die oorlogsmisdaden pleegde. In Operatie laat niets in leven beschrijf je hoe de Rotterdamse louche zakenman Guus Kouwenhoven uitgroeide tot een oorlogsmisdadiger ten dienste van de Liberiaanse leider Charles Taylor. Kortom, het is niet dat ik je niet hoog heb zitten op basis van je verleden. Iets lastiger is dat op basis van je heden. Je bent de drijvende kracht achter de nieuwe omroep Ongehoord Nederland, waar onlangs de voorzitter moest aftreden: dat bleek een antisemiet. Het…

Je moet zo fris mogelijk zijn. Tussen je oren, hoe je eruitziet en hoe je je voelt. Het telt allemaal Hoe onderscheidt Margriet van der Linden zich in de huidige overkill aan talkshows? In de geschiedenis van de Nederlandse talkshows hebben we grote presentatrices de revue zien passeren. Mies Bouwman en Sonja Barend zijn uitgegroeid tot ongekend grote legendes, een generatie daarna zagen we Viola Holt en Catherine Keyl pionieren met de 5 Uur Show en sinds enige jaren timmert Eva Jinek stevig aan de weg. Redelijk nieuw in het genre is sinds vijf jaar Margriet van der Linden, die zich met haar feministische en lesbische vrouwenpower onderscheidt van haar hetero voorgangsters. Met kort haar in een wilde kuif, een stem als een dronken zeerover en nauwkeurig geschoren snor strooit…

Laten we ’m, omdat hij uit Volendam kwam, Bond noemen. Nee, niet James, maar Piet of Klaas. Z’n naam is in dit verband ook niet zo interessant, z’n ‘beroep’ wel. Klaas was fixer. U weet wel, zo’n mannetje die de uitslagen van wedstrijden regelt, dan wel beïnvloedt. Ze zijn de laatste tijd weer in het nieuws vanwege nieuwe onthullingen over matchfixingpraktijken en gokverslaving bij voetballers. Onder anderen Dirk Kuijt heeft er een handje van om op illegale sites weddenschappen af te sluiten en zich dan cash te laten uitbetalen op schimmige parkeerplaatsjes achteraf, en nee niet in natura. Van veel voetballers is bekend dat ze gokken, zeker na hun actieve carrière. Maar ook tijdens de loopbaan werd er stevig gegokt. Jerrel Hasselbaink vertelde me eens dat hij een ton aan…

BRUCE SPRINGSTEEN – Spring-steen-fans rejoice! The Boss gaat deze week flink rondstrooien met snoepgoed. Deze concertfilm van Bruce en zijn E Street Band (die uitkomt in alle mogelijke formats, op alle mogelijke platforms) is een volledige registratie van hun optreden tijdens het No Nukesfestival M.U.S.E. (Musicians United for Safe Energy) in Madison Square Garden in New York in 1979. Voor het eerst zijn de volledige beelden van de complete setlist van de band te zien. Maker van de film is Thom Zimny, die al eerder met Springsteen samenwerkte: ‘Een paar jaar geleden begon ik de filmarchieven van Bruces optredens bij de No Nukes-concerten van 1979 opnieuw te bekijken. Ik realiseerde me al snel dat dit de beste uitvoeringen en beste opnames van de band waren uit die tijd. Ik kan…

Nou was ik al een tijdje volledig gevaccineerd, maar ik had nog niet zo’n QR-code. Dat zit zo: ik ben geen wappie, maar de overheid wantrouw ik als een Nigeriaanse prins in m’n spamfolder. Ik heb niks te verbergen, maar ook dat gaat de staat geen reet aan. En ik wil niet dat De Jonge me bijschrijft in z’n boekje zo van ‘daar hebben we ’m ook ingestoken’. Als Moderna-sletje op Hugo z’n bangalijst, nein danke. Maar ik zit laatst in een kroeg waar ze toch niet controleren, aan de bar, over m’n Dutch Russian (drie delen Fristi, twee delen wodka, geserveerd in een cognacbel met veel ijs, eventueel gegarneerd met een half stoof-peertje en een kaneelstok) gebogen. Minding my own business as usual. Komt er op de kruk naast…