Inhoudsopgave van Editie 45 - 2021 - Nieuwe Revu

RACHEL HAZES (ex?) schoonmoeder In Shownieuws en op Insta-gram: ‘Ik vind haar helemaal leuk. Niet alleen de knapste, maar ook de liefste. Ze heeft ook hele lieve ouders, die ik ontzettend dankbaar ben dat ze in de moeilijke periodes van André altijd klaar hebben gestaan voor hem. En ook hoe ze mijn zoon opvangen.’ Ik vind haar helemaal leuk Rachel Hazes FRANK JANSEN ex van Rogier ‘Laten we eerlijk zijn, het enige dat we in deze wereld nog uit onszelf doen is neuken. Daar heb je een partner voor nodig. Besluit je te wippen met een BN’er, dan word je daar meteen in meegenomen. Je bent in dit land dan al snel bekend, maar daar profiteren we ook van. En als het misgaat, tja, dat hoort erbij. Ik zou Sarah…

De uitdaging was een gigantische. Het is dan ook geen sinecure: een tweetal vinden dat in de voetsporen moet treden van een van de meest komische duo-acts ooit vertoond. Waar je al om moet lachen voordat ze ook maar één woord hebben gezegd. Die zelfs het meest depressieve gemoed een zonnestraal bezorgen, hoe miniem ook. Die het motto ‘een dag niet gelachen, is een dag niet geleefd’ nieuw leven inblazen. Een duo dat zich ook in lichamelijke zin moet onderscheiden van elkaar. Zie ook Bassie & Adriaan, Peppi & Kokki en Mini & Maxi. Vele jaren zijn er overheen gegaan, de herinnering aan hun illustere voorgangers begon al te vervagen. Voor jongere generaties was het noemen van enkel hun namen niet meer genoeg, daar moest enige uitleg bij. Dat ze…

Over het eenbaansspoortje voor mijn strandhuisje boemelt de middagspitstrein langs de waterlijn voorbij. Vier blikken wagons in plaats van de gebruikelijke twee. Het gewone Portugese leven is allang hervat. Denkend aan Holland zie ik een zee van narrige remlichtjes flets weerkaatsen op natgemiezerd asfalt terwijl de plechtig kijkende colporteurs van de coronapandemie vlak na de avondspits alle huiskamers binnendringen om te waarschuwen dat het virus het te druk vindt op de weg. Een tot onvrije keuzes dwingende coronapas die nooit zou komen en ook de braaf gevaccineerde meebewegers onredelijk in hun grondwettelijke rechten raakt, werd toch ingevoerd en deze herfst uiteraard ook uitgebreid: van horeca en cultuur naar sport en onderwijs. Anderhalve meter en de mondkapjesplicht komen terug, thuiswerken is het devies, kussen en knuffelen wederom een zonde. ‘Een lastige…

Een jaar of veertig geleden stond ik in de rij voor de kassa in de kantine. Ik had net een hamburger op mijn dienblad geschoffeld toen ik ineens kotsduizelig werd en bijna door mijn knieën ging. Ik kreeg het bloedheet, mijn hart bonsde als een dolle, het zweet brak me uit en mijn oren suisden zo hard dat het geroezemoes in de rij er bijna bij wegviel. Ik was vlakbij de kassa, maar kon geen seconde langer in die rij blijven staan, want ik zag vlekken voor mijn ogen, kon niet meer ademhalen en móést snel ergens gaan zitten, voor ik tegen de vlakte zou slaan. Mijn collega T. zag dat het lelijk mis was, sleurde me naar zijn auto en roste in recordtijd naar het naburige ziekenhuis, dat gelukkig…

In zijn voortdurende onderzoek naar slachtoffers verdiepte hoogleraar Peter van der Velden zich in het roerige leven van klokkenluiders. Zijn conclusies zijn weinig optimistisch. ‘Wij schrokken ons rot,’ vat Van der Velden het beeld samen dat hij van 27 klokkenluiders verzamelde. Alle deelnemers waren klokkenluider in klassieke zin: met hun interne melding van een misstand werd niets gedaan, waarna ze er vervolgens mee naar buiten traden, bij inspectiediensten of in de media. De psychische klachten die zij hiermee opliepen, zijn volgens Van der Velden te vergelijken met die van kankerpatiënten en slachtoffers van rampen. ‘Klokkenluider zijn is een aanslag op je mentale gezondheid. De psychische problemen zijn enorm. Ernstige slaapproblemen, eenzaamheid, depressies, angstgevoelens. Bijna de helft van alle klokkenluiders moet naar de psychiater of psycholoog.’ Niemand kiest ervoor om klokkenluider…

Daar zit ze dan, de Bonnie van de Lage Landen. Hoe voelt dat? ‘Heel dubbel. Ik heb de serie over de Nederlandse Bonnie en Clyde ooit bedacht, heb meegewerkt aan het hele proces en mocht de rol van Bonnie uiteindelijk spelen. Maar ik voel me niet per se Bonnie, zeg maar.’ Hoe kwam je op het idee om een serie te maken over het gangsterduo Antonio van der P. en Enise B., beter bekend als de Nederlandse Bonnie en Clyde? ‘Vanuit de media krijgen we vaak een eenzijdig beeld van bepaalde gebeurtenissen. Ik was benieuwd naar de achtergrond van dit verhaal. Wat dreef Antonio en Enise? Dat heb ik uitgediept aan de hand van de weinige feiten die ik had en die heb ik verweven met mijn eigen fantasie. In…

Om de met ongevaccineerde covidlijers volgeplempte ic’s wat te ontlasten, wordt hier verderop aan de dijk een varkensstal omgebouwd tot ziekenhuis. Van de biggen zijn karbonades gemaakt en de boer en zijn vrouw schrobben de stront van de vloer en de muren. De knecht gaat met de aanhanger achter de trekker iedere kringloop in de wijde omtrek af. Voor bedden. Eenpersoons, tweepersoons, twijfelaar, maakt niet uit. Samen met tweedehands matrassen vol mysterieuze vlekken stapelt hij ze achterop de kar en hop, op naar de boerderie! Of nee, het ziekenhuis! Artsen en verpleegkundigen zijn snel gevonden. Zo met de winter voor de deur is het meeste werk op het land toch voorbij. Er valt niets te zaaien, niets te oogsten. De seizoensarbeiders die op het punt staan terug te keren naar…

Het is rustig in het restaurant dat vorige week een slechte recensie kreeg. Je kunt zien en vooral voelen dat het personeel een flinke tik heeft gekregen. Een meisje met schildpadgroene ogen vraagt of ik al een keuze heb kunnen maken. Ze is zenuwachtig, alsof dit haar eerste werkdag is, maar het meisje werkt hier al zo lang dat ik haar eigenlijk geen meisje meer zou mogen noemen. Twee tafeltjes verderop slurpt een oude man soep van een lepel. Hij schudt met zijn hoofd en roept het meisje met de groene ogen bij zich. ‘Die recensent van de krant had gelijk. Jullie koken niet meer op de toppen van jullie kunnen. Er zit geen hart meer in. Geen vlinders. Vroeger dreven er vlindervleugels in deze soep.’ ‘Sorry, meneer. Zou u…

Ik ga altijd voor de keuze die me het meest bang maakt. Dat helpt je namelijk groeien Oké, nog even een resumé. Wie is Sarah ook alweer? Sarah is de dochter van de immer lachende Rudolf, directeur van de op een na grootste lampenfabrikant van Nederland. Ze groeide zodoende op met de bekende gouden lepel in haar mond en woont nog lekker bij paps en mams. Daar zou verandering in komen toen ze, vrij snel na de verkering met André, samen een huis kochten (alhoewel, André financierde de ene helft van het 815.000 kostende Rotterdamse stulpje, de vader van Sarah de andere). Hoewel nog steeds niet officieel bevestigt, zou het stel alweer uit elkaar zijn, waardoor beide families plotsklaps met het huis in de maag zitten. Zit ze in zaken?…

Waar? In café Selma’s in Amsterdam. Nog iets genuttigd? Jasmijnthee, cappuccino met havermelk en een kaneelbroodje. Verder nog iets? Op exact dezelfde plek nam de interviewer een paar jaar geleden een dubbelinterview af met Dilan en haar moeder Filiz. Haar moeder vertelde destijds dat Dilan en zij allebei meer dan andere mensen vragen stellen bij dingen die vanzelfsprekend lijken: ‘De maatschappij is op een bepaalde manier ingericht en er wordt van alles van je verwacht. Ik vraag me dan af: word ik daar blij van? Wil ik dit echt? Daarin lijken Dilan en ik op elkaar.’ Die onderzoekende houding heeft Dilan nog steeds, wat inmiddels heeft geleid tot haar allereerste eigen Videoland-serie: Bonnie & Clyde.…

Beste Ton Wurtz van de Stichting Rokersbelangen, Je hebt van die organisaties waarvan je vermoedt dat de woordvoerder een van de weinige leden is. Ik denk aan ‘De Bovengrondse, platform voor instapfeminisme’. Of aan het ‘Comité van Waakzaamheid tegen Herlevend Fascisme’. Of aan ‘Queers4Climate NL’. Je hebt ook organisaties waarvan je wéét: de woordvoerder is het énige lid. De PVV, bijvoorbeeld. Of die club van jou, de Stichting Rokersbelangen, waaraan elke lettergreep is gelogen. Op de eerste plaats is het geen club, maar een man: jij. Daarnaast is het formeel wel een stichting, maar zijn alle associaties die we doorgaans met een stichting hebben (een sociaal of ideëel doel, het ontbreken van een winstoogmerk) in dit geval misleidend. Een paar jaar geleden dook communicatie-expert Lars Duursma in de gegevens van…