Inhoudsopgave van Editie 31 - 2021 - Nieuwe Revu

Ik kan heel lief zijn, maar ook heel hard Wat een heldin! Strik eromheen en eren tot we een ons wegen? Nou, het is niet alleen maar confetti wat de klok slaat. De opperbevelhebber van de Oranjevrouwen laat het zo nu en dan donderen op de velden in Zeist. Om de top te bereiken en er te blijven, moet er flink met deuren worden gesmeten. Zo gaf ze aanvalster Shanice van de Sanden tijdens het WK van 2019 in Frankrijk eens de wind van voren toen ze op eigen houtje in de rust van schoeisel wisselde. De tweede helft tegen Kameroen werd daardoor één grote glijpartij. Bij aanvang van de huidige Olympische Spelen kreeg zelfs de complete organisatie een veeg uit de pan. ‘Wij atleten leven hier in een hotel…

Nederland wordt altijd gezien als een zeer vooruitstrevend land, maar als het op cannabis aankomt, kan het nog wel wat leren. Van Amerika bijvoorbeeld. Het grootste deel van de wiet die in Nederland wordt geteeld, is in handen van de georganiseerde misdaad. In Amerika is dat helemaal anders: in de staten waar cannabis legaal is, zijn de kwekerijen superprofessioneel en ver verwijderd van de georganiseerde misdaad. In 1996 werd een wet in Californië aangenomen waarin het bezit en gebruik van cannabis om medische redenen werd toegestaan. Het was de eerste staat in de Verenigde Staten waar dit gebeurde. Vele jaren en wetgevingen later werd in 2016 Proposition 64 aangenomen: een wetsvoorstel dat het bezit en gebruik van cannabis decriminaliseert. Sindsdien is het mogelijk om wiet te telen en te blowen…

Waar? In Amsterdam, vlak voordat interviewer en geïnterviewde beiden het vliegtuig pakken naar New York. Michiel om terug te keren naar zijn gezin, Revu om een nog te verschijnen reportage te maken. Wanneer? Donderdag 14 juli, enkele uren voordat Peter R. de Vries overlijdt. Michiel spreekt op dat moment nog de hoop uit dat zijn collega het haalt. Later hebben we opnieuw contact als blijkt dat dit niet het geval is. Verder nog iets? Michiel stapt met zijn zoon de luchthaven binnen na een jaar met hem in Amsterdam te hebben gewoond. ‘Hij ziet de stadsfiets als beste uitvinding. En ook dat meisjes zomaar achterop springen. In Amerika zijn dat soort zaken wat meer gereguleerd door ouders. Hier is hij helemaal vrij.’…

In een verlaten stuk woestijn bij de grens tussen Californië en Arizona komt jaarlijks een groep moderne nomaden samen. Levend in hun busjes en campers trekken zij door de wildernis van de Verenigde Staten. De duizenden bezoekers hebben verschillende redenen om voor deze levensstijl te kiezen, maar meestal komt het neer op: de onbetaalbare huren in de overvolle Amerikaanse steden en angst voor de grillen van de natuur. Met steeds erger wordende natuurbranden zoals in Californië, dreigende droogte in Arizona, orkanen en overstromingen in de kustgebieden van het diepe Zuiden, geeft de keuze om in een huis op wielen te leven de flexibiliteit om weg te kunnen vluchten van natuurrampen zonder gelijk alles te verliezen. Maar net zoals veel mensen op de bijeenkomst de natuur vrezen, hebben zij juist ook…

Beste Pier Eringa van Stichting Open Nederland, Corona, zo wordt steeds duidelijker, heeft vele Sywerts voortgebracht. Gelukkig niet allemaal zo schaamteloos hufterig als de Kapitalistische Koorknaap die het begrip ‘om niet’ voorgoed om zeep hielp. Maar wel met in essentie hetzelfde gedrag: binnenlopen op andermans leed, daartoe volledig gefaciliteerd door de overheid. En indien daar op aangesproken, dan paraat met een verhaal dat het cowboygedrag de schijn van onvermijdelijkheid probeert te verlenen. Neem testen voor toegang, waarbij de Stichting Open Nederland in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid elf commerciële bedrijven testen liet uitvoeren waarmee je toegang tot een evenement kon krijgen. We weten inmiddels hoe lek dat systeem was: de belangrijkste reden dat er nu alsnog geen grote evenementen zijn. Er was al veel kritiek op de krankzinnige kosten…

FRITS BAREND Helden Magazine Dat standbeeld vind ik te ver gaanFrits Barend ‘Die openingswedstrijd tegen Zambia was natuurlijk een aanfluiting. Met alle respect, maar deze nummer 104 op de FIFA-wereldranglijst zou in ons land niet eens in de derde klasse meedraaien. Het feit dat elk continent maar enkele landen mag afvaardigen, zorgt er echter voor dat je als nummer 4 zomaar met 10-3 van een tegenstander kunt winnen. Zielig. Daar valt geen eer aan te behalen. Als bondscoach heeft Sarina het in die vijf jaar fantastisch gedaan. Er ligt een mooie basis met een geweldig team, waardoor het vrouwenvoetbal bloeit als nooit tevoren. Haar vergelijken met de enige trainer die met de mannen iets won, Rinus Michels, zou ik een belediging vinden. Dat was namelijk een heel nare en onprettige…

Breedtesport, je moet ervan houden. Toen ik laatst nietsvermoedend ’s ochtends de tv aanzette, viel ik midden in een shot met een wildwaterkano. Een mevrouw, het kan ook een meneer geweest zijn, er zaten wat druppels op de lens, deed veel moeite haar bootje in bedwang te houden. Hoewel deze kano-mevrouw als zevende eindigde van de tien, werd haar prestatie als ‘zeer knap’ omschreven. Zevende van de tien, zucht. Tot zover het live kijken naar de Olympische Spelen. Als ik kano’s van dichtbij wil zien, loop ik wel naar de schappen van de supermarkt. Als ik de geschreven media moet geloven, heb ik met name in de eerste week van de Spelen het nodige amusement gemist. Er was een boogschutter met zeurende koppijn, een huilende judoka, een mountainbiker die de…

COCAINE COWBOYS In het Miami van de jaren 70 en 80 hadden drugssmokkelaars min of meer vrij spel om te bouwen aan hun lucratieve imperium. Het was het tijdperk van de cocaine cowboys, de mannen die met vliegtuigjes naar Colombia vlogen om tonnen en tonnen coke op te halen bij de Medellin- en Calikartels. Eindbestemming van al dat witte poeder waren de neusgaten van Amerikaanse feestbeesten die een nachtje door wilden halen, of kantoor-tijgers die hetzelfde plan hadden opgevat. Het geld werd witgewassen via een netwerk van lege bv’tjes en gebruikt om vastgoed, luxe auto’s en andere spullen te kopen die noodzakelijk zijn om een leuk leven te leiden. Deze docuserie vertelt het verhaal van de twee grootste cocaine cowboys van allemaal, Sal Magluta en Willy Falcon. Als kinderen van…

Ik was voor m’n tweede prik op Urk. Aangezien het de afgelopen keer tegen alle verwachtingen in een totaal uneventfulle aangelegenheid bleek (langs de weg geen antivaxwappies met fakkels en hooivorken of – het blijft toch Urk – vishengels), betrad ik met aanzienlijk minder angstzweet op het voorhoofd de sporthal. En ja hoor, weer alleen maar vriendelijke, kundige mensen. Hop, pijnloos die prik erin en toen waar ik voor kwam: de stickertjes, stempeltjes en krabbeltjes in m’n gele vaccinatiepaspoort. Ik wil namelijk ook wel weer eens op vakantie. Naar Zwitserland, is het plan. In een appartement van familie. Coronaproof met de eigen auto en dus niet in een KLM-toestel met ongetest cabinepersoneel. Op het moment van schrijven mag dat ‘gewoon’, voor zover je heutzutage iets ‘gewoon’ kunt noemen. Dat we…

Medialogica, kent u dat programma van Human? Daarin analyseren programmamakers het mediaverloop van een recente actuele gebeurtenis die veel publieke aandacht kreeg, om een tijdlijn te reconstrueren van hoe het verhaal begon, zich ontspon en welke posities betrokkenen en het publiek innamen. Mediamoraal zou een goede spin-off kunnen zijn, met een tijdlijn die kan beginnen met de moord op Pim Fortuyn. Ik zag laatst, op de avond van het overlijden van Peter R. de Vries, de Journaal-uitzending over zijn moord terug. Die was gezien de heftigheid van de gebeurtenis tamelijk kalm en zakelijk. Goed gemaakt, met professionele journalistieke distantie. (Misschien kwam dat mede omdat Fortuyn bij niemand op het Mediapark geliefd was, maar dat spoor wil ik nu niet volgen.) Hoe anders is het nu gesteld met ‘de nieuwsmedia’ (om…

Ik had daarnet een natte reet, daar lusten de honden geen brood van. En het was niet de eerste keer, de afgelopen week. Eergisteren hadden we bijvoorbeeld in het kader van de Grote Nederlandse Gezins & Boot Vakantie van 2021 een drietal elektrische fietsen gehuurd, want vrienden van ons hadden dat vorig jaar ook gedaan, en dat was bijzonder goed bevallen. Je stapte vanaf de boot als het ware zo op de fiets, en kon dan heerlijk de omgeving verkennen, en die loog er niet om, met prachtige duinen, gezellige plaatsjes en natuurlijk goudgele stranden met knusse paviljoens. Hargen aan Zee, wij hadden er nog nooit van gehoord, maar het was op het Noordhollandsch Kanaal linksaf onder het bruggetje door, een paar slingers door de smalle vaart met ruige rietkragen…

De foto van Papa Renty is fascinerend. We zien een zwarte man met ingevallen wangen, die met een harde blik recht in de camera kijkt, het bovenlichaam ontbloot. De afbeelding is zwart-wit en opmerkelijk scherp – vooral als je bedenkt dat hij is genomen halverwege de 19de eeuw, met de vroege fototechniek die daguerreotypie heet. Daarbij werd het beeld via een chemisch proces ingebrand op een koperen plaat. Je ziet de aderen van Renty over zijn armen lopen, je ziet de haren van zijn stoppelbaard, de schaduw van de wallen onder zijn ogen. Wat deze afbeelding ook bijzonder maakt, is dat het een van de eerste foto’s is die is genomen van een Afrikaanse slaaf in de Verenigde Staten. De man werd vanuit het Afrikaanse Congo naar de Nieuwe Wereld…

Een paar keer per maand krijg ik e-mails van jonge stotteraars. Ik krijg deze mails omdat ik een oude stotteraar ben. Ik ben een routinier. De Mick Jagger van het stotteren, dat ben ik. Het zijn de meest prachtige berichten van kinderen die zich ongehoord voelen. Je hebt overigens twee soorten ongehoord. De eerste soort is dat mensen niet naar je willen luisteren, omdat ze weten wat je gaat zeggen. De tweede soort is nog iets pijnlijker. Mensen luisteren niet naar je, omdat je zelf niet weet wat je gaat zeggen. De laatste mail die ik kreeg, kwam van een jongen uit Friesland. Hij begon met stotteren op zijn vierde. Zijn ouders wilden hem naast Algemeen Beschaafd Nederlands ook Fries leren. Jong geleerd is oud gedaan, dachten ze, maar het…