Inhoudsopgave van Editie 26 - 2021 - Nieuwe Revu

In deze hypergevoelige tijden van inclusiviteit, genderneutraliteit en diversiteit voel ik me bijna genoodzaakt om me op voorhand te verontschuldigen voor de borderline seksistische zin die komen gaat (en voor het feit dat ik hetero ben, maar zelfs heteromannen hebben tegenwoordig nog wel een soort van bestaansrecht, toch?), maar hier komt ie dan: ik hou op zich best van mooie vrouwen. En tuurlijk, ook van mooie mannen. Dat was zelfs de enige voorwaarde waar ik mijn directe collega’s op heb geselecteerd, dus je kunt er gerust van uitgaan dat Vincent, Bart, Edwin, Niek, Toni en de oude Bouwman stuk voor stuk bloedmooie kerels zijn die het hartje sneller doen kloppen en het vuurtje in de lendenen danig weten op te stoken. Maar dat zit toch op een net iets ander…

Ik heb al geleefd voor iemand van 75, ik heb er nul spijt van Die Sneijdertje toch: best veel in het nieuws de laatste tijd, toch? Zeg dat wel. Eerst was er recentelijk zijn smeekbede in het programma van Frank Evenblij, waarin de mini-miljonair aangaf nog wel kansen te zien om zijn uiteengespatte huwelijk met de door hem besodemieterde Yolanthe Cabau te redden. Alle media doken erop. Toen zag Nederland voor het eerst het spraakmakende reclamespotje voor de Toto, waarin Sneijder hakkend als een ouwe gabber te zien is op muziek van Men-tal Theo en met teksten waarmee hij zichzelf humoristisch bedoeld op de korrel neemt. Bám, nog meer media-aandacht. Toen hij rondom het huidige EK een aantal keren op tv verscheen, viel het velen op dat Wesley niet meer…

Bedankt mijn vriend, het nummer dat André Hazes in 1988 voor Tim Griek schreef na diens overlijden, werd in 2007 opnieuw uitgebracht. Ditmaal als duet tussen Hazes senior en junior. Dat viel niet in goede aarde bij de nabestaanden van Tim Griek. Tim junior: ‘Mijn moeder heeft destijds de afspraak gemaakt dat het nummer nooit opnieuw zou worden uitgebracht. Juist omdat het zo gevoelig lag, juist omdat André het speciaal voor mijn vader had geschreven. In 2007 werkte mijn zus Carin bij Radio 538. Ze hoorde een kamer verder plotseling dat nummer uit de speakers knallen: het werd vol trots gepresenteerd door de pluggers van EMI. Dat heeft er behoorlijk ingehakt en het getuigt ook niet echt van veel respect. Ook omdat op de B-kant zelfs een meezingversie van het…

Ik plande online m’n prikkies in. Een algoritme stelde me drie setjes data voor, waarvan eigenlijk maar één paar me echt goed uitkwam. Eens even kijken waar ik dan moest zijn... Vlechttuinen 8 in, nee, óp Urk. Sinds m’n vriendin en ik in de polder wonen, zie ik het voormalige Zuiderzee-eiland regelmatig genoemd worden op de borden langs de weg, maar om de een of andere reden had ik me nog niet eerder gerealiseerd dat het zo dichtbij was, deze ‘meest kerkelijke gemeente van Nederland’, zoals op Wikipedia vermeld staat (en dat zal dan wel waar wezen). Niet alleen de meest kerkelijke, maar ook het vaakst niet-gevaccineerd. Slechts zo’n 40 procent van de mensen die een uitnodiging krijgt, maakt een afspraak. Niet echt een verrassing. Urk is sinds covid wel…

Bij ons zou hij zóveel seks krijgen, dat de pondjes eraf vliegenKim Holland KIM HOLLAND pornoproducent Ik laat het op me afkomen en weer gaanYolanthe Cabau ‘Dat gestopte voetballers vele kilo’s aankomen, zie je wel vaker. Ik kan dat niet zo goed verklaren; die mannen zijn hun hele leven met sport bezig geweest en daarmee dus ook met hun lijf. Als de topsport dan stopt, waarom zou je dan ook stoppen met het verzorgen van je mooie sportieve lichaam? Natuurlijk letten we bij het casten van mannen voor onze pornofilms wel op hoe ze eruit zien, maar we willen het liefst de gemiddelde man die een beetje leuk oogt. We kiezen niet per se voor de mooi-boys, want dat zijn ook niet per definitie de beste minnaars. Nou moet…

Onlangs was ik op een van de heetste plekken ter wereld: Death Valley. De woestijnvallei in het gebied waar Arizona, Nevada en Californië elkaar raken. Vorige zomer kwam het kwik er tot ruim 54 graden Celsius – de hoogste temperatuur officieel gemeten op aarde. Maar daarnaast werden genoeg andere records verbroken: meeste dagen achter elkaar boven bepaalde temperatuur, meeste hete nachten, et cetera. Nu deze zomer zich alweer aandient met een volgende meedogenloze hittegolf hier in het zuidwesten van de Verenigde Staten, gaan zeker meer hitterecords sneuvelen. In Tucson was afgelopen dagen een hittewaarschuwing, aangezien het kwik tot rond de 45 graden kwam overdag. Ik zit zonder shirt achter mijn computer en spring een paar keer per dag kort onder de douche, omdat mijn vriendin anders vanwege de zweetlucht bij…

Het is een publiek geheim dat Youp van ’t Hek er tien jaar én elf verschillende cabaretvoorstellingen voor nodig had voordat er wat publiek in de zaal zat. Wie kent zijn programma’s Meer geluk dan wijsheid, Blaffende honden, Alles in Wonderland en Zat ik maar thuis met een goed boek? Doe Maar had twee platen nodig plus de nodige bandwisselingen – Henny Vrienten was aanvankelijk helemaal geen onderdeel van Doe Maar – voordat 32 jaar een hit werd. En menige boekenschrijver mag God op zijn knieën danken als hij of zij ooit één keer in het leven de Bestseller 60 haalt. Klein Orkest scoort bijna onmiddellijk vier hits. Voor de eerste échte solovoorstelling van de linkse cabaretier Harrie Jekkers, Het gelijk van de koffietent, is er al heel snel geen…

Hij loopt over het veld zoals mijn zoon over de kermis loopt. Hij vecht tegen het sprinten en wil niet te enthousiast overkomen. Hij heeft nog alle tijd. Ja, Jack Grealish loopt over het veld alsof de kermis nooit meer dichtgaat. Als ik Grealish zie voetballen, hoor ik muziek. Ik hoor Bankrobber van The Clash. Ik hoor kabbelende baslijntjes en kwajongensstreken. Ik zie een meisje bij de botsauto’s staan. Ze blaast roze kauwgombellen en draagt de jas van een jongen die ze gisteravond heeft ontmoet. Ze weet het nog niet, maar in de binnenzak zitten dingen die de politie niet mag vinden. Daarom heeft hij het jasje aan haar uitgeleend. Niemand fouilleert het meisje dat roze kauwgombellen blaast. Als Grealish over het veld loopt, zie ik het rode jasje van…

Ik heb echt een intense, diepgevoelde, on-ironische, in al mijn vezels trillende teringhekel aan het menstype Sigrid Kaag, die omhooggevallen, zelfvoldane, koudgekakte, belerende, moralistische, vingerwijzende, heiliger-dan-jij, spiegelloze, samenlevingsschuwe, volksverlakkende, zelfbedriegende en anderenbeliegende bezemheks van Dédain66. Moet ik hier nu disclaimers neerzetten over de vrijheid van stijlvormen, de overdrijving van hyperbolen als ook een openlijk geëtaleerd besef dat op de man spelen – zeker bij een vrouw – meestal een zwaktebod is, waar je jezelf in de huidige bekrompen tijdsgeest sociaal mee zou kunnen zijlijnen (om maar een lelijk anglicisme te gebruiken waar La Kaag zich ook om de haverklap van bedient omdat het Nederlands nauwelijks nog haar moeder-tong te noemen is na een sjiek-diplomatiek leven in het buitenland)? Zou ik me überhaupt inktgiftig moeten maken over een partijleider die overduidelijk…

Een van de aardigste dingen van de coronacrisis vond ik toch wel het thuiswerken. Dat bleek niet alleen een machtig wapen tegen de verspreiding van het virus, maar ook nog eens een instant-oplossing voor het fileprobleem, een gevoelige klap voor de CO2-uitstoot, een fijne besparing op kantoorruimte, en voor heel wat carrièretijgers een verplichte hernieuwde kennismaking met partner en kinderen. Nadelen bleven eigenlijk beperkt tot een beroerde werkplek (keukentafel of logeerkamer), het gemis van collega’s van vlees en bloed, de continue aanwezigheid van een jengelende partner en dito kinderen, en de voortdurende aanvechting om in plaats van non-stop te werken eerst uitgebreid de krant te lezen, een zesde kopje koffie in te schenken, en ongestoord te gaan masturberen. Thuiswerken: als we er niet toe waren gedwongen, hadden we het zelf…

Omdat u deze Revu pas onder ogen krijgt als de spelers van het Nederlands elftal inmiddels op Ibiza hun zonden overdenken/zich voorbereiden op de kwartfinale tegen Denemarken of Wales (streep door wat niet van toepassing is) en ik deze column tik op de tweede rustdag van het EK, wordt het de hoogste tijd voor een experimentele column. Lees het bovenste gedeelte als Oranje zich over de ruggen van de Tsjechen een weg hebben gebaand naar Bakoe, concentreer u op de onderste regels als de formatie van Frank de Boer roemloos uit het toernooi is geknikkerd door een verzameling naamlozen uit Oost-Europa. Bij winst op Tsjechië: Altijd al gezegd, en voorspeld, hè. Blader mijn columns er maar op na. Een zegetocht door Europa zouden we maken. Eigenlijk is dit 5-3-2-systeem één…

Vorige week hield de Partij voor de Dieren een congres. Inmiddels is de partij in peilingen groter dan het CDA. Tijdens het congres werd een gedragscode aangenomen voor PvdD-volksvertegenwoordigers. Die hebben een voorbeeldfunctie, dus die worden geacht bij openbare bijeenkomsten vegan te eten. De Telegraaf maakte zich er vrolijk over, en de schrijvers van de rechtse site De Dagelijkse Standaard verslikten zich bijna in hun kaviaar: ‘De compleet doorgeslagen dierenpartij laat haar paternalistische karakter zien.’ Het is veelzeggend dat wat volkomen normaal zou moeten zijn, dat je als volksvertegenwoordiger van een partij (minstens in het openbáár) leeft naar de overtuigingen van een partij, tegenwoordig goed is voor krantenkoppen en verontwaardigde tweets. Bij de SP ageren ze zo ongeveer dag en nacht tegen verrijking aan de top, daarom heeft die partij…