Inhoudsopgave van Editie 25 - 2021 - Nieuwe Revu

Wat muziek betreft ben ik zo’n omnivoor dat het tegen schizofrenie aanschuurt. Ik luister net zo lief naar blikkerig opgenomen lo-fi blackmetal van een roedel Noorse satanisten als naar lome, slome reggae waarin Jah en Haile Selassie de hemel in worden geprezen door een club Jamaicaanse stoney melonies. En van een plaatje stoffige en door de rest van de wereld vergeten psychedelica uit het West-Duitsland van 1972 laadt mijn batterij net zo snel op als van een denderende brok Balkan-hoempapa. Twee nummers terug had onze journalist Fred de Vries een verhaal geschreven over de Utrechtse punkscene van eind jaren 70, begin jaren 80. Het ene bandje nog obscuurder dan het andere. Heerlijk. Kijk, dan ben ik ook de lulligste niet en knal ik die shit gewoon op tien pagina’s. Wie…

Ik wil geen showversie van mezelf laten zien Een lid van het koningshuis dat centen weigert? De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Nou, inderdaad. Tot nu toe kent Nederland een rijke geschiedenis van vorsten die zich het koninklijke leventje royaal laten welgevallen. Het vermogen van onze vorige koningin Beatrix wordt bijvoorbeeld geschat op 180 miljoen euro. Prinses Mabel van Oranje is een van de rijkste royals van ons land. Men schat dat ze goed is voor een slordige 560 miljoen euro (!), mede dankzij haar aandelenbelang in betaalbedrijf Adyen. De totale uitgaven op de begroting van onze koning Willem-Alexander zijn voor het jaar 2021 begroot op 45.684.000 euro. Die 45 miljoen mag Willempie natuurlijk niet allemaal in zijn eigen broekzak steken; hij heeft het hard nodig om de…

Ik verwacht het niet, maar mochten de paden van Oranje en de Mannschaft elkaar weer gaan kruisen op dit EK zullen mijn gedachten gelijk weer afdwalen naar 1992. Naar misschien wel de kwalitatief beste ontmoeting ooit tussen beide teams. Ja, 1988 was fabelhaft, het Volksparkstadion was van Oranje en zij die vielen rezen juichend uit hun graf et cetera, maar dat was vooral vanwege het uiteindelijke resultaat, niet vanwege het hoogstaande voetbal. Vier jaar later was het echt smullen geblazen. Wie van de twee op het onzalige idee kwam, ben ik vergeten, maar ineens zaten mijn broer en ik in een bus met bestemming Zweden. Amsterdam-Göteborg, vijftien uur heen, vijftien uur terug, zonder enig uitzicht op slaap, enkel op een – hopelijk – aantrekkelijk potje voetbal. Die uitwerking had Nederland-Duitsland…

Twintig jaar geleden kon je er niet omheen. Elke stad, gemeente, dorp of nederzetting was voorzien van een Videoland, Filmclub, Megavideo of een soortgelijke bandenbunker. Nederland telde maar liefst 1100 videotheken. Met de opkomst van illegaal downloaden en later de moordende concurrentie van streamingdiensten als Netflix en Videoland stortte de winstgevende branche als een kaartenhuis in elkaar. Groothandel International Entertainment Service becijferde dat er tien jaar geleden nog zo’n driehonderd videotheken over waren. Volgens onderzoeksbureau Locatus bestaan er vandaag de dag minder dan twintig videotheken in Nederland, maar uit nader onderzoek van onze redactie blijken dat er zelfs minder dan tien. Een sprankje hoop voor wie zich straks de last man standing mag noemen: de omzet van de allerlaatste blockbusters in de Verenigde Staten gaat momenteel door het dak, enkel…

JAPAN 1900 – Als straks in Tokio de Olympische Spelen losbarsten, krijgen we het Japan voorgeschoteld zoals we dat allemaal kennen. Vol glanzende en aardbevingsbestendige wolkenkrabbers, magneet-zweeftreinen en volledig gerobotiseerde openbare toiletten met een dermate hoge complexiteit dat je denkt: ik ga thuis wel kakken. Japan, dat is manga, dat is Sony, dat zijn kantoorpikkies die zich letterlijk doodwerken voor de baas. Uitgeverij Taschen brengt deze maand een likkebaardend lekker fotoboek uit waarin je Japan van een heel andere kant kunt ervaren. Ja, ervaren, want zo zinsbegoochelend zijn de ruim 700 ingekleurde foto’s die tezamen een indrukwekkend beeld schetsen van het Japan aan het staartje van de 19de en het prille begin van de 20ste eeuw, toen het keizerrijk na 200 jaar afzondering voor het eerst zijn deuren opende en…

Je. hebt. mensen. die. super. irritant. appen: bijna ieder woord is een nieuwe app. Het kan erger. Je hebt ook mensen bij wie zo lang ‘aan het typen’ staat dat je denkt dat er een essay onderweg is, en na 32 minuten komt dan ‘Oké’ binnen. Het kan nog erger. Je hebt mensen die te lui zijn om te tikken, en die spreken dan een voicemailbericht in, dat 2 minuten en 26 seconden duurt, en in een app zou neerkomen op ‘Akkoord’, maar waarvan het begin van een transcriptie luidt: ‘Hé, met mij. Ja, ik dacht, ik spreek even in, want dit is wat te veel om te tikken, dus vandaar. Eh…Wacht, ik moet even inchecken... sorry, momentje…[piep] ah, kut, verkeerde pas, wacht… [andere piep]. Hé, eh, waar was ik.…

MARK RUTTE demissionair premier Tegen de verzamelde pers: ‘Prinses Amalia heeft een heel mooie brief geschreven. Er is geen politieke druk op Amalia uitgeoefend om af te zien van haar toelage. Het is echt haar besluit. De wet blijft ook de wet. Zij maakt deze keuze. Ik kan er alleen maar begrip en waardering voor hebben. Wees nou blij dat we een kroonprinses hebben die zelf zo’n brief stuurt, uit haar gevoel zegt: dit doe ik. Ga dit nou niet problematiseren. Dit is alleen maar goed nieuws, dat ze dit zo zelf doet. Daar kunnen we als samenleving toch alleen maar van zeggen: wauw, dat wordt een geweldige koningin!’ Wauw, dat wordt een geweldige koningin!Mark Rutte JOHAN VLEMMIX koningshuisgek Ze zal de kritiek wel beu zijnJohan Vlemmix ‘Momenteel ben ik…

In Californië vind je de rijkste postcodegebieden van de wereld, dit is de staat van de techindustrie en de Hollywoodsterren. Maar rijdend door de straten zie je hier kruispunt na kruispunt overal tentenkampen en zelfgebouwde woningen. Ieder viaduct en ieder stadspark is intussen omgebouwd tot woning. In de centra van Los Angeles en San Francisco zie je overal mensen die proberen te overleven onder een tent-zeiltje en wat pallets. Iedere keer hier in de Golden State moet ik denken aan die reis die ik tien jaar geleden door India maakte. Op billboards langs de weg werd geadverteerd met luxe-appartementen met airconditioning, terwijl recht onder die borden de sloppenwijken zich tot over de stoepen en in de stadsparken uitstrekten. Hoe het komt dat het zo’n gekte is in Californië? Woningtekort en…

In een rustige woonwijk van Heiloo, net buiten het centrum, wandelt een pubermeisje over straat, druk naar links en rechts swipend op haar smartphone. We rijden langs, doen het autoraampje omlaag en spreken het tienermeisje aan. ‘Goedemorgen, mogen wij jou wat vragen?’ Het meisje staakt haar swipen onmiddellijk. ‘Hallo. Wij zijn van Nieuwe Revu.’ Een diepe frons van verbazing nestelt zich tussen de ogen van het meisje. Vanuit mijn passagiersstoel kijk ik haar indringend aan. ‘Waar is hier ergens de videotheek?’ De verbazing op haar gezicht maakt plaats voor verbijstering en iets van interesse. ‘Sorry, wat zoekt u precies?’ ‘De videotheek. Wij zoeken de videotheek. Die zou hier ergens in de buurt moeten zijn.’ ‘Huh? De watte? Dat is toch gewoon een app op je telefoon?’ Diep zuchten, het meisje…

AMENRA – De Belgische doom- en postmetalband Amenra heeft in de afgelopen twee decennia een totaal eigen geluid gecreeerd, als een bad van zwart lava waar je langzaam in wegzakt. Hun vorige zes studioalbums heten niet voor niets Mass I t/m VI. Omdat hun platen, maar vooral hun intense liveshows, nog het meest weghebben van missen. Minstens zo zwaar als de muziek zelf, zijn de teksten van zanger Colin H. van Eeckhout. Die handelen over geboorte en dood, pijn en offers, licht en duisternis. Op het nieuwste album De Doorn heeft Van Eeckhout zijn teksten voor het eerst in het Nederlands geschreven. ‘Engels is de meest geaccepteerde taal in muziek, maar naarmate ik ouder werd, kreeg ik meer affiniteit met mijn eigen taal en ontdekte ik zoveel meer vrijheid tijdens…

In Hongarije is vorige week naar Russisch voorbeeld een wet tegen homopropaganda aangenomen. Materiaal dat ‘afwijking van de genderidentiteit, geslachtsverandering en homoseksualiteit promoot’ moet blijkbaar mijlenver uit de buurt van jongeren worden gehouden, want voor je het weet zit zo’n rechtgeaard Hongaars heteroknaapje op z’n beurse knietjes een pik te pijpen en vindt ie het nog fucking geil ook, en dat kan niet de bedoeling wezen. ‘Homopropaganda’, dat klinkt lekker militant, alsof met roze hakenkruizen gedecoreerde queer-soldaten pamfletten rondstrooien waarin het liefhebben van het eigen geslacht wordt aangeprezen als de Übergeaardheid, maar de Hongaren bedoelen er alle uitingen mee waarin lgbtqia+’ers niet worden neergezet als aids-lekkende pedomonsters, maar gewoon, als prima mensen. Dus geen Hongaarse equivalenten van Martien Meiland, Ellie Lust, Nikkie Tutorials of Raven van Dorst meer. Het op…

‘Probeer het eens vijf jaar zonder politiek gekaderde subsidie, kijken of er wat blijft drijven tussen het wrakhout’ Wie het filmpje niet gezien heeft, raad ik van harte aan het op te zoeken op GeenStijl: Martin Bosma die zich op een blauwe maandagmorgen in een zijzaaltje van de Tweede Kamer boos maakte over de actieve politieke segregatie in de kunstsector, die door de diversiteitskliek en daarop aangeslagen (linkse) partijen wordt veroorzaakt. Want de PVV’er had een goed punt: De kapotgedeugde cultuurwereld heeft zich willoos laten annexeren door een ideologie die alles platslaat. Als er nou iets de dood in de pot is bij een creatief proces, is het als de uitkomst al op voorhand vaststaat. Dat hangt als een klamme lap over de kunsten en artiesten zijn niet in staat…

‘Toen Ruud Gullit scoorde, kwam er een woeste slager bebloed binnenstuiven, met een hakbijl in zijn hand’ Wat ons toen heeft bezield, zal wel altijd in nevelen blijven gehuld, maar feit blijft dat mijn toenmalige verloofde Monique en ikzelf tussen 22 juni en 25 juni 1988 een paar dagen zijn gaan kamperen in de Ardennen, ergens in de buurt van Dinant, en het zou me niets verbazen als we ook nog hebben gekajakt op de Ourthe, want wat moet je anders, daar? Dat reisje hadden we dus beter kunnen uitstellen, achteraf. Het zat onwrikbaar en reuze ongemakkelijk klem tussen 21 juni, de dag dat Marco van Basten de bal met een leep rollertje langs Jürgen Kohler en Eike Immel frommelde, en 25 juni, de dag waarop we absoluut weer terug…

Waar? In de serre van zijn prachtige chalet in het midden van Nederland. Aan het water, aan de rand van een bos, veel privacy. Wel koud in de serre. Gelukkig waren we door Koelewijns vrouw Els gewaarschuwd: dikke jas meenemen. Wanneer? In de periode dat de winter het voorjaar kust; nog net geen knoppen aan de takken. Nog wat genuttigd? Koffie met wat lekkers. Bij het tweede bakkie verwisselt Koelewijn per ongeluk de kopjes, waarna hij de koffie weggooit en nieuwe maakt. Koelewijn is dan nog niet gevaccineerd tegen corona en neemt geen enkel risico. Verder nog iets? Koelewijn heeft altijd een emmertje met water-vogelvoer klaarstaan om aan de wilde eenden te geven die langs zijn chalet komen zwemmen. Hij blijkt geweldig een eend te kunnen imiteren; Koelewijn kwaakt erop…

Beeldend kunstenaar Gyz La Rivière (Rotterdam, 1976) zag het levenslicht in hetzelfde jaar als VHS. Niet vreemd dus dat hij foto’s van Rotterdamse videotheken verzamelt. Van al dat prachtige beeldmateriaal heeft hij een uniek boek samengesteld. Home Video - videotheken & video in Groot-Rotterdam is een 432 pagina’s tellend boek waarin foto’s van videotheken uit het Rijnmondgebied de spil vormen. La Rivière brengt beeldmateriaal van meer dan 125 videotheken samen en neemt je aan de hand van een essay, diverse teksten, foto’s, videotheekpasjes, reclame-uitingen en ander (privé-) archiefmateriaal mee door vier decennia aan stadsgeschiedenis. Dit machtig geïllustreerde boek is een ode aan het vervlogen VHS-tijdperk en een lofzang op de videotheek als sociaal instituut in de buurt. Home Video verschijnt in september en zal worden vergezeld van een gelijknamige solo-tentoonstelling…

Het mooiste aan eindtoernooien vind ik de routines. Het bijgeloof. Ik ben vorige week gevaccineerd, maar het pleistertje zit nog steeds op mijn bovenarm. Engeland en Nederland hebben gewonnen, dus ik denk dat het pleistertje geluk brengt. Gisteren, na het douchen, hing de bovenkant los, dus toen heb ik maar een rol plakband gepakt. Wat routines betreft, gaat het tijdens dit EK voornamelijk over het luisteren naar podcasts. Zo luister ik elke ochtend naar Neutrale Kijkers. Een onvoorspelbaar hoorspel met Peter Buurman en Yordi Yamali in de hoofdrol. Het is een podcast voor de liefhebbers en de melancholisten. Voor de mensen die nog dagelijks aan Trifon Ivanov denken. Of aan Harry Decheiver. Eind jaren 80 bezocht ik met mijn moeder een voetbalwedstrijd in het Olympisch Stadion. Toen ik op mijn…