Inhoudsopgave van Editie 24 -2021 - Nieuwe Revu

Het internet heeft veel gesloopt, van winkelstraten tot de kerstkaarten-branche. Maar het wereldwijde web heeft toch ook wel een paar pluspunten. Vraag maar aan Jeff Bezos. Of aan mij, want dan krijg je als antwoord: porno. Heb je bijvoorbeeld trek in 28 zwarte vrouwen met enorme borsten die in een zwembadje vol glibberolie het glooiende heuvellandschap van Limburg uitbeelden, dan ben je daar slechts één, hooguit twee zoekopdrachten op Pornhub of Youporn van verwijderd. Idem als je voorkeur uitgaat naar lillimensjes die Ezeltje Prik letterlijk nemen (al is dat dan weer bij wet verboden geloof ik, dus dat heb je niet van mij, en help me herinneren mijn cachegeheugen wat vaker te wissen). Vroeger kon dat dus niet. Toen was je veroordeeld tot de walk of shame in de videotheek…

Ik ben gewoon het mannetje dat graag met geld strooit Kent Lil’ Kleine de uitdrukking ‘meisjes plagen, kusjes vragen’ niet? Van plagen is volgens de verhalen geen sprake meer, de rapper schijnt ze zwaar te mishandelen. In een hotel op Ibiza zou hij zijn verloofde Jaimie Vaes zwaar hebben toegetakeld. Volgens ooggetuigen rende ze bebloed en gewond de lobby van het hotel binnen. Kleine werd vervolgens gearresteerd op het Spaanse eiland, maar de zaak werd later geseponeerd wegens gebrek aan bewijs. In een filmpje waarin de twee het incident ontkrachten, probeert Jorik Scholten (zoals de rapper eigenlijk heet) zijn vriendin tot tweemaal toe te zoenen, wat kromme tenen bij de kijker oplevert. Dus geen kusjes meer vragen, als je je vrouw in elkaar hebt geslagen. Nu alles weer koek en…

Aan mij ligt het niet, ik doe m’n best. Ook ik probeer me de nieuwe voetbalterminologie eigen te maken. Moest ik voorheen altijd lachen als – meest jonge – collega’s begonnen over half-spaces, expected goals en meer van dat soort moderniteiten, nu probeer ik me zelf langzaam los te weken uit de prehistorie van kansen, voorzetten, dieptepasses en al die andere gedateerde termen uit het verre voetbalverleden. Het valt me ook zwaar omdat ik me voor een scheurkalender die komend najaar het licht zal zien, heb gestort op de historie van HFC Haarlem. U weet wel, die club die dit jaar haar 132-jarige bestaan had kunnen vieren, ware het niet dat de Roodbroeken in 2010 failliet werden verklaard. En dus worstel ik me door een berg vergeelde wedstrijdverslagen heen, waarin…

Bij aankomst in de woning van Coby Timp – meisjesnaam Jacoba Toele – in de Amsterdamse wijk Watergraafsmeer, wijst ze ons direct op het bordje tegenover haar balkon. ‘Tot zover’ valt er op het hek van de Oosterbegraafplaats te lezen. ‘Toepasselijk toch,’ lacht ze. ‘Je zou ook kunnen zeggen “het hoekje om”, al weet ik nu al dat ik er nooit zal komen te liggen. Cremeren is ook geen pretje, maar als je dan toch moet kiezen, dan toch maar het laatste.’ Coby woont met haar bijna 91 lentes nog altijd zelfstandig en doet dat samen met haar man Frans (96), met wie ze nagenoeg 65 jaar samen is. ‘Wat een luxe, hè? We knijpen onszelf weleens, omdat we het soms niet kunnen geloven nog steeds elke dag samen wakker…

Beste Pieter Omtzigt, De inmiddels legendarische woorden ‘functie elders’ blijken dus nog een paar overtreffende trappen te hebben. ‘Focking eikel met die nazi-posters’: dat is het ware doorpakken. Of ‘psychopaat’, ‘teringhond’, ‘eikel’ en ‘labiel’. En ‘zieke man’. Dat laatste klopt inmiddels letterlijk, want u zit al enige tijd overspannen thuis. Dat kan ik me goed voorstellen. Als dit de kwalificaties zijn die je van je eigen partijgenoten over je heen krijgt, valt er intern nog aardig wat te ‘sensibiliseren’. Uw vertrouwelijke memo over het verloop van de interne lijsttrekkersverkiezingen, dat uitlekte via De Limburger, is een typische Omtzigt-publicatie: alleen u kunt een verhaal van 76 pagina’s nog een ‘memo’ noemen. Ik zou weleens een voicemailbericht van u willen ontvangen: het zal langer zijn dan een gemiddelde podcast. Na het bedankje…

Anonieme insider 1 Op Instagram-account Juice Channel, een showbizzkanaal waar volgers de heetste nieuwtjes, weetjes en geruchten kunnen posten, vaak door ingewijden die heel wat meer weten dan de reguliere media: ‘Alle vrienden van Jorik weten dat hij megagierig is. Ook met zijn eigen verjaardag bijvoorbeeld, hij betaalt het eerste rondje en de rest moeten de gasten zelf betalen. Letterlijk alles daar is voor de show! Hij doet alles voor het oog. Vorig jaar ging hij barbecueën met zijn vrienden, gewoon thuis. Er was een heel dure fles wijn en duur vlees. Toen heeft hij dat allemaal verdeeld onder zijn vrienden, en Jaimie overgeslagen. Zij kreeg een wat goedkopere fles wijn. Hij wordt vaak boos op Jaimie als hij bijvoorbeeld wil opscheppen over iets en zij daar dan niet in…

Over het internet zwerven visualisaties van de rijkdom van Jeff Bezos. Daarin stelt een stipje een miljoen dollar voor, een veld stipjes een miljard, waarna de video tientallen seconden velden van stipjes voorbij laat stromen om de onvoorstelbare rijkdom van de Ama-zon-oprichter te tonen. Het is een rijkdom die alleen kan ontstaan in een systeem dat dit toelaat. Onderzoeksjournalisten van ProPublica wisten aan de hand van geheime belastingdocumenten te berekenen dat het werkelijke bedrag dat Bezos aan belasting betaalde van 2014 tot 2018 minder dan 1 procent was. De grootste rijkdom van Bezos (of van bijvoorbeeld Elon Musk) is namelijk helemaal niet zichtbaar in het inkomen, maar zit vast in bezit en ongerealiseerde winsten binnen het bedrijf. Warren Buffett – 0,1 procent werkelijke belasting van 2014 tot 2018 – werd…

Nu zelfs de begin jaren 90 geboren jonkies aan de beurt zijn om hun prikkie Pfizer te halen, lijkt corona eindelijk z’n beste tijd te hebben gehad. Langzaam maar zeker weggevaccineerd naar het rijk van de tering, tyfus en andere ziektes die je enkel nog in derdewereldlanden op kunt lopen. Hoogste tijd dus om een terrasje te pakken en na te borrelen! Wie was er goed in de corona? Wie was er fout? Wellicht – als er wat meer tijd overheen is gegaan – krijgen we zelfs nostalgische gevoelens als we terugdenken aan de Eerste Wereldcovid. Want niet álles eraan was slecht, toch? Sommige precoronische gewoonten en gebruiken laten we wat mij betreft achter in 2020. Handen geven, bijvoorbeeld, hoeft van mij echt niet terug te komen. Ik weet dat…

‘Wilders is de vleesgeworden definitie van iemand in wiens weelderige witgebleekte haar je de vlag van je eigen deugdzaamheid kunt planten’ ‘Maar Geert Wilders geeft in dit klimaat toch wel legitimatie aan iemand die wellicht journalisten iets aan wil doen?’ We zitten op een terras en bespreken de invloed van nepnieuws. Het gesprek is gekomen op een tweet van de PVV-leider van een paar dagen eerder: ‘Journalisten zijn – uitzonderingen daargelaten – gewoon tuig van de richel.’ Het Nederjournaille stond op de achterste poten ten hemel te schreien dat zulke woorden het voorportaal van geweld tegen de vrije pers zijn. ‘Journalisten zwart maken is de rechtstaat zwartmaken,’ vond de vakbond. Mijn terrasgenoot was het daar mee eens: ‘In deze tijd kan zo’n tweet verregaande gevolgen hebben.’ Mijn tegenargument was dat…

‘Of er iets mis is met dat huis? Welnee. Dat huis is prachtig. En riant. Uitzicht op de weilanden. Gratis parkeren. Op eigen brug. Het is gewoon een van die dingen’ De mensen willen me nooit geloven als ik dit zeg, maar ik woon al 21 jaar in hetzelfde huis en ik heb er nog geen euro overwaarde op verdiend. Ja, nee, je hoort het goed. We kochten ons riante hoekhuis met garage in het jaar 2000 voor een slordige vier ton, en zouden we het vandaag de dag willen verkopen, mag ik me in mijn handjes knijpen als ik er precies datzelfde bedrag voor terugkrijg. Ik weet dit omdat we ons huis een paar jaar geleden al eens proefondervindelijk te koop hebben gezet. We werden uitgelachen. Er kwam zelfs…

Toen ik in 1996 voor het blad Wieler Revue elke maand een stukje ging schrijven, had ik niet kunnen bevroeden dat ik 25 jaar later meer dan driehonderd beroemde, bekende en minder bekende wielrenners zou hebben geïnterviewd en er vijftien wielerboeken van mijn hand in de boekenkast zouden staan. En dat ik daar met dit boek een zestiende aan toevoeg. Ik ben me ervan bewust dat mijn boeken niet over wielrenners gaan, maar over mensen. Daar heeft primair mijn belangstelling gelegen. Hoe zit zo’n man – en een enkele vrouw – in elkaar en hoe heeft die zoveel kunnen bereiken? Talent, karakter, eerzucht, doorzettingsvermogen, het ligt allemaal in de rede. Maar ook de ouders en met name de vaders hebben vaak een grote rol gespeeld in de creatie van een…

Tot vorige week had ik helemaal geen zin in het EK voetbal. Het laatste jaar voel ik sowieso minder als ik op televisie naar een wedstrijd kijk. Voetbal was van mijn vader en ik. Voetbal was het plakband dat onze harten bij elkaar hield. Sinds zijn dood is de bal een stuk minder rond gegroeid. En mijn hart ook. Vijf jaar geleden bezochten mijn vader en ik nog het vorige EK. We reden met de auto naar Lens en zagen in Stade Bollaert-Delelis Engeland van Wales winnen. Daniel Sturridge scoorde in blessuretijd de winnende goal. Mijn vader en ik sprongen een gat in de lucht en daarna in elkaars armen. Voetbal zonder mijn vader is geen voetbal. Ik las laatst een verhaal over een bejaard stel dat een caravan had…