Als je één argument wilde geven om de terrassen open te gooien om in de premature voorjaarszon een te vroeg uit het vat getrokken lentebock in een gretige teug naar binnen te gieten, dan waren het wel de overvolle pleinen, kades en stadsparken van Nederland. Een zucht van verlichting strandde in een vuilnisbelt van bierblikjes, chipszakken en pizzadozen, de stinkende getuigen van door de politie leeggeveegde velden. Had je kunnen voorkomen, door terrassen te openen en een gecontroleerde situatie te creëeren. Zonder teringzooi, mét tafelbediening.
Mensen zijn diep geprogrammeerde gewoontebeestjes, échte intrinsieke vrije wil is een illusie. Het is allemaal een combinatie van biologisch, chemisch, spiergeheugen en fysieke noodzaak. Vorig jaar, toen de eerste paniek gepasseerd was en de kalender 1 juno sloeg, vierden we een relatief coronazorgeloze zomer onder…
