Inhoudsopgave van Editie 51/52 - 2020 - Nieuwe Revu

Op 27 februari werd voor het eerst bij een Nederlander besmetting met het coronavirus vastgesteld. Het ging om een 56-jarige kledingondernemer uit Loon op Zand die kort daarvoor naar een beurs in het Italiaanse Lombardije was geweest, toen nog dé coronabrandhaard van Europa. Twaalf dagen later waren er al vijfhonderd besmettingen en verkeerde Nederland in coronacrisissfeer, in die dagen het meest zichtbaar door alle leeggehamsterde schappen in de supermarkten. Verslaggever Joris van Poppel was op 10 maart in Den Bosch om voor de camera van het NOS Journaal uit te leggen welke coronamaatregelen de provincie Brabant die dag had genomen, toen er achter zijn rug ineens een jongeman in beeld verscheen. Hij hield een bord omhoog dat hij thuis vlug had gemaakt toen hij het busje van de NOS had…

New York kende in het begin van dit jaar een forse piek wat betreft het aantal vastgestelde coronagevallen. Tussen 8 maart en 4 april liep het aantal op van 17 naar 12.274 besmettingen. Pas begin mei was voor het eerst weer een duidelijke daling te zien en kwam het aantal voor het eerst onder de 4000. Tussen juni en september schommelde het cijfer stabiel rond de 700. In oktober en november ging de curve langzaam weer omhoog richting zo’n 6000 gevallen per dag. Bijna 350.000 mensen hebben in de stad het coronavirus opgelopen. Zo’n 25.000 patiënten zijn er aan overleden. Op Curaçao kwam het besmettingscijfer voor 11 november niet boven het recordaantal van 41 per dag. Sindsdien is er een stijgende lijn te zien. In twee weken tijd verdubbelde het…

‘Als je geen haat krijgt, tel je niet mee’ Vanwege het virus zou je bijna vergeten dat er dit jaar ook een nieuw boek van je uitkwam: Bonuskind. Verkoopt het nog een beetje? ‘Zonder dat corona was het misschien ietsje beter geweest, maar er zijn er inmiddels meer dan honderdduizend van verkocht. Ik klaag niet.’ Afgezien van dat succes: wat voor jaar was het voor jou? ‘Ik denk hetzelfde als voor veel andere mensen, zeker tijdens die lockdowns. De ene dag bak je een taart, werk je in de tuin, zet je je schouders eronder, maar een dag later denk je: what the fuck is er aan de hand, waar moet dit heen, hoelang gaat dit duren en waar is de wijn? Mijn gemoed verschilt dus per dag, ik laveer…

Nog nooit vertoond in ons land: op zondag 15 maart sloten om 18.00 uur stipt alle kroegen (en restaurants) in Nederland. Alsof de Grote Drooglegging in de polder was begonnen – maar alcohol op zich had er niet zo heel veel mee te maken. De boosdoener was covid-19. Om de verspreiding van het zeer besmettelijke coronavirus te remmen, wilde de overheid het aantal ‘reisbewegingen’ sterk verminderen. Daarom mocht Nederland niet meer naar het café. Het slot op de kroeg zou in eerste instantie tot en met maandag 6 april blijven zitten, maar de kroegen bleven dicht tot maandag 1 juni. Toen mochten ze weer even open, met maximaal dertig stamgasten binnen en een strenge anderhalve meter afstand tussen de tafeltjes. Op het terras mochten meer dan dertig mensen zitten als…

Matthijs van Heijningen staat niet te springen om terug te gaan naar Amerika. Hij woont hier alweer vijf jaar en is voorlopig niet van plan te vertrekken: ‘Ik moet de komende tijd een beetje geld verdienen, dus ik ga een aantal commercials doen, maar daarna zou ik graag weer zoiets Europees als dit doen, met een crew uit België, Duitsland, Engeland en Nederland. Ik denk dat ik met Alain de Levita op zoek ga naar nieuwe verhalen en nieuw talent. Die zijn er genoeg. Het bevalt me hier heel goed.’…

ATTACK OF THE MURDER HORNETS – Amerika heeft nogal wat last van zogenaamde invasieve exoten. Dat zijn diersoorten die er van oudsher niet thuishoren, derhalve geen natuurlijke vijanden hebben, zich daardoor onbekommerd kunnen voortplanten en op die manier de dieren die zich wel volbloed Amerikaan mogen noemen het leven zuur maken. Florida kampt met een megapopulatie tijger-pythons, in de Mississippi beroven karpers andere vissen van voedsel en leefruimte en in het noordwesten van de Verenigde Staten hebben ze er sinds kort ook een ongenode gast bij: de Aziatische reuzenhoornaar. Vijf keer groter dan een normale wesp, een steek die mensenvlees kan laten ontbinden (of je kan doden, zoals vijftig Japanse pechvogels elk jaar ontdekken) en gezegend met een vraatzucht die een complete bijenkolonie in een paar uur tijd een kopje…

Beste Marco Kroon, Terugdenkend aan het jaar 2020, vroeg ik me af welk beeld de ongekende krankzinnigheid ervan het treffendst samenvatte. Was dat Rudy Giuliani, in 2009 nog de ‘Person of the Year’ van Time, die een persconferentie hield op de parkeerplaats voor de garagedeur van Four Seasons Total Landscaping in Philadelphia, gesitueerd tussen een crematorium en een seksshop, om daar een verzonnen verkiezingsfraude toe te lichten? Of was dat het T-shirt van die misboeking dat meteen daarna op de markt kwam, met de tekst ‘Four Seasons Total Landscaping Philadelphia, PA’ en in kleine lettertjes daaronder ‘Not the Four Seasons hotel Philadelphia’? Was dat Thierry Baudet voor de camera van een Telegraaf-journalist, die na het leeglopen van zijn partij meldde: ‘De besten zijn over’ en uiteraard de vervolgvraag kreeg wie…

PROLOOG Koen: ‘Dit boek bestaat uit twee verhaallijnen die samen één coronageval beschrijven. De eerste lijn zijn chronologische WhatsApp- en Messenger-chats tussen mijn vrouw en dierbaren, en (aanvankelijk) mij. Dit zijn de feiten, zoals ze van dag tot dag plaatsvonden. Mijn eigen chats zijn precies zoals ze toen geschreven zijn. Nu poog ik altijd grammaticaal zo goed mogelijk te schrijven: doe ik dat dus niet, dan is er iets niet helemaal in orde. Op een gegeven moment was het heel erg niet in orde met me, en dat valt ook te lezen aan wat ik op een gegeven moment uitkraamde. Vanaf een bepaald punt neem ik geen deel meer aan chats, want ik was er even niet meer helemaal bij. De tweede verhaallijn bestaat uit mijn eigen gefragmenteerde herinneringen: aan…

We gingen 2020 vol goede moed in. De economie die onder Obama al flink op stoom was geholpen, denderde onder Trump vrolijk verder. Records werden gebroken: lage werkloosheid, hoge aandelenkoersen. Iedereen die ik kende, of ze nu op Trump hadden gestemd of juist een gigantische hekel aan de kerel hadden, wist zeker: The Donald zou zijn herverkiezingen winnen en dit land nog vier jaar regeren. Natuurlijk, het was niet alles rozengeur en neonlicht hier aan de Amerikaanse boulevards. Aan de randen van de samenleving rommelde het. Er was een stille slachting gaande door overdosissen heroïne, waarvan ik in Arizona geregeld de gevolgen zag: naalden in parkjes en op parkeerplaatsen, op een campingplek in de bergen. Voor het eerst daalde de gemiddelde levensverwachting. Langs de weg schreeuwden billboards me toe altijd…

Natuurlijk, alles heeft z’n voordelen. Zie de wifi het eens goed doen in de Arena, en goh, wat staat er een keur aan parkeerplaatsen tot je beschikking. Ook hoef je je niet langs drommen beschonken mensen te wurmen en staan er geen lange rijen voor de ingang. Geen vuurwerk ook, wel zo rustig. Geen overspannen stewards ook, die in een andere tijd bruine hemden zouden dragen. Op de perstribune heb je opeens zeeën van ruimte en hoef je je niet te ergeren aan de ‘collega’s’ van fckutscheet.nl die ook met een bandrecordertje het stadion zijn binnengeslopen en in je nek staan te hijgen met hun naar bedorven vis riekende adem als je een paar quotes probeert te ontfutselen aan de rechtsback van FC Emmen. Maar voor alle duidelijkheid, en voordat…

Waar? Saskia zat in de keuken van haar Amsterdamse woning, de journalist op zijn eigen studeerkamertje. Dit vanwege de lockdown in de horeca. Iets genuttigd? Nee. Verder nog iets? De Zoom-verbinding was de eerste tien minuten van erbarmelijke kwaliteit, wat later bleek te komen door de koptelefoon van Saskia. En aan het eind van het interview belde huisvisagist Wouter aan: Saskia moest in de make-up, omdat ze een serie vragen moest opnemen voor het nieuwe seizoen van De Slimste Mens.…

Wel, de slag om de Schelde dus, die in het najaar van 1944 plaatsvond in Zeeland en West-Brabant en waarbij meer dan tienduizend mensen het leven lieten. Deze slag, die beslissend was voor het verloop van de Tweede Wereldoorlog, staat bekend als een van de belangrijkste en heftigste veldslagen in West-Europa, alleen al vanwege de erbarmelijke omstandigheden: Walcheren was een eiland met maar één toegangsroute vanuit Zuid-Beveland, de Sloedam, een kilometer lange dijk zonder enige beschutting. Toch is er door de jaren heen weinig aandacht aan besteed. De film moet hier verandering in brengen, met name bij jongeren. Niet alleen via de spectaculaire beelden, maar vooral door het verhaal met drie jonge personages die ieder op hun eigen manier met oorlog en vrijheid omgaan.…

Terugblikkend op 2020 zie je naast wat uitglijers van populistische politici toch vooral die kolossale corona-koek. Voor de een is een dikkere plak afgesneden dan voor de ander, maar er is niemand die geen hap heeft hoeven nemen. Toen in de 80’s aids de lelijke kop opstak, deden we een condoom om. Nu we met z’n allen geen covid-19 willen, schuiven we de hele samenleving in een kapotje. Een preservatief van anderhalve meter afstand, mondkapjes, spatschermen en het adagium ‘blijf zoveel mogelijk thuis’. Die terugblik op 2020 zal voor de meesten van ons dan ook meer scènes in en om het eigen huis bevatten dan ooit tevoren. Naast de economische misère die oneerlijk verdeeld is – de maatregelen zijn voor de ene beroepsgroep desastreus, voor een andere is er weinig…

Hoera het kerstnummer! Altijd weer een feest zo’n dubbeldik blad waar je met het Allerhandegevoel van de Ravensburgerrecepten vol aardappelkroketjes en stoofperen doorheen bladert tot je net zo luchtig bent als het bladerdeeg van de ragoutbakjes uit je kerstpakket. NOU. Niet in 2020, makker. Er was dit jaar altijd meer om je zorgen over te maken dan om naar uit te kijken en dat gaat de jaarlijkse fijne brandewijnkater na een tevreden volgevreten kerst echt niet meer compenseren. Of we ff terug wilden blikken, vroeg de hoofdredactie. Die van de tweede helft van dit jaar, dat is, want die van de eerste helft heeft de pandemie niet overleefd. Althans, hijzelf wel, maar z’n functie niet. Zo’n jaar was het. Je mag blij zijn dat je mij nog kunt lezen hier…

Rishi Nandoe Tewarie (42) Neurochirurg Haaglanden Medisch Centrum ‘Het voelt soms oneerlijk’ ‘Tijdens de opleiding zijn mij diverse handvatten geboden om te leren slechtnieuwsgesprekken over de dood goed te kunnen voeren, zoals eerlijk zijn en vrijwel direct met de deur in huis vallen. In de praktijk kun je daar echter niet altijd voldoende mee. Je voert deze namelijk toch op basis van soft-skills, zoals betrokkenheid, patiëntrelatie, emotie en met name de ervaring die je in de loop der jaren opbouwt. De eerste keer was ik zeer gespannen en probeerde ik mijn boodschap tot in detail voor te bereiden. Door de jaren heen merk ik dat er in gesprekken steeds verschillende karakters tegenover je zitten, waar je op verschillende manieren mee om moet gaan. Uiteindelijk moet je wel beseffen dat dit…

Eva Koreman (10 juli 1984) begon haar dj-loopbaan bij AmsterdamFM en werkte vanaf 2010 vijf jaar lang bij Qmusic, waar ze diverse avond, nacht- en weekendprogramma’s presenteerde. Sinds 2015 zit ze bij NPO 3FM, waar ze elke werkdag van 16.00 tot 19.00 uur te horen is met Frank van der Lende (13 december 1988). Frank rolde ook via AmsterdamFM naar NPO 3FM, waar hij sinds 2014 verschillende radioprogramma’s maakt. In het kader van 3FM Serious Request 2020 gaan Eva en Frank van vrijdag 18 tot donderdag 24 december in lockdown op de voormalige luchtmachtbasis Twente. De actie staat dit jaar in het teken van de strijd tegen het coronavirus.…

Het is niet vreemd als de namen van de drie hoofdrolspelers je niets zeggen. Gijs Blom, Susan Radder en Jamie Flatters zijn voor het grote publiek volkomen onbekend. Daar zit evenwel geen diepere gedachte achter, zegt Matthijs van Heijningen: “Door mijn tijd in Amerika kende ik eigenlijk niemand die auditie kwam doen. Dus de zogenaamde household names zeiden mij niets. Dat bleek een groot voordeel: ik heb iedereen blanco kunnen beoordelen, was op geen enkele manier bevooroordeeld. Gijs, Susan en Jamie waren gewoon de beste acteurs voor die rollen.”…

Ik had wel zin in 2020. Ik zou veertig worden en mijn vrouw misschien ten huwelijk vragen. Het zou een mooi jaar worden. Verre vakanties en we zouden misschien verhuizen naar een huis met een tuin en meer vierkante meters. Ik zou boeken schrijven. Een kinderboek, een kookboek, een boek voor volwassenen en als laatste misschien een boek voor de rest. Het is inmiddels december en alles is bij misschien gebleven. De corona kwam, mijn vader werd ziek, ik verloor mijn baan en toen verloor ik mijn vader. Alleen verdriet is in 2020 groter gaan wonen. Ik kampeer al een paar maanden in zijn tuin. Onkruid vergaat niet, net als herinneringen. Vanuit mijn tentje kijk ik terug op een jaar dat ik zou moeten verachten. Ik zou de scheurkalender moeten…