Wat is voor jou de kern van het verhaal van kinderverzorgsters die erin slaagden om meer dan zeshonderd mensen te behoeden voor deportatie?
‘Het is een verhaal van vrouwelijke solidariteit, van vrouwen in het verzet. Die rol van vrouwen is best wel onderbelicht gebleven. Er is veel bereikt door de directrice van de Joodse crèche, Henriëtte Pimentel, samen met haar kinderverzorgsters van allemaal nog geen 20 jaar. Ik wilde het verhaal heel dichtbij brengen, juist daarom koos ik voor een roman, in de tegenwoordige tijd, vanuit een ik-persoon. Mijn hoofdpersoon, Betty Oudkerk, leefde nog toen ik begon met schrijven. Ik heb haar nog ontmoet een week voor in maart de verzorgingstehuizen dichtgingen. Wacht, je móét dit even zien.’
Elle zet de televisie aan, en zet een opname op van Betty,…