Heilig vuur. Een woordcombinatie die gloedvolle passie, warme toewijding en onsterfelijk verlangen suggereert. Heilig vuur is het tegenovergestelde van vele vreugdeloze, onvermijdelijke handelingen die de menselijke machinaties aandrijft, van het ochtendritueel van opstaan en aankleden via arbeid, boodschappen, voedselbereiding (in de volksmond ook wel ‘koken’ genoemd, maar vandaag kiezen we voor dramatische beschrijvingen), afgerond met het avondritueel. Slaap, ontwaak, herhaal, ad infinitum tot je doodgaat.
Heilig vuur is een geromantiseerd antoniem van de werktuiglijkheid van de dagelijkse realiteit. Heilig vuur is vluchtig en ongrijpbaar, maar is het ook ontembaar? Kan het net zo makkelijk oplaaien als het voorgoed kan uitdoven? Er wordt zowel met bewondering gesproken over mensen die hun heilige vuur tentoonspreiden, als met spijt wordt verzucht over het verlies ervan, dat bijna iedereen in zichzelf een heilig vuur…
