Inhoudsopgave van Editie 47 - 2020 - Nieuwe Revu

WILLEKE ALBERTI generatiegenoot ‘Ik ben groot fan, Rob is de allerbeste zanger van Nederland. Op mijn vader Willy na dan hè. De teksten van Robs ex-vrouw Belinda zijn zo mooi. Dat heeft Rob toch ook maar mooi voor elkaar, twee vrouwen die hem zo goed steunen. Wat hem is overkomen met zijn ziekte, is wel het allerergste dat hem had kunnen gebeuren; zóveel houdt hij van het vak. Hij zingt nog fantastisch, iedereen omarmt hem nu door zijn ziekte. Ik vind dat hij het wat eerder had kunnen delen; dat heeft hij niet gedaan en dat is zijn goed recht. Als hij het eerder had opgebiecht, hadden ze sneller aan medicatie kunnen beginnen. Dat hij toch weer wil gaan zingen, juich ik toe. Rob is een icoon. Ik hoop zo…

Het is herfst, dus naast bladeren vallen er ook veel trainers. Onlangs was ik zelf getuige van de zwanenzang van Aleksandar Rankovic. Zijn houtje-touwtje-elftal dat ADO moest voorstellen, ging roemloos ten onder tegen FC Twente, maar blijkbaar rook de Serviër geen onraad, want in de nababbel zag hij nog volop ‘mogelijkheden’, ‘uitdagingen’ en ‘aanknopingspunten’ zoals het trainersjargon het voorschrijft. Amper een uur later zoemde zijn ontslagbrief al in de mailbox. En dan mocht hij nog van geluk spreken dat capo di tutti capi Martin Jol de club niet helemaal als een maffiabaas bestiert, anders was er aan zijn dienstverband een heel ander einde gekomen. Enkele dagen later werd er al een nieuwe ‘uitstekende vervanger’ gevonden in de persoon van weer een broodtrainer, Ruud genaamd. Die moeiteloos zijn plek in de…

Waar? Bij Pllek, een relaxed, openminded en verrassend restaurant in Amsterdam-Noord. Lauren zit er al als we binnenkomen; ze heeft een loungehoek uitgekozen met chillkussens. Wanneer? Precies op de laatste dag in oktober dat de horeca nog open mag zijn. Nog iets genuttigd? Lauren heeft het laat gemaakt in het weekend ervoor en betaalt daar op woensdag nog steeds de tol van; de cappuccino’s zijn niet aan te slepen. Uw verslaggever koffiet maar wat graag mee. Verder nog iets? Lauren vertelt hoe dol ze is op haar vriend, de knappe cameraman Jasper Diepeveen. Ze zijn niet getrouwd, maar Lauren zegt: ‘Ik ben nu monogaam.’ En ze laat zich dan ook fotograferen met een bordje ‘gereserveerd’ dat ze handig even van het restaurant leent.…

BLACK-OUT – Als je bedenkt dat er maar 11 miljoen mensen wonen, waarvan bijna de helft ook nog amper Nederlands spreekt (want geen verplicht vak op de scholen in het Franstalige zuiden), is het fucking indrukwekkend (of treurig, afhankelijk van welke kant je het bekijkt) dat de dramaseries van de Vlamingen eigenlijk altijd net een streepje beter zijn dan wat wij hier in Nederland maken. Chauvinisten zijn wij bij Nieuwe Revu absoluut, maar we deinzen er evenmin voor terug om de eer te geven aan hen die hem toekomt. Chapeau derhalve, fijne zuiderburen, voor deze nieuwe proeve van jullie bekwaamheid. In Black-out gaat na de sabotage van een kerncentrale het licht uit in België. Op hetzelfde moment wordt Elke, de dochter van eerste minister Annemie Hillebrand, ontvoerd. Gaat het licht…

Ja, onze dochter is geboren, hoor! En ze is prachtig mooi, maar dat zegt iedere kersverse vader over z’n eigen kind, of het nu de baby-Mona Lisa is, of een aardappel in een luier. Ik denk dat ze for realsies in esthetisch opzicht buitengewoon goed gelukt is, maar hou toch een slag om de arm. Liefde maakt blind en ook al zeggen al m’n vrienden dat het hier inderdaad een wonderschone zuigeling betreft, ik heb ook weleens over een wieg gebogen staan liegen alsof het gedrukt stond. Je bent tenslotte niet op kraambezoek om de nieuwbakken ouders voor het hoofd te stoten en eigenlijk doet het er ook geen ene reet toe of zo’n bébé knap of butt-fucking ugly is. Ze hoeven geen modeshow te lopen of op de cover…

Ze vonden echter wiet noch hennep in de kruipruimte. Wel emmers potgrond waar struiken lof uit staken Los van al die zalige avondjes waarop we hun oogst wegpaffen en het adagium dat een tevreden roker geen onruststoker is met volle overtuiging kracht bijzetten, is de voltallige Streek van de Week-redactie het unaniem eens met de politie: hennepkwekers en wiettelers zijn het schuim der natie alsmede tuig van de richel van het ergste soort. Al die zalige avondjes waarop we hun oogst wegpaffen even buiten beschouwing gelaten, staan we dan ook juichend op de banken bij elk persbericht dat de gezamenlijke politiekorpsen uitsturen als ze weer een hennepkwekerij of wietplantage hebben opgerold, ontmanteld en unverfroren kaltgestellt. Want dan weten we: ons beeldschone koninkrijkje is weer een stukje veiliger. Op die avonden…

In januari 2001, toen het team van George W. Bush het Witte Huis betrok, was er wat mis met de toetsenborden. Overal ontbrak de letter ‘W’. Knap onhandig, helemaal als je nieuwe president een naam heeft met juist die W als trotse initiaal. Maar het was niet het enige. De prullenbakken zaten propvol, dingen waren gesloopt, er waren her en der stickers geplakt met: ‘Opsluiten die dief.’ Bush had net een gigantisch spannende verkiezingsrace gewonnen. Na een hertelling van een deel van de stembiljetten had hij uiteindelijk een voorsprong van 537 stemmen in Florida. En daarmee was hij de winnaar. Later bleek dat zijn Democratische tegenstander Al Gore wel had gewonnen als ze de complete staat hadden herteld. Dus vandaar: volgens Democraten had Bush de verkiezingen gestolen. Dat Bill Clinton…

O.J.: Made In America wordt algemeen gezien als de beste documentaire die is gemaakt over de opkomst en ondergang van O.J. Simpson. Regisseur Ezra Edelman kreeg in 2017 een Oscar voor zijn zeven uur durende film, die niet alleen het levensverhaal van de gevallen sportheld vertelt, maar tegelijk blootlegt hoe diep raciale ongelijkheid verankerd ligt in de Amerikaanse maatschappij. De documentaire O.J. & Nicole: an American Tragedy richt zich vooral op de tumultueuze relatie tussen O.J. en Nicole Brown, die na een huwelijk van zeven jaar in 1992 besloten te scheiden. Nicoles jongere zus Tanya vertelt haar verhaal aan de hand van nooit eerder vertoonde familiefoto’s en video’s. Ook kregen de makers inzage in de dagboeken van Nicole, waarin zij meer dan zestig gevallen van mishandeling door O.J. beschrijft. O.J.…

In november 1988 weet enkel het publiek in het Amsterdamse RoXY – dankzij de voorlichting van presentatrice Jet Brandsteder – dat mdma verboden is. Daarmee is het in de minderheid. Want terwijl in de media de verhalen over house elkaar in snel tempo opvolgen (strekking: is house een hype of een blijvertje?), verschijnt er over het verbod geen enkel artikel – de Staatscourant uitgezonderd. Als het Nieuwsblad van het Noorden in december 1988 voor het eerst schrijft over house, blijkt de krant beter op de hoogte dan persofficier van justitie M.H. Severein: ‘Misschien zijn onze lijsten nog niet bijgewerkt, maar een dergelijke pil is bij ons formeel nog niet bekend.’ Die onbekendheid met mdma en het verbod zal gevolgen hebben. Zo treft de politie in een vakantiepark in Twisk, onder…

DUNCAN LAURENCE – Realistisch gezien gaat Duncan Laurence het succes van Arcade nooit meer overtreffen. Van het liedje waarmee de 26-jarige singer-songwriter uit Hellevoetsluis vorig jaar het Eurovisiesongfestival won, waren een dag na zijn historische winst al 80.000 exemplaren verkocht, goed voor een platina plaat. Ook werd het nummer binnen 24 uur meer dan 1,2 miljoen keer gestreamd op Spotify, een record. Dat succes had hij natuurlijk schaamteloos kunnen uitmelken, maar zo’n soort muzikant is Laurence niet. De beste man is op het irritante af integer en gunt zijn liedjes de tijd om tot volle wasdom te komen. Daarom had hij er ook geen enkele moeite mee om anderhalf jaar uit te trekken voor zijn debuutalbum. Small Town Boy is de plaat die je wist dat zou komen: dromerig, intiem,…

In de krant staat een grote foto van het gezicht van Trump. Zijn glimmende hoofd doet me denken aan de giftige appel die Sneeuwwitje bijna fataal werd. Boven de foto staat: TRUMP WEIGERT VERKIEZINGSNEDERLAAG TE ERKENNEN. Ik heb werkelijk niets met die man. Hij is alles wat ik niet ben en nooit wil worden. Trump is een megalomane, micropenis hebbende, onbarmhartige, alles hatende prullenbakbrand van een man. Ik lees de kop nogmaals. Mijn zoon is 7 jaar oud en ik heb het vaak met hem over winnen of verliezen. Over het verschil ertussen en dat er bijwijlen geen verschil tussen de twee zit. Gedurende de eerste lockdown heb ik hem leren schaken. Ik genoot van al zijn zetten. Hoe hij met zijn eeltloze wondervingertjes zijn paarden optilde en hoe hij…

Beste vuurwerkbranche, Er komt dit jaar met oud en nieuw een verbod op vuurwerk. Dat is goed nieuws voor mens en dier. Elk jaar vallen rond de jaarwisseling ongeveer 1500 vuurwerkslachtoffers. Omdat onze gezondheidszorg momenteel meer dan genoeg aan zijn hoofd heeft, kunnen ze honderden extra zwaargewonden niet aan. Dus pleitten burgemeesters én artsen én politie voor een totaalverbod op vuurwerk voor dit jaar. Geen extra piek voor het zwaarbelaste zorgpersoneel op 31 december. Iedereen snapt dat. Iedereen? Bijna iedereen. De VVD sputterde nog tegen, met een oneliner die zelfs Calimero niet uit zijn snavel had kunnen krijgen: ‘Ze willen gewoon alle leuke dingen afpakken van de mensen en daar moeten ze mee ophouden.’ Uiteindelijk haalde ook de VVD dat halve ei van hun hoofd en draaide de partij bij…

Als het echt de verkeerde kant op gaat, dan stap ik er lekker uit Huh? Een nieuwe plaat van Rob de Nijs? Hij was toch gestopt met zingen en die dingen? Klopt. Maar niks is zo menselijk als terugkomen op een beslissing. Toen De Nijs in augustus vorig jaar ogenschijnlijk beschonken of knetterstoned van een podiumpje in Naaldwijk achterover kletterde, vroeg showbizzminnend Nederland zich af wat er met de charmante zanger aan de hand was. Twee weken bedenktijd had hij nodig, alvorens de aap uit zijn mouw te bevrijden: De Nijs kampt met de ziekte van Parkinson en maakte bekend geheel te zullen stoppen met optreden. Maar de man die in 1963 zijn eerste grote hit scoorde met Ritme van de Regen, kan het zingen niet laten. Dankzij tips van…

Afgelopen week schreef ik alhier dat ik de oranje aartsnarcist ga missen. Omdat hij de eeuwige remise doorbrak. Het speelveld opschudde. Afgelopen week kwam daar een tweede sentiment bij: een diepgevoelde walging van het zelfgenoegzame leedvermaak van schijnheilig links, dat de zege van Biden unaniem als een terugkeer naar ‘het normaal’ beschouwt, niet als een tijdelijke optie uit vele smaken. Holy cringefest Batman, wat veracht ik die schijnheiligheid, uit naam van de eigen machtspositie, waarmee een alternatieve realiteit wordt opgedrongen waarin de islam voor vrede staat, het klimaat onze grootste uitdaging, en de burgerbijbel is geschreven in de vrome taal van het fatsoen. Alles wat afwijkt, iedereen die zich daartegen keert, kan verkettering verwachten. Zoals Donald Trump, die vier jaar lang dagelijks in accuzuur werd gedompeld door mensen die zichzelf…

‘Ik had andere plannen dan op een motorkap liggen’ Lauren, eerst even over je achternaam. Die is voor sommigen een tongbreker. Waar ligt nou de klemtoon? ‘Verstér. Dus niet Vérster, al mag je me ook zo noemen, hoor.’ Waar komt die naam vandaan, wat is de etymologische betekenis ervan? ‘Geen idee. Heb ik nooit uitgezocht. Wel viel me op dat ik deze naam veel in Zuid-Afrika tegenkwam toen ik daar was. De Verster-gevangenis, de Verster-straat, de Verster-school. In Nederland komt ie niet zo vaak voor.’ Onze Hollandse Verster was al heel jong bezig met televisiemaken. Had je iets anders kunnen worden dan presentatrice en programmamaakster? ‘Inderdaad was ik al op de middelbare school bezig bij de lokale televisiezender in Den Bosch, waar ik een jongerenprogramma ontwikkelde. Toen ik naar Amsterdam…