Inhoudsopgave van Editie 45 - 2020 - Nieuwe Revu

In Wit-Rusland is het al sinds de zomer onrustig. Loekasjenko won begin augustus de presidentsverkiezingen. Afgetekend, met meer dan tachtig procent van de stemmen. Wat dat betreft was er weinig nieuws onder de zon: Loekasjenko, ook wel de laatste dictator van Europa genoemd, heeft alle verkiezingen in de 26 jaar dat hij aan de macht is, met overmacht gewonnen. Dat al die eclatante uitslagen met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet eerlijk tot stand zijn gekomen, daar twijfelt geen enkele Wit-Rus aan. Ook afgelopen augustus niet. Wat deze verkiezingen anders maakten, was dat het volk het niet meer pikte. Een unicum in Wit-Rusland, waar de angst voor de ordepolitie diep zit en de macht van Loekasjenko absoluut is. De oppositie wist zich ditmaal wel te organiseren, en de Wit-Russen durfden de…

TINEKE DE NOOIJ winnaar Sterren Playback Show ‘Henny heb ik als drummer nog meegemaakt in de band van Margriet Eshuijs. Hij was een prima muzikant. Als presentator heb ik hem ook zien opkomen. Ik weet nog dat omroepdirecteur Rob Out hem destijds niet aannam bij Veronica. Henny had een bandje opgestuurd met dingen van zichzelf, maar Out vond dat te oubollig voor Veronica. Toen heeft Henny het bij Joop van den Ende geprobeerd en die heeft er doorheen gedrukt dat de KRO met hem aan de slag ging. Daar is hij opgeklommen. Maar dus mede dankzij Van den Ende, die hem groot heeft gemaakt, want Veronica heeft hem afgewezen. Bij Henny heb ik de Sterren Playback Show eens gewonnen als Pavarotti, ik heb er nog een beker van. Hij heeft…

Zondag 22 januari 1984 is een uitzonderlijke ijzige dag met een gemiddelde temperatuur van -3 °C en een gevoelstemperatuur van -8,4 °C. De zon laat zich de hele dag niet zien. Na een nacht met veelal matige vorst, komt het die dag voor het eerst tot sneeuwval. De meeste sneeuw valt in een strook over het Rijnmond-gebied, het Westland en de regio Amsterdam. Op deze koude winterochtend staan WEA Records-labelmanager Fred Schröder en press & promotions-manager Jan Abbink in alle vroegte op Schiphol te wachten op de aankomst van een vlucht uit New York met aan boord een totaal onbekend zangeresje. Fred heeft onderweg nog een bosje bloemen weten te bemachtigen bij een benzinestation. Hij was daags tevoren gebeld door Seymour Stein, de grote baas van Sire Records, in Nederland…

NICK CAVE – Ooit zullen we terugkijken op deze coronatijd en denken: ‘Ach ja, gek jaar was dat.’ Dan zijn de angst en de boosheid weggeëbd, de mondkapjes en gezichtsmaskers uit het straatbeeld verdwenen en de terrassen en bioscopen weer gezellig vol, zonder vrees dat de buurman of -vrouw naast je een wandelende coronatijdbom is. En wie weet, als de vrees voor het virus ons dagelijkse leven niet meer gijzelt, hebben we dan ook meer oog voor al het moois waar deze pandemie voor heeft gezorgd. Denk bijvoorbeeld alleen al aan al die artiesten die hun noodgedwongen thuisquarantaine hebben aangegrepen om nieuwe albums te schrijven, muziek die we anders wellicht nooit zouden hebben gehoord. Zonder corona hadden we ook nooit zo’n bijzondere, intieme concertfilm als Idiot Prayer voorgeschoteld gekregen. Nick…

Op YouTube snijdt een jongen met een aardappelschilmesje een grote doos open. Het filmpje staat pas 22 uur online, maar het is al meer dan drie miljoen keer bekeken. Iedereen wil weten wat er in zijn doos zit. Is het wereldvrede? Een coronavaccin? Een waarheidsserum voor politici? Een speciaal politiewapen voor Amerikaanse agenten dat automatisch blokkeert als het voelt dat er racisme in het spel is? De jongen legt het mesje weg en vouwt de doos open. Mijn hart gaat tekeer. Vier-pillen-op-Lowlands tekeer. Ik zie piepschuim en plastic en karton en snoeren. De cameraman zoomt in op het piepschuim. Wat een prachtig spul is dat toch. Piepschuim beschermt dingen, maar wie of wat beschermt het piepschuim? Wat onbaatzuchtigheid betreft kan de mens nog veel van piepschuim leren. Als onze Tweede…

De toeters konden uit het vet, op dezelfde avond stonden zowel Hakim Ziyech als Donny van de Beek voor het eerst in de basis bij hun nieuwe clubs. Blijkbaar was dat nieuws, want het is lang niet alle ex-Ajacieden gegeven om in een andere competitie dan de eredivisie meteen de eerste viool te spelen. Eerst een plek in het achtergrondkoortje, daarna langzaam opwerken naar een groter podium, zo luidt het adagium. Ik zie het troosteloze beeld van Van de Beek nog zo voor me. Terwijl aan de andere kant van de Noordzee z’n vorige werkgever een recordscore neerzette tegen VVV, werd hem tijdens Manchester United-Chelsea (0-0) zelfs geen invalbeurtje gegund. In de stromende regen (Manchester, nietwaar) bekeek Van de Beek het allemaal met een blik die verraadde dat hij liever…

Waarom hebben ze Henny Huisman weer opgegraven voor dit programma? Er zijn toch wel presentatrices met grotere tieten? Het gaat er bij deze terugblik op de jaren 90 niet om of er een lekker wijf in beeld is. Natuurlijk, sex sells, maar zo’n programma is dit niet. Hoewel? Uitgerekend deze week is het thema Erotiek aan de beurt. Huisman vertelt in de uitzending van 5 november dat hij het in zijn jeugd moest doen met een balpennetje waarop een pin-up stond afgebeeld. In Een programma over de jaren negentig blikt hij terug op het laatste tijdperk vóór de komst van het internet, toen rukkende pubers hun genotsknots nog moesten melken met behulp van erotische teletekstpagina’s, plaatjes in postordergidsen of pikante kaartspelletjes van de kermis. Blijft de vraag staan, waarom uitgerekend…

In de DDR werd alle briefpost langs de censor van de staat gestuurd, tegen het licht gehouden of opengestoomd om te kijken of de verzonden berichten, boodschappen of pakketten binnen de dogma’s van de Oost-Duitse ‘democratie’ bleven. Zo ja, dan werd het verzonden naar de eindbestemming. Zo nee, dan verdween het in het beste geval in het grote ronde archief en in het slechtste geval kreeg de afzender een ongevraagd huisbezoek. In 2020 sturen mensen elkaar nauwelijks besloten brieven meer, we gebruiken sociale media om in alle openheid onze dagelijkse beslommeringen te delen – van plezier tot pijn, van ontspanning tot aanstoot. De één kan niet ophouden over zijn ongenoegen over de ‘dictatuur’ van de corona-maatregelen van dit kabinet, een ander update de ombouw van een rommelkamer tot thuiswerkplek. Iemand…

Het is zover: Amerika heeft gestemd. Terwijl ik dit schrijf, is nog niet bekend wie de presidentsverkiezing heeft gewonnen. Maar daar wil ik het ook helemaal niet over hebben. Deze column gaat over geld. Grote hoeveelheden geld en de macht die daarmee gepaard gaat. De schatting is namelijk dat de campagneteams ruim 5 miljard dollar uitgaven voor deze race. En dat is alleen nog maar voor de presidentskandidaten. Er werd ook gestemd voor de Senaat, het Huis van Afgevaardigden en lokale referenda. Alles bij elkaar genomen, zal er bijna 11 miljard dollar zijn verbruikt – zeg maar het complete Nederlandse defensiebudget. In 2016 was dat nog 7 miljard. Geld dat voornamelijk naar de anticampagne gaat: negatieve tv-spotjes over de tegenkandidaat. Het typische moddergooien waar we de Amerikanen van kennen. Donaties…

Erdogan doet aangifte tegen Wilders, want die heeft een politieke cartoon van de Turkse president getweet. Recep Tayyip met een bomhoed op z’n hoofd. Je weet wel, 100 procent precies exact hetzelfde als die ene met Mohammed. Niet grappig, niet origineel en ook nog eens beroerd getekend/overgetrokken van een foto. Nu ging het Geert natuurlijk ook niet om de grap of het vakmanschap van de illustrator, maar omdat ie Erdogan een lul vindt (ben ik het bij hoge uitzondering een keer met Wilders eens) en het weer eens tijd was voor een heldendaad in zijn manmoedige strijd voor de vrijheid van meningsuiting. Een vrijheid die hij overigens alleen voorvecht als het zijn eigen mening betreft. De Grote Blonde Leider mag zelf immers ook graag – onder het mom van ‘demonisering’…

Beste Farmers Defence Force, Ik ben er nog niet uit wat ik nou het allerfoutst vond. Dat bezoek met een paar man ’s avonds aan huis bij Rob Jetten, thuis in quarantaine. Even de man die zijn naam bij een demonstratie van boze boeren op een grafkist zag prijken duidelijk maken: we weten waar je woont. De gespeelde verontwaardiging van jullie daarna: nou ja zeg, het was toch gewoon een ‘hart onder de riem’. Tuurlijk, mannen. En Willem Engel wil alleen maar liefde verspreiden. De keuze van het zogenaamde cadeau: een voedselpakket vol vlees voor een vegetariër. Geen paardenhoofd in bed, maar gewoon een variant daarop in een doos. Ik las op social media berichten van aanhangers van jullie die commentaar daarop maar gezeur vinden: als je geen vlees eet…