Inhoudsopgave van Editie 35 - 2020 - Nieuwe Revu

De onderschatte Vlaamse schrijver Herman Brusselmans werd op 9 oktober 1957 geboren in Hamme, een hopeloos troosteloze kwak stenen en straten ergens in Oost-Vlaanderen, die echter nog niet half zo hopeloos troosteloos is als het even ziel- als zinloze bestaan dat Herman sinds die onheilsdag in oktober in het jaar des Heeren 1957 heeft op weten te bouwen. Toen Herman ter wereld kwam, was er consternatie alom in de verloskamer. Terwijl een van de vroedvrouwen al druk bezig was om de nageboorte in een luiertje te proppen, beet de hoofdzuster haar toe: ‘Halt, dwaze zot! Dat spartelende gedrocht dáár, dát is het kind.’ De vroedvrouw schudde haar hoofd in ongeloof. Nimmer in haar professionele leven had ze een moederkoek voor een baby aangezien. De hoofdzuster troostte haar met de woorden…

Geen hogere beloning zorgpersoneel. Tja, wat had je anders verwacht van een neoliberale regering? Je kan het de vos moeilijk kwalijk nemen dat ie kippen vreet. Natuurlijk, Rutte heeft in z’n pers-momentjes de mond vol van waardering en applaus voor de zorg, maar da’s goedkoop gelul. Complimenten zijn gratis, in de handen klappen kost niks, en verder kunnen de zogenaamde ‘essentiële beroepen’ en de ‘cruciale sectoren’ de tering krijgen. Was zo, is zo, en wat betreft VVD and friends blijft dat zo. De prioriteiten van dit kabinet liggen nu eenmaal ergens anders en je kan je geld maar één keer uitgeven. Mark is zoals elke politicus een beetje een huichelaar, maar verder weet je als kiezer precies wat je aan hem hebt: vrijemarktwerking is oké-olé-olé en de publieke sector, weg…

Waar? In Zandvoort, waar een hittegolf aan de gang is. Nog iets genuttigd? Kopje koffie, glazenwasser? Verder nog iets? Johnny Kraaijkamp wenst met ‘je’ aangesproken te worden en de toevoeging ‘junior’ hoeft wat hem betreft niet achter zijn naam, mensen weten inmiddels wel dat het over hem gaat en niet over wijlen zijn vader. Het interview wordt last-minute een dag vervroegd, omdat Johnny op de dag van de eigenlijke afspraak naar een begrafenis moet van een oude vriend, met wie hij al vijftig jaar bevriend was. Dat hakt erin, en Johnny vreest dat het de dag erop knokken zal worden tegen het verdriet. Tijdens het gesprek komt hij desondanks relatief vrolijk en kwiek over.…

Frank Jansen (1946) en Rogier Smit (1974) zijn van huis uit binnenhuisarchitecten, die jarenlang woonwinkels hebben gerund. In 2009 waren ze te zien in een paar afleveringen van het tv-programma Bij Ons in de PC, maar hun doorbraak kwam met hun deelname aan Steenrijk, Straatarm in 2017. Kijkers waren meteen zo dol op het duo dat ze op SBS6 een eigen programma kregen: Paleis Voor Een Prikkie, wat ze vier seizoenen hebben gemaakt. Eind vorig jaar stapten ze over naar RTL 4, waar ze vanaf 2 september te zien zijn met Frank en Rogier Checken In. In dit programma gaan ze langs bij noodlijdende B&B’s om ze een handje te helpen met de inrichting.…

Interview Johnny Kraaijkamp Journalist Fleur Baxmeier: ‘Goede Tijden, Slechte Tijden is allang niet meer het afvoerputje van de acteerwereld, of misschien is dat het wel nooit geweest, daar wil ik vanaf wezen. Feit is dat ook gerenommeerde acteurs zich niet meer schamen voor een rol in de zeepfabriek, kijk maar naar Marjolein Keuning, Edwin Rutten en Bo Maerten. En Johnny Kraaijkamp natuurlijk, die Meerdijk onveilig maakt als opa Henk. Dan wil je toch weten waarom iemand met zo’n knaller van een cv kiest voor een soap, en of een pensioen geen logischere keuze was geweest. Vragen waarop De Kraaij beslist en zonder enige vorm van twijfel antwoord gaf, net als bij al het andere wat hem werd voorgelegd. Een man die weet wat hij wil – en vooral wat niet.…

Reacties op column Bart Nijman over hoe dit land niet kapot gaat aan corona, maar aan willekeur (NR34): Nijman: ‘We gaan op deze modderschuit met veel te veel nalatige kapiteins en stuurloze stuurmannen ten onder aan een tot norm verheven willekeur, waarin niemand weet waar ie aan toe is.’ ‘DIT IS NIET TIJDELIJK. ONS KABINET VOLGT EEN CATASTROFAAL DRAAIBOEK VAN DE WORLD HEALTH ORGANIZATION NAAR EEN GEPLAND NIEUW NORMAAL. DAT HEB IK GELEZEN OP DE SITE VAN VIRUSWAARHEID.’ – Berba Maurits ‘Bart, in je column schrijf je over een particuliere supermarkteigenaar die zijn deuren moet sluiten omdat hij de coronaveiligheidsvoorschriften niet heeft nageleefd, terwijl de grote ketens er wel mee wegkomen. Nou ja, zeg. Ze kunnen niet overal tegelijk zijn, maar ze doen het niet voor niks. Het is niet…

De kloof tussen burger en bestuur is al een thema sinds er burgers bestaan die een bestuur zijn gaan vormen. De kloof tussen mensen en marketing, die groeit pas hard. Grote merken, zeker wereldberoemde multinationals als Shell, Coca-Cola, Starbucks en Ben & Jerry’s, staan er graag goed op. Ze verkopen topproducten aan succesvolle mensen, leveren geluk in flesjes, beloningen voor hard werken in koffiebekers of bevroren welvaart met stukjes koekiedeeg en chocoladebrokken. Ze adverteren op plekken waar veel mensen komen. Online zijn dat nieuwswebsites en sociale media. Maar media staan vol slecht nieuws over ziekte, racisme en geweld, sociale media vullen zich met uitgesproken reacties op die nieuwsberichten – en beide stralen slecht af op de voorspoed en welvaart die marketeers aan je willen verkopen. In een overcorrectie op die…

‘Denk je goddomme dat die criminelen thuis Kerstmis zitten te vieren, Marcel?’ Iedere relatie komt weleens onder druk te staan. Je moet dit met elkaar oplossen, met je gezin en met je familie. Lukt dat, dan maakt het je relatie ijzersterk. Lukt het niet, dan is de kans groot dat je uit elkaar groeit, een eigen wereld gaat creëren met mensen om je heen bij wie je je veilig en vertrouwd voelt. Dit is er nu aan de hand met mij en Bianca. Ik sla met mijn hand op het stuur. Deels omdat ik mee zit te zingen met het nummer van Body Count dat ik draai, maar vooral omdat ik kwaad ben. Op de criminelen, op mijn werk, op mijn directe baas Fons, maar vooral op mezelf. Omdat ik…

Nooit meer zal in Nederland iemand overschat worden. Dag! Praktisch alle Nederlandse weekbladen zijn oubollig, uit de tijd, oersaai, verstoken van goeie journalisten en columnisten, op de terugweg, op de rand van het failliet en totaal overbodig. Of denk je dat er meer dan vier idioten en een paardenkop ooit Vrij Nederland, HP/De Tijd, Elsevier, de LINDA! of welk gedrukt prul dan ook lezen? Bestaan die bladen eigenlijk nog? Ik zou het niet weten, ik lees nog liever de Bijbel in een Arabische vertaling dan dat soort shit. Wat ik weleens opensla is het weekblad Nieuwe Revu, omdat ik daar zelf 256 columns voor geschreven heb, van september 2015 tot vandaag. Die columns maakten furore als een reeks met de titel Overschatte Mensen waarin ik 256 achterlijke pipo’s, flutwijven en…

Beste Willem Engel, Terwijl jij na een vliegreis zonder mondkapje vakantie viert, rukten je aanhangers op naar het hart van onze democratie, het Binnenhof. Die democratie, door je achterban ook wel ‘dictatuur’ genoemd omdat onze premier immers met regelmaat gif in de thee van Lodewijk Asscher en Geert Wilders laat gieten, telt honderdvijftig Kamerleden, die over het algemeen (helaas al jaren op diezelfde Wilders na) in alle vrijheid kunnen rondlopen tussen het volk dat ze vertegenwoordigen, vandaar ook de naam ‘volksvertegenwoordiger’ – ik leg het je voor de zekerheid nog maar even uit. Ik zag wat filmpjes van die aanhangers van je, in uiterlijk en verscheidenheid een wonderlijke mix, maar in gedrag dan weer tamelijk uniform: middelvingers naar passanten – want niet aan het protesteren, dus volgens de wappienorm van…

Hoofdredactie Danny Koks Artdirectie Vincent Sterk Online Britt Walta Beeldredactie Bart Jansen Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Jacqueline Kruimink Aan dit nummer werkten mee Fleur Baxmeier, Herman Brusselmans, Stephanie-Joy Eerhart, Jerry Hormone, Marith Iedema, Andries Jelle de Jong, Kakhiel, Hein de Kort, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Karen Scheffers, Michel Schnater, Lotte Valk, Marcel van de Ven, Leon Verdonschot, Fred de Vries, Ron de Wildt Uitgever Anton Pijper…

Tot op de dag van vandaag draait Eises planetarium, het oudste nog werkende ter wereld, zijn rondjes in een museum in Franeker Iedereen heeft bij tijd en wijle een held nodig, zelfs de voltallige Streek van de Week-redactie. En als wij naar een nieuwe held op zoek gaan, richten wij onze blik steevast tot één enkele provincie. Friesland. Dat wij onze hoop juist op deze provincie vestigen, komt omdat de voltallige Streek van de Week-redactie geen torenhoge eisen stelt aan zijn helden. Wij vinden één torenhoge eis ruim voldoende. Die torenhoge eis is dat onze helden stronteigenwijs zijn. In Friesland struikelde je vroeger al over de stronteigenwijze Friezen, en sinds die tijd zijn ze daar in Friesland geen steek veranderd. Rutger Hauer? Stronteigenwijs. Mata Hari? Stront-eigenwijs. Sjinkie Knegt? Stronteigenwijs. En…

Andere mensen gaan op jouw leeftijd met pensioen, jij dacht: ik ga eens in een soapserie spelen. ‘Ik zou niet weten waarvan ik met pensioen moest gaan. Misschien als ik geen alimentatie had moeten betalen, twaalf jaar lang. In die tijd verdiende ik goed geld, dus dat was een hoog bedrag. Ik heb mijn huis, en dat is het. Daarbij vind ik het leuk om te werken. Ik heb die pensioengerechtigde leeftijd niet bedacht hè, dat is iets van vroeger. Tegenwoordig gaan we ervan uit dat het beter is om bezig te blijven dan achter de geraniums te zitten.’ Was het vleiend dat je werd binnengehaald als de redder van Goede Tijden, Slechte Tijden? ‘Dat mogen de media zeggen, maar het is heel wat anders dan mijn bijdrage aan Het…

‘Weet je zeker dat hij zelfstandig kan wonen?’ mijmert mijn collega Chris. ‘Ik bedoel, hij is zo vaak dronken. Laatst nog, toen hij tegen je zei dat je zulke mooie ogen had, dat het leek alsof je een uil was?’ Ik voel dat ik kleur terwijl ik aan het ongemakkelijke moment terugdenk. Willem had geen idee wat hij aan het raaskallen was toen hij vertelde dat ik net een of andere wijze uil was, zo mooi had hij me nooit eerder gezien. ‘Hier wordt hij ook niet beter, tijdens elk gesprek dat we voeren, vertelt hij hoe moeilijk het is om hier te wonen tussen zoveel andere mensen met problemen. Dat hij er niet meer tegen kan dat zijn was uit de machine gejat wordt of dat iemand het tostiapparaat…