Inhoudsopgave van Editie 34 - 2020 - Nieuwe Revu

En bedankt Een inwoner van Beiroet neemt in de haven de ravage in zich op die is veroorzaakt nadat in een opslagloods 2750 ton ammoniumnitraat ontplofte. De graffiti op het muurtje laat aan duidelijkheid niets te wensen over: de Libanezen vinden dat de ramp de schuld is van hun eigen regering, dat veel te laks is omgesprongen met de veiligheidsvoorschriften. Bij de explosie vielen 135 doden. DK Monddood Mediamagnaat Jimmy Lai stapt buiten het politiebureau van de wijk Mong Kok in Hongkong in de auto nadat hij zojuist op borgtocht is vrijgekomen. Lai is een bekend criticaster van de Chinese autoriteiten en spreekt zich regelmatig kritisch uit over de groeiende macht van het communistisch regime in Hongkong. Hij is gearresteerd op basis van de omstreden nieuwe veiligheidswet, die het makkelijker…

Verdonschot: ‘De klassieke finale van alle overdrives is het punt waarop iemand zijn eigen lot vergelijkt met dat van de Joden tijdens WOII. Willem Engel deed het.’ ‘Wat een onzincolumn. Als iemand er alles bijhaalt, is het wel de zelfingenomen Leon Verdonschot. Nepcolumnist!’ – Johan ‘Door dit soort maffe mensen worden wij op den duur besmet.’ – Petra ‘We komen gewoon met onderbouwingen, hoor. Weet niet, maar als je niet alles plakt en kopieert van andere media en alles zelf volgt dan zul je er zeker anders naar kijken.’ – Marko ‘Prima column, je bent alleen de pro-life gekkies vergeten die artikelen schrijven over wat abortus en Auschwitz met elkaar te maken hebben.’ – Adri ‘Treffend geschreven.’ – Maurice ‘Je vergelijken met de Joden in WOII is net zo smakelijk…

Intimidatie in het zwembad, opstootjes op de boulevards, vervuiling op de stranden, rappers die elkaar neersteken op de Pier in Scheveningen, nachtelijke rellen in de Schilderswijk en natuurlijk de pistoolmoord op Bas van Wijk. Is het de hitte en de collectieve onzekerheid, of schuilt er ook een onbesproken (en door policor media en laflinks onbespreekbaar gemaakte) maar zichtbare factor ‘etnisch profileren’ in: veel opruiers, relschoppers en geweldsgebruikers zouden normaal gesproken zes zomerweken lang in hun thuisland vertoeven. Burgemeesters die ogenschijnlijk willekeurig en ongrondwettelijk gebieden aanwijzen waar mondkapjes verplicht worden in de buitenlucht, maar de veiligheidsmaatregel preventief fouilleren opschorten omdat het ‘racistisch’ zou zijn. Symboolpolitiek op sentimentele gronden, waarbij het eerste alleen het chagrijn voedt en het tweede de onveiligheid. Het kabinet was vakantiewekenlang van mening dat alles prima ging qua…

Waar? Op het gigantische en loeistrak ingerichte kantoor van BALR., 433 en Wannahaves in Amsterdam. Nog iets genuttigd? Kopje thee voor de interviewer, keurig met kop en schotel geserveerd door de receptionist. Verder nog iets? Het interview vond plaats in een van de glazen vergaderzalen met uitzicht op de werkvloer, waar vanwege de thuiswerkmodus geen hond te bekennen was. Demy zat het hele anderhalf uur durende gesprek kaarsrecht op z’n stoel en gaf zonder aarzelen antwoord op elke vraag die hem werd gesteld. Geen gekonkel, geen gedraal, geen mitsen en maren. Gewoon zeggen wat je te zeggen hebt, geen woord meer, maar ook geen woord minder. Professioneel, vriendelijk en vastberaden. Wij denken dat het imperium van De Zeeuw nog weleens heel groot kan gaan worden.…

Duncan en ik zitten samen op de bank, voor ons uit te staren. ‘Ik ben moe,’ zegt hij. ‘Joh,’ antwoord ik. Natúúrlijk is hij moe. Dat zijn we allebei chronisch sinds de geboorte van onze zoon, twaalf weken geleden (al voelt het als een jaar). Duncan richt zich op en kijkt me smekend aan. ‘Oh nee. Nee, nee,’ zeg ik snel, voor hij kan uitspreken wat hij wil uitspreken. Toen we erachter kwamen dat ik zwanger was, beloofden we elkaar plechtig: we worden geen ouders die hun oude leven bij het grofvuil zetten. Feestjes, etentjes die uit de hand lopen, seks; alles blijft op het menu staan. We hielden woord. Tijdens de 24 uur per week dat baby F. bij zijn oma en opa verblijft, kiezen we altijd vertier boven…

‘Steph, telefoon voor jou!’ Mijn collega komt hijgend de trap op. ‘Het is Juan Diego, hij krijgt je op je mobiel niet te pakken.’ Ik zucht en mime met mijn lippen ‘sorry’ naar de bewoner met wie ik aan het darten ben. ‘Juan, je bent me voor,’ zeg ik tegen de jongeman die een half jaar geleden uit onze opvang is gezet. ‘Ja ja, dat zal wel,’ krijg ik als antwoord. ‘Jullie zijn allemaal hetzelfde, jullie zeggen dat jullie gaan bellen en ondertussen kan ik weer dagen gaan wachten!’ ‘Hey, je hebt het ons ook niet makkelijk gemaakt, hè kerel, je hebt al weken geen mobieltje!’ zeg ik met zachte stem. ‘Ja ja, ik heb toch al gezegd dat ie stuk is en ik een nieuwe moet regelen,’ zegt Juan…

Begrijp me niet verkeerd, ik ben echt geen harteloos onmens dat alleen aan zichzelf denkt. Wat iedereen ook zegt. Ook ik leef mee met de ijsbeer, die de ijsschotsen onder zijn poten voelt wegsmelten en aan het eind van deze eeuw zomaar uitgestorven kan zijn. En met de eilandbewoners van de Grote Oceaan, die hun paradijselijke geboortegrond centimeter voor centimeter opgeslokt zien worden door het zeewater. En met onze boeren, die akkers omploegen die zo gortdroog zijn dat het lijkt of ze een woestijnrally rijden. Maar niemand wordt zo hard door de klimaatverandering getroffen als ik. Die hitte! Niet te doen! En die plaknachten! Ook niet te doen! Begrijp me niet verkeerd, ik ben er de man niet naar om steen en been te klagen over mijn besognes. Maar dat…

Deze docu is zo kwetsbaar dat ik er zelf bijna niet naar kan kijken Waarom moet er een documentaire over Jochem Myjer komen? De energieke druktemaker heeft een turbulent jaar gehad. Een jaar van uitersten. Hij stond honderd keer in Carré, maar zag zijn vrouw en kinderen daardoor minder dan hij zou willen. En Myjer had zijn gezin juist zo nodig, aangezien hij kampte met hevige pijn doordat zijn lijf protesteerde vanwege de behandeling aan tumoren in zijn ruggenmerg. De in Leiden geboren beroepslolbroek heeft dus een pittige tijd eh, achter de rug. Op zich geen mannetje van borstklopperij en vooraan willen staan toch, die Myjer? ‘Soms krijg ik nachtmerries van de fragmenten van Jochem Myjer die we tijdens de lessen Nederlands keken’Twitteraar Big Time Yikes, (@geenzina) op Twitter Klopt.…

Niemand, zelfs de voltallige Streek van de Week-redactie niet, hoeft u te vertellen dat er in de Waddenzee curieuze zaken ronddrijven. Toch is dat precies wat wij u nu gaan vertellen, gewoon omdat de voltallige Streek van de Week-redactie een eigenzinnige club mensen is die een volstrekt eigen koers vaart en zich door niemand iets laat vertellen. Afijn, die malle Waddenzee dus. En de curieuze zaken die daarin ronddrijven. Dat kan de ene keer een drenkeling zijn, of een geflipte drugstoerist, of een zeehondje dat de weg naar Pieterburen zoekt. Vaak ook drijven er in de Waddenzee zaken die niet van vlees en bloed zijn, dat is het spul waar het bloed van het juttersgilde sneller van gaat stromen. Zo waren de stranden en zandplaten van het Waddengebied vorig jaar…

Ik zie ’m nog zo zitten, op een zonovergoten terras bovenop één van de veelsterrige hotels die Moskou rijk is. Zelf was ik in het goede gezelschap van Guus Hiddink, destijds bondscoach van het Russische nationale elftal. Verrek, dacht ik toen ik hem in het vizier kreeg, dat is waar ook: Demy de Zeeuw verdient z’n roebels ook in de Russische hoofdstad, bij Spartak Moskou. Ik wisselde een paar woorden met hem, niet al te veel, want daar was hij het type niet voor. Z’n lengte was omgekeerd evenredig aan z’n bescheidenheid. De gedachten gingen gelijk terug naar het moment dat hij samen met Stijn Schaars in 2005 z’n opwachting maakte bij AZ. Hoewel beiden uit de provincie, was Schaars gelijk volop aanwezig, de veel schuchtere De Zeeuw keek duidelijk…

Reportage QAnon Journalist Koert van der Velde: ‘QAnon is een van de engste samenzweringstheorieën die ik ken. Ik wilde een QAnon-adept spreken en koos André van Delft, schrijver van een QAnon-boek. Een paar uur lang hingen we aan de telefoon, en ik mocht die man, ondanks alle onzin waarin hij ook verklaarde te geloven. Ik liet hem het interview van tevoren lezen en paste aan waar hij zich echt niet in kon vinden. We waren eruit, op de slotzin na. André had graag een goedmoedige uitsmijter gewild. “Jij interviewt mij toch, dan draait het toch om wat ik vind en niet jij?” Maar aan propaganda werk ik niet mee. Ik had graag nog eens een biertje met hem gedronken. Want het blijft interessant als iemand én aardig is én rare…

Tuut tiet tuut-tuut, tiet tuut-tuut tiet-tiet, bliep-bliep-bliep ie, grioe-grioe èèèèèèèèèèè... Numansdorp, midden jaren 90, de gezins-pc in onze huiskamer en the sweet, sweet sound of an inbelmodem die met een flitsende 56K verbinding maakt met dat gloedjenieuwe internet waarop je alles, maar dan ook echt álles kunt vinden. Complete werkstukken die je – ctrl-c, ctrl-v – in WordPerfect plakt, afdrukt met de HP DeskJet 500C en bij je digibete docent biologie inruilt voor een 8+. Porno-plaatjes die zó ver-schrik-ke-lijk traag van boven naar beneden laden, dat je je kruit al lang en breed verschoten hebt voor de kut zich ein-de-lijk in al haar gepixeleerde glorie op de beeldbuismonitor manifesteert. Rotten.com, met eveneens line voor line verschijnende foto’s, maar dan van etterende lijken, pussende gaten en andere ellende. Op dat stroperige,…

‘Ik was altijd de kleinste, maar ook slimmer en sneller’ Veel bedrijven gaan door de coronacrisis kopje-onder. Hoe is dat bij jou? ‘Ik heb het erg druk, dat is een goed teken. Er komen nieuwe kledingcollecties van BALR., ons Instagram-account 433 moet een echt productiehuis worden en we zijn bezig met BALR.-appartementen in Hoofddorp. De vastgoedontwikkelaar heeft ons benaderd om een modelwoning in te richten, om potentiële klanten uit ons netwerk aan te trekken. Ik zei al een tijdje dat ik met BALR. het vastgoed in wilde, dus dit is een mooi begin. De stap hierna is een eigen villa, daarna willen we een eigen hotel. Niet elk merk kan dat doen, maar als je weet dat wij staan voor de levensstijl van een profvoetballer, dan past het wel.’ Kunnen…

Er zijn onderdanen die durven op te merken dat Amalia niet erg mager is. Nou ja, ze eet graag frikandellen Eigenlijk past Amalia niet in m’n reeks Overschatte Mensen, omdat ik haar een leuk meisje vind. Met die open blik in haar fraaie gezichtje, die blonde lokken en die stevige kuiten. Is er ooit een mooiere prinses in het Koninkrijk der Nederlanden geweest? Ik vrees van niet, al moet je evenmin de jonge Juliana vergeten, die in haar jeugd waarlijk prachtig was, met dat spitse bekkie, dat vastgebetonneerde kapsel en die stevige kuiten. Beatrix was op haar beurt een stuk minder fraai. Met haar bolle wangen, haar uit de kluiten gewassen neus en haar stevige kuiten die simpelweg overdreven qua stevigheid. En wat te zeggen over Máxima? Nou, dat vind…

Donderdag 20 augustus 2020 De teleurstelling bij Marten de Roon over de uitschakeling in de Champions League is zo groot dat de middenvelder van Atalanta even niets met voetbal te maken wil hebben. ‘Ik heb er tabak van,’ aldus De Roon die inmiddels een nieuwe werkkring heeft gevonden. ‘Ik ga eerst duizend pizza’s bakken bij een tentje hier in Bergamo.’ Vrijdag 21 augustus 2020 In een interview met Eindhovens Dagblad geeft Mark van Bommel flink af op zijn opvolger bij PSV. ‘Ze willen onder Roger Schmidt met een aanvallend concept spelen, maar dat zit helemaal niet in het dna van de club. Dit wordt een fiasco. Ik voorspel dat algemeen directeur Toon Gebrands al in december smekend voor m’n deur staat.’ Zaterdag 22 augustus 2020 Op een drukbezochte persconferentie wil…

Beste Stichting !Woon, Zeker in een zomer vol berichten over zinloos geweld op overhitte stranden en over Kamerleden van coalitiepartijen die nog liever via de brandtrap, de nooduitgang of het dak de vergaderzaal verlaten dan een stemming over meer geld voor de zorg mogelijk te maken, is het soms fijn om nieuws te lezen dat op zichzelf ook schandalig is, en eigenlijk reden voor een woede-aanval, maar me tegelijk zó grotesk voorkomt, dat ik er vooral keihard om moet lachen. Dat we in de grote steden, en dan met name Amsterdam, een enorm probleem hebben met het aanbod van betaalbare woningen, is allang geen nieuws meer. Maar de excessen waar dat toe leidt, zijn soms zo absurd als een tekening van Gummbah of Kamagurka. In de Amsterdamse wijk Oud-West werd…