Aangezien Den Haag Nederlands enige grote stad aan de kust is, zul je het niet snel horen uit de mond van een Hagenees, maar ik heb dus helemaal niks met het strand.
Vroegâh, toen ik nog klein en jong was en niet veel in de melk te brokkelen had, klom ik altijd met de grootst mogelijke tegenzin op het achterzitje als mijn moeder weer eens het onzalige idee had opgevat om de fiets naar Kijkduin te pakken.
Het zand was altijd loeiheet, het zeewater bitterkoud. En feitelijk niks meer dan een golvend en schuimend openbaar toilet waar honderden badgasten dagdagelijks onbespied de blaas in leegden. Haalde mijn moeder een patatje met, dan kwam de volgende ergernis alweer om de hoek zeilen. Zandkorrels die over je kloddertje mayo heen waaiden of…