Inhoudsopgave van Editie 25 - 2020 - Nieuwe Revu

Hoofdredactie Danny Koks Artdirectie Vincent Sterk Online Britt Walta Beeldredactie Bart Jansen Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Diane Beijer Aan dit nummer werkten mee Sara Amroussi-Gilissen, Herman Brusselmans, Kay Coenen, Stephanie-Joy Eerhart, Jerry Hormone, Marith Iedema, Patricia Jimmink, Andries Jelle de Jong, Kakhiel, Hein de Kort, Jeroen de Leijer, Gerlof Leistra, Martijn Neggers, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Sam Planting, Libben Reeskamp, Mark Retera, Alexander Schippers, Mark van den Tempel, Lotte Valk, Koert van der Velde, Leon Verdonschot, Frank Waals, Ron de Wildt, Govert Wisse Uitgever Anton Pijper…

We hebben flink in de clinch gelegenMariana Verkerk MARIANA VERKERK aartsvijand in Expeditie Robinson ‘Ons contact in Expeditie Robinson kun je als haat-liefde omschrijven. In het begin konden we goed met elkaar opschieten, daarna hebben we erg in de clinch gelegen. Op het eind was het weer cool tussen ons. We zijn elkaar nog wel een paar keer tegengekomen, maar er is geen vriendschap ontstaan waardoor we nu nog contact hebben. Dat Akwasi pittige uitspraken heeft gedaan, heb ik hier in New York gelezen. Of deze tirade bij hem past? Akwasi kan heel fanatiek zijn, zo heb ik hem tijdens de expeditie leren kennen. Meedogenloos en met een verbeten gezicht schoot hij in een spel met een katapult en steentjes mijn bordjes kapot. Hij kan rustig en kalm zijn, maar…

Het is rustig in de rechtbank. In de wachtruimte zit één advocaat met haar cliënt, meneer Van der A., een 27-jarige Brabander. Van der A. ziet er netjes uit. Een doodgewone brave man die elke zaterdagochtend op de fiets stapt om als grensrechter op te treden bij de F’jes van de plaatselijke voetbalclub. Hij heeft zijn best gedaan om er zo fatsoenlijk mogelijk uit te zien. Gesoigneerd, geen coronakapsel. Als de zaak Van der A. wordt afgeroepen, staat hij op en sloft hij achter zijn advocaat aan, de deur door. Op naar welke gerechtigheid hem ook te wachten staat, in de komende drie kwartier. ‘Goedemorgen, meneer Van der A.,’ begroet de rechter de verdachte, waarna ze meteen start met haar verhaal. ‘U bent hier vandaag aanwezig omdat u verdachte bent…

‘Erkenning en herkenning zijn mijn benzine’ Hoe klinkt dat, zeventig? ‘Niet te geloven, hè? Ik dacht altijd niet ouder te worden dan dertig. Niet met mijn levenswijze, tenminste. Ik was een echte Black & Decker die roofbouw pleegde op zijn lichaam. Het leven ging hard op mijn twintigste, zeker tijdens de jaren in het theater. Optreden: prima, maar ik wilde ook het busje rijden en meehelpen het licht op te hangen. Procedures, herhalingen, ik ben er altijd gek op geweest. Het voelt bizar om straks een zeventiger te zijn, waardoor ik vijftigers plotseling kan afschilderen als jonkies. Mijn ouders zijn beiden in de negentig geworden, dus ik heb een goed voorland. Elke nieuwe dag is mooi meegenomen.’ Wanneer kwam u voor het eerst in aanraking met televisie? ‘Op 12-jarige leeftijd…

‘Waarom geen discussie over de vraag of Churchill inderdaad een racist was, of juist onze bevrijder van fascisme?’ Beste Hans Teeuwen, Ik zag een filmpje waarin je over straat loopt terwijl je ‘Ik ben tegen racisme!’ roept naar willekeurige voorbijgangers, aan het zadel van een vrouwenfiets ruikt en doorloopt terwijl je zwarte auto’s troostend voorhoudt dat ze niet minder zijn. Ik moest er keihard om lachen. Is dat racisme? Nee, dat is satire. Het verschil tussen satire en racisme behoeft geen uitleg zou je zeggen, maar dat blijkt vaak te simpel gedacht. Netflix heeft alle afleveringen van Little Britain verwijderd, de BBC heeft de meest legendarische aflevering van Fawlty Towers, Don’t mention the war! nu van haar streamingdienst gehaald. Don’t mention the episode. In de originele versie maakt Basil Fawlty,…

194 ‘Niet veel mensen nemen nog de moeite het tijdschrift te lezen, maar wie dat wel doet, wordt verrast. Zoals Nieuwe Revu is er in de kiosk geen tweede,’ schreef de Volkskrant vorige week in een commentaar dat nog het meeste wegheeft van een in memoriam. Brutaal, provocerend en grappig zijn dan de woorden die je vaak hoort, ballsy zou ik daar zelf aan toe willen voegen. Het dna van het blad past dan ook bij me als Bassie bij Adriaan, als Carlo bij Irene en, vooruit, als Charly Lownoise bij Mental Theo. Bijna vier jaar lang heb ik met veel plezier leiding gegeven aan de redactie van het mooiste blad van Nederland. Hoogtepunten (de redactie verhuizen naar een VN-basis in Mali) en dieptepunten (het overlijden van columnist Bob Fosko) werden…

Reactie op de nieuwsfoto’s van NR21: Geachte dames, heren, Regelmatig constateer ik in uw, verder bijzonder lezenswaardige tijdschrift, fouten waarvan ik denk: die zijn onnodig en storend. Zo ook in nummer 21. De foto en het verhaaltje over Albert Plesman, die met zijn KLM als eerste Europese luchtvaartbedrijf landingsrechten kreeg in New York. Het betrof, als ik me het goed herinner, een foto uit 1946. In het bijschrift staat vermeld dat KLM als eerste Europese maatschappij op JFK Airport landde, en dat klopt naar mijn bescheiden mening niet. Het vliegveld is pas in de jaren 60 vernoemd naar de vermoorde president John F. Kennedy. Een simpele feitencheck, of logisch nadenken, had deze fout kunnen voorkomen. Met vriendelijke groeten, Chris Oord Best gelezen op Revu.nl : 1. ‘Vrijheid…

Ik ben tegen Black Lives Matter en tegen Kick Out Zwarte Piet. Ik wil Zwarte Piet nergens ‘out kicken’, ik heb warme herinneringen aan het Sinterklaasfeest. Dat anderen het wel willen, en dat zo’n beetje het hele jaar door proclameren, moeten zij weten. Dat wil niet zeggen dat ik me door hun standpunten heb laten overtuigen. Eerder andersom: ik stoor me aan verwijten van racisme jegens onschuldige mensen en die ergernis lijkt me volledig legitiem. BLM ligt gevoeliger, want door ‘Ik ben tegen Black Lives Matter’ te zeggen, suggereer je dat je vindt dat ‘zwarte levens’ er niet toe zouden doen. Dat is natuurlijk niet zo. Alle levens doen er evenveel (of even weinig) toe in het tamelijk zinloze aardse bestaan. Ik ben tegen de beweging die zich Black Lives…

Ooit, in de 60’s, op een eiland hier ver vandaan – Jamaica – werd een potje goede ska, rocksteady en vroege reggae gemaakt. Daarop dansten, op een eiland wat dichterbij – Groot-Brittannië – jeugd uit de arbeidersklasse. Zwart en wit skankten er zij aan zij lustig op los in dance halls. Hoewel het de tijd van de hippies was, droegen ze hun haar zeer kort. Het waren immers skinheads. Skinhead. Bij dat woord verschijnt voor je geestesoog hoogstwaarschijnlijk het beeld van een Siegheilende kaalkop met witte veters in z’n legerkisten en een oh zo subtiel hakenkruisje op z’n bomberjack. Zo een die 37 jaar geleden op de Dam in Amsterdam de Neder-Antilliaanse tiener Kerwin Duinmeijer doodstak. Deze white power-variant van de skinhead kwam eind jaren 70, begin jaren 80, om…

‘Dit lijkt op ontwikkelingssamenwerking uit de prehistorie,’ zegt Groen-Links-Kamerlid Tom van den Nieuwenhuijzen na lezing van het artikel. ‘Ik ben hiervan geschrokken. Bij professionele organisaties hoort verantwoording en controle. Uit het geschetste beeld komt naar voren dat daarvan geen sprake was. Dat is onacceptabel. Een ontwikkelingssamenwerkingsorganisatie dient gewoon verantwoording af te leggen en het ministerie dient daarop te controleren.’ Tweede Kamerlid Achraf Bouali van regeringspartij D66 heeft aangekondigd Kamervragen te zullen stellen naar aanleiding van dit artikel.…

Om te bewijzen dat ze groen was, viste ze persoonlijk enige plastic flessen op uit de oceaan Ze werd te Haarlem geboren op 25 april 1966, als dochter van Sjoerd Halsema, een socialistische verzetsleider, maar waartegen hij zich verzette was voor niemand duidelijk, in het minst voor hemzelf. Haar moeder was Sjaan Halsema-Van der Dikkert, die haar linkse gedachtengoed wilde bewaren voor het nageslacht, maar vergat om het te onthouden. Halsema was totaal gebrainwasht door haar ouders en kreeg al snel sympathie voor de PvdA, die al eeuwenlang de Nederlandse burger op het verkeerde been zet. Tijdens haar studie had ze als bijbaantje een zitje in de werkgroep Politie en Allochtonen, die moest aantonen dat de politie veel te zachtaardig was voor al die allochtonen die drugs dealden, nooit werk…

SPORTS TEAM DEEP DOWN HAPPY Ons hoor je niet klagen, maar op de Britse eilanden regent het de laatste tijd kekke gitaar-bandjes. Na Idles, Fontaines D.C., Shame en Porridge Radio blijken ook deze geinponems uit de Britse middenklasse de kunst van het laten rammelen der gitaren nog in de vingers te hebben. ROLLING BLACKOUTS CF SIDEWAYS TO NEW ITALY Het indie-kwintet uit Melbourne dat de lekkerste gitaarplaat van 2018 maakte, dook na een zware wereldtour de studio in. Die vermoeidheid hoor je her en der wel terug. Hun jaren-80-gitaarpop à la The Feelies en R.E.M. blijft topspul, alleen is het ditmaal een tandje minder. PAUL WELLER ON SUNSET Sinds de jaren 90 stond Paul Weller synoniem voor softrock met een likje soul. Nooit slecht, wel vaak wat braaf en safe.…

Peter Jan Rens Journalist Frank Waals: ‘“Ik heb nog wel een interessant verhaal voor je,” aldus de manager van Peter Jan Rens half mei in Rotterdam. We zaten thuis bij Patricia Paay voor een reportage in De Telegraaf en Privé, toen ze – tussen het foto’s maken door – ineens de inmiddels bekende relatiebreuk tussen Virginia en meneer Kaktus uit de doeken deed. Zij komt uit de kast en gaat verder met een vrouw, terwijl PJ met twee kinderen achterblijft. Een week later zat ik met het drietal in een achtertuin om het verhaal op te tekenen, terwijl mevrouw de manager tegen tv-programma’s deed alsof haar neus bloedde. RTL Boulevard woest, maar ach, zij maken ook weleens een dealtje. Beetje Calimero-gedrag. “Zullen we er meteen een Revu-artikel aan vastplakken?” PJ:…

Ik deed een oproep tot verzet en niet tot geweld Begint de Zwarte Pieten-gezelligheidsdiscussie tegenwoordig al in juni? We zijn er inderdaad vroeg bij dit jaar. Normaal gesproken begint het gesteggel tussen voor- en tegenstanders van Zwarte Piet als de eerste pepernoten en chocoladeletters de schappen in glijden, maar nu er tóch een antiracismedemonstratie op de Dam gaande was, kon dit deelonderwerp net zo goed ook weer even worden aangesneden. Vrij fel ook: rapper Akwasi haalde de headlines door als een wildeman in de microfoon te gillen: ‘Op het moment dat ik een Zwarte Piet tegenkom in november, trap ik hem hoogstpersoonlijk op zijn gezicht.’ Het OM stelt een onderzoek in na meerdere aangiften tegen de Nederlandse rapper, acteur en schrijver van Ghanese afkomst. Die deelde op zijn beurt de…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Om begin dit jaar samen met mijn vriend twee weken in Frankrijk te zitten met als opdracht om niks te doen behalve muziek maken. We zaten in een huisje van de ouders van een vriendin van mij, in the middle of nowhere, waar we mochten blijven zolang we een beetje voor de plantjes zorgden. Heerlijk, ’s ochtends aan het ontbijt zitten en dan vragen: “Vandaag maar eens beginnen met de baspartijen?” Om ’s avonds bij het haardvuur een wijntje open te trekken en te proosten op wat we hadden gemaakt.’ Is dat niet een beetje Russische roulette spelen met je relatie? ‘Ze zeggen altijd dat je nooit moet samenwerken met je geliefde. Op zich een hartstikke goed advies, maar mijn…

‘Problemen zoals bij ZOA in Soedan komen vaker voor, alleen komt het meestal niet in de media,’ zegt hoogleraar ontwikkelingssamenwerking Paul Hoebink na lezing van het artikel. ‘Er zit een grote discrepantie tussen wat de lokale mensen zeggen over de ontwikkelingshulp en wat de organisatie zelf zegt. Het lijkt er op dat ZOA haar imago stelt boven de effectiviteit van het werk, uit angst om veel geld te verliezen op de chari-markt. Dan zit je wel een beetje te liegen natuurlijk.’ Kan dit ook te maken hebben met de orthodox-protestantse aard van ZOA? Hoebink: ‘Ik zie een nogal bevoogdende organisatie, die graag haar eigen mensen de boel wil laten regelen in plaats van op basis van gelijkwaardigheid aan de slag te gaan.’ Het terugvoeren van de problemen op de hebberigheid…

Wie thuis de Dirkjan-scheurkalender heeft hangen, kent het effect. Zelfs de meest kloterig verlopende dag neemt even een positieve wending dankzij het dagelijks gestuntel van Dirkjan en zijn lompe vriend Bert. Drie plaatjes, twee minkukels, één clou: tekenaar Mark Retera verleent de service al 25 jaar. Hij ontving er in 2004 de hoogste stripeer in Nederland voor, de Stripschapprijs. Thuis is voor Mark Retera (1964) een kleine gemeente aan de zuidgrens van Nijmegen. Daar wonen hij en zijn gezin in een vrijstaand huis omringd door groen. Zijn werkweek begint op maandag, als de grappen voor de komende week bedacht moeten worden. Hij doet dit bij voorkeur in dialoog met een collega-striptekenaar, momenteel Wilfred Ottenheijm. Retera: ‘We zijn dan altijd onvoorbereid, meestal gaan we gewoon een beetje kletsen. Na een uurtje…

Leon (43) is geboren met de spierziekte SMA, een progressieve aandoening. Op dit moment kan hij nog drie dingen: praten, knikken en zijn duimen bewegen. Maar dat is voor Leon geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Op zijn Facebookpagina staan vrolijke foto’s van hem en zijn grote liefde: een prachtige grijsharige kat. Leon houdt zo te zien van een goed glas rosé in de zon op zijn balkon, en eet bij tijd en wijle chic buiten de deur. Dit wordt mogelijk gemaakt door zijn hypermoderne rolstoel, voorzien van alle gemakken, inclusief een soort robotarmen. ‘Ik focus me liever op wat ik wel kan,’ zegt hij aan de telefoon. Daar hoort seks gelukkig bij. Down under werkt de boel gewoon, maar aangezien hij zich amper kan bewegen,…

Donderdag 18 juni 2020 Het noodplan voor de redding van het betaalde voetbal heeft niet in alle geledingen tot optimisme geleid. ‘Het is een grof schandaal dat wij geen enkele rol krijgen toebedeeld. Wedstrijden zonder publiek zijn nog tot daar aan toe, maar als wij ook al gaan ontbreken op en rond de velden, dan kunnen we beter helemaal stoppen,’ aldus Phoxy namens alle clubmascottes. Vrijdag 19 juni 2020 Hoewel het de bedoeling was dat zijn biografie pas in het najaar uit zou komen, wordt het door Kees Jansma opgetekende levensverhaal van Wesley Sneijder al volgende week gepresenteerd. ‘De kilo’s vliegen er zo hard aan, ik kan nu nog zonder hulp het huis uit,’ aldus de ex-international die nog niet de naam van de snackbar wil verklappen waar het boek…

‘Dan had ik heroïne gerookt op een stuk aluminiumfolie en was ik daar met m’n kop op gaan liggen’ ‘Sorry pop dat ik te laat ben, ik was echt even de tijd kwijt,’ verontschuldigt Tom zich terwijl hij zijn grote zware lijf op een stoel laat vallen. Hij gooit zijn opgerolde trainingsboekje op tafel. ‘Ik ben blij dat je er bent, iemand moet me helpen met die koekjes op te eten,’ zeg ik terwijl ik koffie voor hem inschenk. Het zweet parelt van Toms hoofd, met de mouw van zijn nylon jasje veegt hij het weg. ‘Gaat niet zo goed, hè?’ vraag ik terwijl ik hem taxerend bekijk. Hij schudt zijn hoofd. ‘Ik moet echt opgenomen worden in een kliniek. Maar die lui van de detox zeggen dat ik al…