Inhoudsopgave van Editie 48 - 2019 - Nieuwe Revu

Mensen denken me te kennen, maar ze weten eigenlijk helemaal niks Huh? Alweer bonje tussen broer en zus Smit? Dat ze elkaar voor rotte vis uitmaken, is inderdaad niet de eerste keer. De Smitjes raakten twaalf jaar geleden ook al gebrouilleerd. Jan negeerde Monique volledig omdat hij vond dat zij de kantjes ervan afliep en niet hard genoeg werkte. Vinnig beet de OpperSmit haar toe dat ze wel met hem mocht touren, maar hij zei dan gewoon niks tegen haar. Zelfs op verjaardagen bij familie keurde de muziekmiljonair zijn stukken minder vermogende zingzusje geen blik waardig. De twee zwijgende snoekenbekken legden het destijds weer bij, maar ditmaal lijkt zelfs het IJsselmeer nog te klein om hun onderlinge problemen in te kunnen verzuipen. Dat zelfs de vissen zich ermee bemoeien, blijkt…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Een vriend zei op een avond in de kroeg: “Je praat altijd over je ambities om langere, prikkelende interviews te doen en hoe goed je daarin denkt te zijn. Je blijft maar rondjes om het zwembad lopen, maar je durft nooit te springen. Dus ik ga je er nu gewoon in duwen.” En hij had gelijk: ik lulde er wel de hele tijd over, maar ik durfde het niet. Het mailtje naar de hoofdredacteur met mijn idee om een podcast te maken over tbs’ers en andere langgestraften, had ik al klaarstaan. Maar ik dacht telkens: die stuur ik morgen wel. Die vriend heeft toen midden in de nacht hoogstpersoonlijk op de verzendknop geklikt. Ik kon niet meer terug. Dat ik…

Geert B. (59) uit Glanerbrug is in mei 2010 door de rechtbank in Zwolle veroordeeld tot twaalf jaar cel en tbs voor doodslag op zijn 8-jarige buurmeisje Semiha Metin, ontucht met minderjarigen, het vervaardigen en bezitten van kinderporno en het seksueel misbruiken van een meisje van tien uit Lonneker en van zijn 2-jarige buurmeisje – het dochtertje van Marcel en Priscilla Jeninga, waarvan hij dertien pornofoto’s op zijn computer had staan. Ook had hij meer dan 18.000 andere afbeeldingen van kinderporno op zijn computer. De eis was twintig jaar gevangenisstraf plus tbs, het vonnis twaalf jaar plus tbs. In 2014 werd het in hoger beroep uiteindelijk vijftien jaar plus tbs. B. zei tijdens het proces dat hij zich veel dingen niet meer kon herinneren. Zelf zou hij vanaf zijn vijfde…

In plaats van de minister uit te hangen, zou hij beter in de stront zakken Hij werd op 13 augustus 1966 geboren te Amsterdam, als zoon van Maribo Raymann, een Surinaamse kleinhandelaar in veel te grote bananen, en Para Raymann-Sayonari, een Surinaamse verzamelaarster van uitheemse poepdozen. Raymann worstelde met z’n identiteit, in die zin dat hij zich afvroeg of hij Surinamer of Nederlander was. Hij had zich beter kunnen afvragen of hij een klepzeikerd of een lul-de-behanger was. Hij was beide. Hij vertrok naar Suriname, waar hij doelloos rondliep, en verkaste naar Rotterdam, waar hij nog doellozer rondliep, hoewel hij aan de universiteit economie studeerde en een scriptie schreef over de economische herstelmogelijkheden van de pluimveeindustrie in het noordwesten van Suriname (sommige kippenboeren en hun kippen werden lastiggevallen door moeras-vossen).…

FKA TWIGS MAGDALENE Vijf jaar na haar de hemel in geprezen debuut LP1 (en een baarmoeder vol tumoren plus haar breuk met acteur Robert Pattinson verder) verplettert de Britse FKA twigs met haar futuristische r&b alle concurrentie. Veel betere albums dan Magdalene hebben wij dit jaar nog niet gehoord. DK KANYE WEST JESUS IS KING Altijd boeiend wanneer Kanye buiten de gebaande paden treedt, maar zijn afslag richting de weg van de Heiland laat ons Siberisch koud. Niet meer instagrammen op zondag zodat je tijd overhoudt om te bidden met je gezin, serieus? Prijs de Heer dat dit plaatje na 27 minuten voorbij is. DK BARRY HAY EN JB MEIJERS FOR YOU BABY In Golden Earring deed hij het al eens met het Metropole Orkest (The Big Band Theory), solo…

Mensen die van jongs af aan de muziek in willen, zijn niet helemaal goed bij hun hoofd. Daar is iets mee loos. Keihard je passie achterna, zonder garantie om geld te verdienen en daarmee je schoorsteen te laten roken. Toch heb ik er nooit spijt van gehad dat ik van muziek mijn beroep heb gemaakt. Ik ben gek. Maar ik heb ook wel de mazzel gehad dat ik tot op de dag van vandaag heb kunnen leven van muziek en acteren. Een mooi lied geeft mij trouwens veel meer voldoening dan het geluid van een ratelende flappentap. En muziek blijkt ook nog eens veel gezonder dan geld! Geen stress, maar smaakvolle klanken die het brein ontspannen. Er is in de wetenschap nu zelfs erkend dat muziek bol staat van de…

Hoofdredactie Jonathan Ursem Artdirectie Vincent Sterk Redactie Danny Koks Online Britt Walta Beeldredactie Roland Buiting Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Diane Beijer Aan dit nummer werkten mee Fleur Baxmeier, Herman Brusselmans, Kay Coenen, Bob Fosko, Maxim Hartman, Kevin Headley, Jerry Hormone, Marith Iedema, Andries de Jong, Hein de Kort, Hendrik Jan Korterink, Jeroen de Leijer, Martijn Neggers, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Ellen de Ruiter, Frank Ruiter, Alexander Schippers, Karin Sitalsing, Corné van der Stelt, Jasper Suyk, Leon Verdonschot Uitgever Anton Pijper…

Jan zit niet in mijn wereldjeTamara Tol TAMARA TOL Volendamse collega ‘Ik meen het oprecht als ik zeg dat ik van al die ruzies niks meekrijg. Jan zit niet in mijn wereldje. Ik heb geen contact met die groep. Ik zeg “Hallo” en “Hoe is het?” maar voor de rest krijg ik er niks van mee. Ik zag Jan laatst nog met Simon op de foto, dus dan zal het toch wel meevallen? Als Monique heeft gebroken met Aloys Buys is dat misschien ook ergens goed voor. Dan kan ze haar eigen gang gaan. Nee, ik heb nog geen ruzie met Jan en dat zie ik ook niet gebeuren. Ik vind hem een topper van een vent. Moet je kijken hoe ver hij zonder opleiding is gekomen! Hij heeft de…

De middag valt. De rechtszaal is nog nagenoeg leeg, in de wandelgangen wacht de 52-jarige meneer K. Samen met zijn vrouw zit hij op een bankje bij de ingang, een bekertje slechte automatenkoffie in zijn handen. Zwijgend kijkt hij om zich heen, soms voorzichtig glimlachend naar zijn vrouw, dan weer nippend van zijn koffie. Zodra de bode zijn zaak aankondigt, staat hij langzaam op en sloft hij in de richting van het beklaagdenbankje. Meneer K. sloft niet als een misdadiger, eerder als een verlopen docent Duits. Toch zit hij hier niet voor niets, maar omdat hij eerder is veroordeeld voor een poging tot zware mishandeling van zijn partner, waarvoor hij indertijd 120 dagen gevangenisstraf heeft gekregen. Voorwaardelijk. Dat hij nu toch weer aanschuift, belooft, met zo’n straf boven het hoofd,…

Waar? In een café recht tegenover Amsterdam Centraal, aan de andere kant van het IJ. Wanneer? Een dag nadat Thiry de Adams Family heeft ingesproken en hij een persdag voor Penoza had, een week voor hij vertrekt naar Mauritius voor een rol. Nog iets bijzonders? Tussen alle bedrijven door werkt hij aan een boot. Hij heeft zijn overall nog aan tijdens het interview. Maakt hij een boot tijdens het leren van teksten? ‘Nee, ik ben geen meisje, ik kan niet twee dingen tegelijk. Ik doe er één goed. Mannenblad toch, Nieuwe Revu?’…

Als Esther (echte naam bij de redactie bekend) in juli 2009 in de krant leest dat de dan 48-jarige Geert B. is aangehouden voor de moord op Semiha Metin, gaat ze in één klap twintig jaar terug in de tijd. Van haar achtste tot haar tiende had B., haar buurman, háár ook misbruikt. ‘Ik ben in Deventer geboren, mei 1980. Thuis waren we met drie jongens en één meisje, ik was de jongste. Op m’n achtste was ik met een vriendinnetje buiten aan het spelen. Geert stond op het balkon van zijn huis in de Juliana-straat. Hij vroeg of we stickers wilden hebben. Als kind wil je dat wel, dan vind je dat leuk. We moesten ze op komen halen. Het vriendinnetje mocht van haar ouders nooit snoepen, maar stickers,…

De lucht is, waarschijnlijk voor het laatst dit jaar, zo goed als blauw. Er staat een klein windje, maar eigenlijk mag het geen naam hebben. Ideaal drone-weer, zou een optimist kunnen zeggen. En dat komt goed uit, want ik ben op weg naar René, die zichzelf dit jaar de beste droneracer van Nederland mag noemen. René woont in Best, naast een trapveldje waar niemand voetbalt, en een kerk waar amper nog kerkgangers komen. Ik weet niet precies wat ik van een droneracer moet verwachten. Is het een sport? Kom ik zo in een met medailles beklede woonkamer terecht? Loopt René als een soort Max Verstappen in een Formule D-pak door zijn huis? Of is het meer een soort zolderkamerhobby, en loop ik de soldeerdampen en de in aluminiumfolie ingepakte werkkamers…

Beste Trey Parker en Matt Stone, Ik zag een poll langskomen over jullie serie South Park. In het nieuwe seizoen verliest het karakter Strong Woman van een vrouw die enorm op worstelaar Randy Savage lijkt, net de transitie naar vrouw heeft gemaakt, en nu vrouwen wil verslaan. Er kwam kritiek op de aflevering van onder meer transgender-sporters. Daar kwam in activistische kringen een poll uit voort, met de vraag: is het ‘eindelijk’ tijd de serie te verbannen van tv en streamingdiensten? Er waren twee antwoorden mogelijk: ‘Ja’ en ‘Nee, ik ben transfoob.’ De twee mogelijke antwoorden waren veelzeggend, net als het feit dat in de poll South Parks satire tussen aanhalingstekens werd gezet: alsof het geen satire is, maar zogenáámde satire. Want, zo is in sommige kringen de overtuiging: satire…

Heel soms komt er op de redactie een artikel voorbij waarvan je denkt: getver, geen zin in. Afgelopen week was het weer zover, over het hoe en waarom leest u op pagina 38. Het schokkende artikel over het pedohandboek was het moeilijkste stuk dat ik ooit als hoofdredacteur heb gelezen. Heb móeten lezen. Bij Nieuwe Revu kom je nog weleens wat afgerukte ledenmaten of andere gore materie tegen (onze lijn bij misdaad of oorlog: zoveel mogelijk laten zien wat er gebeurt), maar kindermisbruik heb ik nog niet eerder zo concreet en beeldend hoeven doorstaan. Gelukkig. Tot nu. Het artikel van Hendrik Jan Korterink over het pedohandboek opent een wereld die normaal gesloten blijft. Het handboek, waarvan ik meer heb gezien dan we hebben willen publiceren, geeft tips voor het misbruiken…

Reacties op open brief van Leon Verdonschot aan Anja Zegwaard, delegatiemanager van het Eurovisie Songfestival (NR 47): Verdonschot: ‘Mensen die worden betaald in een “unieke ervaring” zouden het Songfestival de middelvinger moeten geven.’ ‘Het is allemaal de schuld van Duncan.’ – Rob Janssen ‘Na hun werk voor het Songfestival kunnen ze stadions gaan bouwen in Qatar?’ – Joost Klaverdijk ‘Hear hear, Leon! De spijker vol op de schaamteloze kop.’ – Bram Martens ‘Haha, “genre kutmuziek”. Mensen die aan het Songfestival mee willen werken, zouden er voor moeten betalen. Scheelt weer geld.’ – Jeroen Rabelink ‘Muzikanten kennen dit fenomeen ook maar al te goed: “We hebben géén budget, maar een gevuld café betekent veel exposure voor jullie!” aldus de knakentellende uitbater.’ – Sam Aandewiel ‘Toch ook een beetje ter verdediging van…

Racisme. Van dat samengebalde gif, dat van tribunes zo het toch al niet ongeschonden veld op rolt, waar onschuldige spelers van allerlei allooi proberen om hun publiek te plezieren met sport, spel en afleiding van de dagelijkse sores. Zo’n gezichtsloze massa, beneden modaal bivakkerend in de schaduwen van een aluminium opbouw met plastic kuipstoeltjes, dat zich uit de kraag van de jas allerhande aanmatigend jargon permitteert en dat met een lelijke lob middenin het maatschappelijke speelveld lanceert. Waar het spel op de mat werd stilgelegd en spelers met gebogen hoofd en de frustratie zinderend in de zenuwen richting kleedkamer hobbelden, explodeerden de uitgestelde kijkers in iets te gretig triomfantalisme. Scheids! Zag je dat? Hóórde je dat? Het is er. Onder ons, in ons midden, als een spelverziekende tumor, uit de…

Nog één keer over m’n gloednieuwe diabetes en dan houd ik er weer over op. Jullie moeten namelijk niet gaan denken dat ik uit ben op ziektewinst. Dat ik hier ietwat laconiek schrijf over de kwaaltjes die mij kwellen zodat jullie wel moeten denken: kijk hem eens de goede moed erin houden. Wat is die Hormone toch een bikkel. Nee, blijf mij maar gewoon die veels te linkse lul vinden die nodig eens naar de kapper moet. Anyway, ik heb een honds irritante bijwerking. Nu ik een week insuline spuit en m’n bloedwaarden weer een beetje beginnen te lijken op die van iemand zonder vertyfte pancreas, komen de overtollige suikers die zich de afgelopen tijd in m’n lichaam hebben vastgezet los. Ook in m’n ogen. En die suikers die dwarrelen…

In 2009 wordt het 2-jarige dochtertje van Marcel en Priscilla Jeninga uit Enschede misbruikt door buurman Geert B., die in 1991 zijn buurmeisje Semiha Metin (8) had misbruikt en vermoord. Tijdens het proces blijkt dat B. tips heeft gekregen hoe je het best een kind kunt misbruiken, en dat hij die heeft toegepast op het dochtertje van de familie Jeninga. Sindsdien maakt vader Marcel zich sterk voor slachtoffers van kindermisbruik. Vooral het feit dat minister Grapperhaus het schokkende handboek voor pedofielen niet wil verbieden, zit hem dwars. Een korte bloemlezing uit het vele honderden pagina’s tellende pedohandboek, dat op het dark web te vinden is. ‘Om de fietsband leeg te laten lopen, draai je eerst het zwarte dopje eraf.’ Een goede manier om met een kind in contact te komen…

454 Hoe was je vakantie? Constantijn van Duren Heel fijn. Ik was een paar weken in Thailand. Nee, niet om daar als ouwe, vieze man jonge meisjes te scoren, want ik heb gelukkig al een leuke jonge vriendin. We maakten een zesdaagse scootertocht door de bergen met allemaal haarspeldbochten en anderhalve dag tropische regen. Ook hebben we (bijna) iedere dag heerlijk gegeten. Het Hollandse voordeel is dat het eten daar geen hol kost. In Bangkok ben ik ook naar een pingpongbar geweest. Er werkten daar foeilelijke vrouwen, maar ze hadden wel hele sterke en goed ontwikkelde kutten, waar ze mee konden pingpongen, schrijven en zelfs darten! Barney zou er een hele kluif aan hebben gehad. Van vijf meter afstand schieten ze zo een ballon kapot die je boven je hoofd…