Inhoudsopgave van Editie 47 - 2019 - Nieuwe Revu

Zoeken naar Euson Journalist Norbert Pek: ‘De zoektocht naar Euson is al meer dan een decennium gaande. Het zaadje wordt geplant in de Nacht van de Popmuziek, als in de editie van 2007 Euson voorbijkomt. Niet met Both Sides Now, maar met She’s Leaving Home, een breekbare cover van The Beatles. De studio luistert met ingehouden adem. Euson zorgt zelfs voor een dusdanig verstild moment dat de aanwezigen het zich nog steeds levendig herinneren. Matthijs van Nieuwkerk vraagt aan Leo Blokhuis waar Euson eigenlijk is gebleven. Er wordt besloten om de zanger te zoeken. In de uitzending zelf komen presentatoren en crew niet verder, maar een dag later wordt Leo benaderd door Julio Eusons dochter Sharon. Het lijkt een opening, maar het is uiteindelijk het eindstation.’ Dikke Dennis Journalist Freek…

Eigenlijk ben ik nog steeds een oude hippie Is Dieuwertje Blok ook nog ergens anders bekend van? Ja hoor, ze heeft van alles gedaan, van sport- tot ontbijt-tv. Maar aangezien ze sinds 2001 het Sinterklaasjournaal presenteert, koppelen we de hele entourage rondom de viering toch ieder jaar weer aan haar wulpse krullen. Het is trouwens maar goed dat de sint niet alles over haar weet, want Blok is een stuk minder zoet dan ze zich tegenover de lieve kijkbuiskindertjes voordoet. Zo heeft ze een indrukwekkend drugsverleden: ‘Ik probeerde alles wat God verboden heeft,’ zei ze in een interview. Van de heroïnespuit bleef ze af. Blok: ‘Maar de rest wel: lsd, speed...’ Mocht de goedheiligman deze Revu onder ogen krijgen, dan zal de zwoele zestiger er vast – ongetwijfeld tot haar…

Oké, het was natuurlijk komkommertijd, maar toch. Afgelopen zomer metamorfoseerde een speelveldje net buiten het centrum van Nijmegen tot het epicentrum van belangwekkend wereldnieuws. Want als de BBC én Al Jazeera, The Guardian én La Repubblica (de grootste krant van Italië, hè mensen, we zeggen het maar even tussen neus en lippen door) over je berichten, dan weet je als trapveldje dat de ogen van de wereld op je staan gericht. Het zit zo: aan de Hugo de Grootstraat heb je basisschool De Buut. Naast de school ligt een trapveldje. Nou is dat op zich geen nieuws, want het veldje ligt er al veertig jaar. Vier vredige decennia waarin duizenden schoolgaande kinderen op dat veldje hun eerste zoentje kregen, vriendschappen voor het leven sloten of elkaar het melkgebit uit de…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Om na zes jaar in Tokio te hebben gewoond weer terug te keren naar Nederland. Ik miste de gezelligheid. Tokio kan best een vermoeiende en afstandelijke stad zijn, met al die mensen. In Japan had ik wel zo’n beetje de droom bereikt die ik wilde bereiken. Ik ben daar begonnen als gamemodel en heb daarna veel toffe opdrachten mogen doen. Met als hoogtepunt dat ik in een heel mooie promotiefilm zit waarmee Tokio zich in de aanloop naar de Olympische Spelen aan de wereld wil presenteren.’ Hoe wordt een meisje uit Roermond gamemodel in Japan? ‘Ik heb Japanse taal en cultuur gestudeerd in Leiden. Die fascinatie met Japan komt omdat ik al op vrij jonge leeftijd een behoorlijke nerd was.…

Waar? Filmtheater Lumière in Maastricht. Wanneer? Op een zondag van 12.30 uur tot iets voor 15.00 uur. Waarom daar? In de naast Lumière gelegen Muziekgieterij is die dag een hardcorefestival en zowel Revu als Kwint blijkt daar heen te gaan. De eerste als bezoeker, de tweede als bezoeker én dj. DJ Peter? DJ Kwint? DJ PK? ‘Ik geloof niet dat ik al zover ben dat ik een dj-naam heb. Misschien moet ik toch maar eens een professionaliseringsslag doorvoeren in mijn Spotifyafspeelgedrag.’…

Beste Anja Zegwaard, delegatiemanager van het Eurovisie Songfestival, Ik zag dat u medewerkers zoekt. Die medewerkers moeten in mei de buitenlandse delegaties rondleiden door Rotterdam. Drie weken lang. Fulltime. In werkelijkheid meer dan fulltime waarschijnlijk, want ze dienen ‘geen 9-5-mentaliteit’ te hebben. Ze moeten ‘proactief ’ zijn en ‘communicatief ’, en dat laatste in het Nederlands, ‘goed Engels’ en liefst nog een andere taal. Zoals Albanees, als Albanië zich inschrijft. Wat ze daarvoor krijgen? Niks. Sterker nog, het kóst ze naast tijd ook geld, want ook hun reiskosten moeten ze zelf betalen, die worden niet vergoed. Het verbaasde me nogal, omdat de NPO van minister Slob (Mediazaken) een bijdrage van 12,4 miljoen heeft gevraagd voor de uitzending. Eerst vroeg de NPO 15 tot 20 miljoen, maar toen Slob was uitgelachen,…

Hoofdredactie Jonathan Ursem Artdirectie Vincent Sterk Redactie Danny Koks Online Britt Walta Beeldredactie Roland Buiting Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Diane Beijer Aan dit nummer werkten mee Dinesh van den Berg, Marq van Broekhoven, Erik de Brouwer, Herman Brusselmans, Kay Coenen, Lizette Dalebout, Bob Fosko, Jan van Haasteren, Maxim Hartman, Jerry Hormone, Marith Iedema, Andries de Jong, Hein de Kort, Freek van Kraaikamp, Jeroen de Leijer, Dick Matena, Jossine Modderman, Martijn Neggers, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Norbert Pek, Frank Ruiter, Alexander Schippers, Corné van der Stelt, Jasper Suyk, Leon Verdonschot Uitgever Anton Pijper…

HERMAN BRUSSELMANS vrouwenkenner Ze straalt iets erotisch uitHerman Brusselmans ‘In de jaren 80 heb ik haar één keer ontmoet, toen had ik kriebels in mijn buik van haar. Ze was mijn droommeisje, zo vlot en mooi. Dieuwertje Blok was in die tijd absoluut mijn favoriete bekende Nederlandse vrouw, ik had een toorts voor haar branden. In het Vlaams betekent dat niet alleen een zwak voor iemand hebben, het heeft ook een licht seksuele bijklank. Ze straalt absoluut iets erotisch uit. Ik voelde destijds wel iets knisperen als ik haar zag. Het Sinterklaasjournaal mag ze van mij altijd blijven presenteren, tot haar tachtigste of negentigste. Haar houdbaarheid op tv is oneindig.’ Jonathan Ursem hoofdredacteur Nieuwe Revu Dat mens is gekJonathan Ursem ‘Dieuwertje was tafeldame op de avond dat DWDD een item…

Dit verhaal gaat over iemand die de spotlights definitief achter zich heeft gelaten. Die alleen nog contact heeft met een paar dierbaren, zorgvuldig geselecteerd door hemzelf. Ook zij hebben deze man, Julio Euson, al tientallen jaren niet gezien en hebben geen mogelijkheid gehad om de hand vast te pakken waarmee hij in zijn hoogtijdagen zoveel handtekeningen heeft gezet. Veel liefhebbers waren geroerd door zijn muziek en helemaal de manier waarop hij in 1971 Both Sides Now eigen maakte. Met die cover van Joni Mitchell komt Euson in Nederland eindelijk aan de oppervlakte. Hij heeft er hard voor moeten werken. In de geschiedenis van Euson en Both Sides Now is een belangrijke rol weggelegd voor Herman van Veen. Herman hoefde namelijk alleen maar nee te zeggen. Harry Knipschild herinnert het zich…

Buddy Holly kon op z’n gitaar twee akkoorden spelen, waarvan hij er eentje ongebruikt liet Buddy Holly wordt beschouwd als een baanbreker van de beginnende rock’n-roll, terwijl hij beter beschouwd zou worden als een baanbreker van de Onnozelaars Met Een Veel Te Grote Bril. Z’n echte naam was Charles Hardin Holley, en aldus was hij de zoon van Jack Holley, die krokodillentanden blauw schilderde en ze verkocht aan mensen die dol waren op blauwe krokodillentanden. Z’n moeder was Liz Holley-Boulders, een dienstmeid bij een gehandicapte waarzegger, wiens handicap eruit bestond dat hij niet in de toekomst kon kijken. Holly werd geboren in het achterlijke Lubbock, Texas op 7 september 1936, en omdat hij te jong was om in de Tweede Wereldoorlog te vechten, de lamzak, begon hij songs te schrijven,…

Donderdag 21 november 2019 De Johan Cruyff Foundation start een bodemprocedure tegen Auke Kok, die vorige week een biografie over Cruijff presenteerde. ‘Kok schrijft leugens,’ aldus World of Cruyff-general manager Carole Thate. ‘Dat Cruijff zich elk jaar 1 miljoen euro vanuit de foundation liet uitkeren, daar klopt geen barst van. Het was 2 miljoen.’ Vrijdag 22 november 2019 Het boekwerk dat John de Wolf onlangs het levenslicht liet zien, wordt uitgeroepen tot meest slaapverwekkende sportboek van 2019. ‘Ongelooflijk,’ aldus de assistent-trainer van Feyenoord in een eerste reactie. ‘Het staat bol van leuke weetjes, zoals dat Feyenoord altijd mijn club is geweest en dat ik al een tijd niet meer vals heb gespeeld bij het kaarten.’ Zaterdag 23 november 2019 Ook bijna twee weken na het verlies tegen Willem II is…

De korte versie van deze column luidt: het verlagen van de maximumsnelheid van 130 naar 100 km/u heeft nauwelijks effect op reistijd én milieu, dus het is symboolpolitiek... Maar omdat het hier geen Twitter maar een tijdschrift is, maak ik er graag meer woorden aan vuil. Met die 100 km/u kiest het kabinet voor een symbolische maatregel, want het verkeer is met 6,1 procent nauwelijks een factor in de vervuiling van de bodem door stikstof, de zogenaamde depositie. De verwachte milieuwinst is volgens het RIVM dan ook maar 0,34 procent. Vak K wil niet krabben waar het jeukt – de landbouw, goed voor 46 procent van de stikstofdepositie – want straks staan onze helden weer het Malieveld om te ploegen en dat is niet goed voor de beeldvorming. Rutte huilde…

Word 1 van onze 24.367 beste vrienden en volg @NieuweRevu op Twitter! Reacties op open brief Leon Verdonschot aan Amsterdams gemeenteraadslid Tirza de Fockert (NR46): Verdonschot: ‘Na God is ook de biologie dood; alles gaat over identiteit’ ‘Een rake Leon Verdonschot over “mensen die menstrueren”.’ – Ron Meyer ‘Ron, wat is dit voor transfobe ongein. Moeten er weer grappen gemaakt worden over de ruggen van kwetsbaren? Kun je niet gewoon rekening houden met iedereen? Een beetje lief zijn?’ – Barbara ‘Dit soort reacties bewijst het punt dat Verdonschot maakt. Als je niets anders meer ziet dan je eigen ervaring en alles en iedereen met een ander beeld als “foob” wegzet, sla je elke discussie dood. De motor van identiteitspolitiek: niets is groter dan het eigen gelijk.’ – Ron Meyer ‘Niets…

Het was een rare droom. Klaas Dijkhoff stond, verkleed als Zwarte Piet, bij een halfopen slagboom. Zo’n rood-witte, met een roestig contragewicht aan de andere kant van het kantelpunt. Een voor een dansten tientallen parasols er onderdoor. Zwart, beige, diep donkerblauw. Ze bewogen soepel, maar niet zwierig. Een gejaagde optocht onder de schuin omhoog wijzende slagboom door. Eenmaal gepasseerd, richtten ze zich op en op ooghoogte, achter een donkere kier, gloeiden zwarte kooltjes met een verbeten felheid als een vuur dat niets verwarmt, zonder opluchting aangeblazen door een verstard verlangen. Klaas leek de kille somberheid van de situatie niets te deren. Hij lachte gul en gebaarde met een weids gebaar joviaal richting binnenland. Opgestroopte pofmouwen bolden boven ongeschminkte onderarmen. Hij droeg spierwitte, brandschone handschoenen bij zijn oranje-blauwe pietenpak. Met zijn…

LADA, maar dan niet die belabberde auto. Tot een week geleden had ik er nog nooit van gehoord en nu heb ik het. Ik moest al een tijdje vaak, heel vaak pissen. Gevalletje kinderblaas, dacht ik. En veel zuipen, natuurlijk. Want dat doe ik. Of deed ik. En daar moet een mens nu eenmaal veel van plassen. Biertje erin, biertje eruit. Niks om me echt zorgen over te maken, maar dat ik er ’s nachts drie, vier, vijf en op het laatst wel zeven keer uit moest om te zeiken, dat begon me toch wel te vervelen. En dorst had ik. Zelfs op m’n zelf opgelegde alcoholvrije dagen. Een sixpack 0.0, een liter halfvolle melk erachteraan, glas na glas aanmaaklimonade. Hel, ik dronk zelfs water, maar bleef maar met die…

Op 21 november 1981 kloste ik met mijn vriendinnetje door de Amsterdamse binnenstad. Krakers waren we. Leren jackies en laarzen. We gingen met 500.000 landgenoten protesteren tegen de komst van kruisraketten in Nederland. Die raketten moesten een verantwoord tegenwicht vormen in de ‘nucleaire balans’ op de wereld. De Russen waren ons aan het bedreigen. Zeiden ze. De wapenwedloop werd weer eens flink van stal gehaald. We zouden onder de voet worden gelopen door het Sovjet-leger. Whoehaa! Dat was met name het idee van de Amerikaanse president Ronald Reagan en zijn adviseurs. Als ik de beelden van toen zie en hoor, kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat Reagan al een vorm van dementie te pakken had. De Amerikanen, die er nooit omheen draaiden dat ze al jaren gebruikmaakten…