Inhoudsopgave van Editie 44 - 2019 - Nieuwe Revu

De tijden veranderen, ook aan tafel. En dan heb ik het er niet over dat ik mijn schoonmoeder eindelijk zo ver heb dat ze de telefoon niet meer opneemt als ze bij ons te eten is, al moet ik zeggen dat het een vooruitgang is dat ook ouderen zich wat meer aan de beletiquette houden. Tijdens een etentje met de vriendengroep kwamen we te spreken over wat er bij iedereen thuis zoal op tafel komt, en ja, dan komt het onvermijdelijke ‘wij proberen tegenwoordig wat minder vlees te eten’ ook aan bod. Je kunt er een bingokaart mee vol krijgen, van de dingen die je hoort te zeggen tijdens zo’n gesprek. Ik zei het nog zelf ook, voor de volledigheid. Ik eet vooral minder kip, maar dat komt vooral doordat…

Ik ben gewoon altijd mezelf geweest Komt die Gouden Televizier-Ring uit de lucht vallen? Martien Meiland groeide op in de hippie- en flowerpower-tijd. Alles kon en mocht en dat heeft hij zich ter harte genomen. Martien trouwde met een vrouw, maakte twee dochters, stapte over naar de mannen, keerde weer terug bij zijn vrouw en heeft liefde en seks nu bij het grof vuil gezet. Ook zijn brood verdienen deed hij zonder hokjesdenken. Hij was kapper, kok, interieur-ontwerper, cateraar, verkoper en is nu kasteelheer van zijn eigen Chateau Mariaux in Frankrijk en presentator bij SBS6. Een vervolg op zijn deelname aan Ik Vertrek in 2007.’ Wat is – naast ‘pak regelmatig een wijn-moment’ – zijn levensmotto? De kasteelheer gooit er zo nu en dan een Britt Dekkertje uit, zoals in…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Dat ik ja heb gezegd tegen het maken van een korte film voor Centraal. Met deze serie biedt de NPO jonge makers de kans om met een eigen script een aflevering van drie kwartier te maken. Dat zijn zes op zichzelf staande verhalen, met als gemene deler dat ze beginnen en eindigen op Rotterdam Centraal. Mijn aflevering gaat over een jonge twintiger die als meisje is opgegroeid in een oud, vervallen hondenasiel. Ze runt niet alleen het asiel, ze is ook mantelzorger voor haar gehandicapte vader. Het leven heeft haar gehard, ze heeft een dik pantser om zich heen. Dat verandert langzaam als ze probeert een valse zwerfhond te temmen en haar gebruikelijke harde aanpak niet werkt.’ Jouw werk kenmerkt…

Waar? In het Amsterdamse kantoor van zijn bedrijf No Pictures Please. Wanneer? Medio oktober, het regent pijpenstelen. Verder nog wat? Voor zijn programma’s trekt Genemans al jarenlang de hele wereld over. Het is ook daarom dat er, naast zijn bureau, bank en vergadertafel, twee grote rolkoffers in zijn werkkamer staan. Altijd binnen handbereik om op elk moment van de dag het vliegtuig in te kunnen springen. Naast misdaadprogramma’s maakte hij ook shows die op een andere manier schuren, zoals Kerels met een Kleintje, Ouders uit de Kast en Ex on the Beach.…

Jeroom Snelders (22 april 1977) volgde de opleiding illustratie aan de kunstacademie in Gent. Hij werkt sinds 1998 als cartoonist voor het Belgische weekblad Humo en publiceert daarnaast regelmatig in buitenlandse media. Hij is op tv te zien in onder meer De Slimste Mens Ter Wereld en Praat Nederlands Met Me en werkte als scenarist mee aan de serie Geub, die te zien is op Videoland en dit najaar op RTL4 komt. Jeroom heeft een zoom, Remus, en is verloofd met voormalig topatleet Élodie Ouédraogo.…

Schoon Verslaggever Thom Mandos: ‘Normaal ben ik niet zenuwachtig als ik een reportage ga maken. Ik werd echter, net als het gros van de Nederlandse journalisten, nog niet eerder zo direct geconfronteerd met de dood. Onderweg naar de crime scene cleaners in Limburg moest ik door de zenuwen wel twee keer stoppen voor een sanitaire stop. Achteraf gezien bleken de zenuwen ook wel terecht. De eerste confrontatie met de badkamer in het huis waarin iemand was overleden zal ik niet vergeten. Vooral de geur heeft een diepe indruk gemaakt, een aanslag op mijn neus, maar ook op mijn kleding. Ik had namelijk in tegenstelling tot de schoonmakers geen speciaal pak aan en ook geen mondkapje op. Ze zeggen dat je de geur nooit meer vergeet, en daar ben ik inmiddels…

EDWIN BREDIUS journalist Ik heb geen cent gezien Edwin Bredius ‘Drie jaar geleden bracht ik, samen met tv-producente Marijke Schaaphok, een bezoek aan Martien in zijn winkel. We zagen een eigen soap toen al helemaal zitten iets waar toenmalig RTLdirecteur Erland Galjaard het roerend mee eens was. Voor we het wisten waren de contracten getekend en draaiden we de eerste aflevering voor RTL4. Er kwam echter een kink in de kabel toen Martien de financiering voor zijn kasteel niet rond kreeg en we alsnog werden gecanceld. Het is dan ook niet toevallig dat SBS het heeft opgepakt nu Erland daar zit. Over ons eerste contact zwijgt hij nu echter in alle toonaarden. Je moet nooit vergeten waar je vandaan komt, maar als ik hem erop aanspreek, dan praat hij er…

Het is een rustige middag als de 20-jarige L. glimlachend de rechtszaal binnen komt wandelen. L. is een gesoigneerde boy, met een donker, glimmend vestje en een allesverhullende, zuinige glimlach. Zonder iets te zeggen gaat hij in het beklaagdenbankje zitten. Nog één keer kijkt L. besmuikt grijnzend om zich heen. L. wordt ervan verdacht dat hij 2,2 gram mdma in zijn bezit heeft gehad én onder pseudoniemen als Billy en Thomas Jefferson een hele lading ketamine, met als vermoedelijk doel om de hele winkel te verhandelen. ‘Goed, meneer L.,’ begint de rechter streng. ‘U heeft in eerdere stadia niet willen antwoorden, maar op het allerlaatst heeft u toch gesproken. Toen zei u: “Alles was voor eigen gebruik.” Niet om te verkopen, zeg maar. Maar de politie verdenkt u ervan dat…

Aan de muur van het Klokgebouw in de Eindhovense wijk Strijp pronkt een gigantisch graffiti-portret van lokale held Fresku. Een eerbetoon van de buurt. Een paar straten verderop spreek ik met de rapper, acteur en theatermaker af in zijn favoriete stek, Piet Hein Eek. Het gelikte restaurant oogt niet als een typische hang-out voor rappers, maar Fresku is dan ook geen typische rapper. Stoere praatjes, ongeremde opschepperij en patsergedrag bepalen niet zijn imago. Liever stelt Roy Remound (33) zich juist kwetsbaar op in zijn teksten, een zeldzaam fenomeen in het masculine hiphop-universum. ‘Rappers voelen zich ongemakkelijk bij emotionaliteit,’ stelt de vader van twee. ‘Voor mij is kwetsbaarheid juist een comfortzone. Dat zit in mijn karakter. Vroeger was dat heel anders. Toen ik rond mijn veertiende begon met rappen en schrijven,…

Een van de twee speelt gitaar en de andere niet, en wie de gitarist is en wie niet, dat is nog steeds niet duidelijk Nick is degene die op Simon gelijkt, en Simon ook, maar toch meer op Nick. Ze zijn niet van elkaar te onderscheiden, behalve als je aan Nick vraagt ‘Ben jij Simon?’ en hij antwoordt ‘Ik denk van niet’. Nick en Simon zijn de meest degoutante vertegenwoordigers van de Voldendampop. Nick Schilder werd op 16 mei 1984 geboren te Volendam, en Simon Keizer werd op 5 november 1983 geboren en je mag drie keer raden waar. Ze begonnen hun carrière als het kwartet Nick en Simon en Nick en Simon, maar omdat ze eigenlijk toch maar met z’n tweeën waren, gingen ze verder als duo. Ze kregen…

KADAVAR FOR THE DEAD TRAVEL FAST Voor deze drie baardmannen uit Berlijn is het voortschrijden der tijd zo ongeveer gestopt in 1971. Slepende doom à la Black Sabbath, spetterende rock à la Led Zeppelin, uitwaaierende psychedelica à la Hawkind: dit trio is er meester in. DK BIG THIEF TWO HANDS Indierockkwartet Big Thief uit Brooklyn blijft dit jaar met prachtplaten strooien. Een half jaar na dato overtreffen ze U.F.O.F. met opvolger Two Hands, een onvervalste vijfsterrenalbum: een tikje rauwer, vol van weemoedige schoonheid. DK ROB HALFORD CELESTIAL Soms neukt het leven je hard, zonder vaseline of wat voor glijmiddel dan ook. Rob Halford neukt ons met Celestial bijkans harder dan we hebben kunnen. De metalgod van Judas Priest dwangvoedert de argeloze luisteraars twaalf kerstkrakers in een hardrockjasje. DK…

Een half jaar geleden stond er een indrukwekkend interview met u in de Volkskrant. In al uw jaren als directeur van Stichting Vluchteling heeft u veel ellende gezien, maar in één weekend zag u opeens twee groepen vrouwen die de laatste enclave van IS in Syrië waren ontvlucht. De eerst groep waren de slachtoffers van IS: yezidi-vrouwen, die door IS als slaven werden verhandeld, waren verkracht, mishandeld en vernederd. U sprak vrouwen die op slavenmarkten tot zeven keer waren doorverkocht. De Nederlandse journaliste Brenda Stoter Boscolo schreef onlangs een boek over de yezidi’s. De titel is pijnlijk: Het Vergeten Volk. De andere groep, uit diezelfde enclave gevlucht, waren de daders. Ook vrouwen: IS-vrouwen. Samen met hun kinderen waren ze eveneens in vluchtelingenkampen terechtgekomen, nadat ze de laatste resten van hun…

Reactie op open brief Leon Verdonschot aan Jenny Douwes (NR40): Verdonschot: ‘Jenny Douwes lijkt meer op haar tegenstanders dan ze zelf zou willen’. Beste, ‘Ik heb met verbazing het artikel gelezen. Hetgeen me opvalt is de laatste alinea: “Volgens de krantenverslagen werd je heel emotioneel en boos van die vraag. Dat vond ik wel een mooi beeld: iemand die zijn eigen cultuurbeleving opeist, daar haast bij heeft, en boos wordt van de traagheid van anderen. Ineens leek je meer op je tegenstanders dan je vast zelf zou willen.” Hetgeen uw columnist stelt is onjuist. Het gebruik van de Friese taal in strafzaken is een mensenrecht en staat vastgelegd in de Wet gebruik Friese taal. Uw columnist stelt dus dat het gebruiken van een mensenrecht, dat ook in het charta van…

In het laatste decennium van de vorige en het eerste decennium van deze eeuw was het wereldwijde web een eindeloos, ongerept strand in Niemandsland dat iedereen wilde bestormen, want bevrijding, vrijheid en het ontdekken van vreedzame verbindingen was het streven van allen. Meer vrijheid van meningsuiting, meer vrijheid van debat, meer vrijheid voor nieuwe markten, meer vrijheid van kennis, informatie en interactie, meer vrijheid voor nieuwe ontwikkelingen, nieuwe techniek en nieuwe vormen van vooruitgang. Helemaal niemand stond paraat om die bestorming van het strand te stuiten. Geen afweergeschut, geen mijnenvelden en geen verbeten scherpschutters die de frontsoldaten van de nieuwmediale vrijheid probeerden te keren. Nou ja, van die laatste categorie misschien een paar, voornamelijk geboren uit de vrees voor machtsverlies bij politici en de scepsis bij oude media. Maar de…

Mijn opa was boer. Zoals zijn levende beroepsgenoten de laatste weken hun ongenoegen uiten, is exact het soort hooliganisme dat hem begin jaren 80 deed besluiten nooit meer naar Feyenoord te gaan. Echt, de beste man draait zich om in de moestuin achter mijn ouderlijk huis, want dat is waar ze ’m hebben uitgestrooid. Dat wilde hij graag en ja, daar moet je je even overheen zetten als je bij mijn vader en moeder sperziebonen, veldsla of andijvie te eten krijgt, maar je proeft er verder niks van, dus stel je niet zo aan, joh. De lompe ongearticuleerdheid van de boerenprotesten verbazen me niet. Na de snelwegblokkeerders en de gele hesjes kijk ik niet meer op van dat volk dat enkel in staat lijkt de grieven kenbaar te maken door…

Cartoonist of komiek ‘In De Slimste Mens zijn alle andere panelleden komieken. Ik word daar een beetje in meegesleept. Er komen veel aanvragen binnen om mij te boeken als stand-upcomedian. Waarschijnlijk zou ik het wel kunnen, maar het is niet mijn domein. Ik maak cartoons en schrijf tv-series. Voor shows op een podium ben ik veel te verlegen. Als kind zat ik in een hoekje te tekenen, op straat wandelde ik met m’n gezicht naar beneden. Dat is pas veranderd toen ik mijn huidige vriendin Élodie ontmoette. Zij is enorm outgoing en was al bekend als atleet, dus ik werd verplicht om een ander petje op te zetten. Ik merkte dat ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg vond. Dat heeft me veranderd, maar het is nog steeds niet mijn…

Het is vroeg, koud en regenachtig als ik Dongen inrijd om op bezoek te gaan bij Jeroen Snaaijer, de beste bomenklimmer van Nederland. Van tevoren vroeg ik hem of ik op bezoek kon komen bij hem thuis, of misschien heeft hij in zijn achtertuin een paar bomen staan waar hij altijd traint, maar hij vroeg me om naar Dongen te komen, waar hij vandaag de hele dag van tak tot tak zal gaan – vanuit zijn functie als boomverzorger. We spreken af in een hotel bij de boom waar hij op dat moment net uit naar beneden komt. Ik drink een dubbele espresso, Jeroen een koffie. Op de achtergrond staat een wat nukkige vrouw van middelbare leeftijd glazen te poetsen, en klinkt de tophit Een Moment Zonder Jou. Vijf belletjes…

‘Pompoensoep met een scheutje crème fraîche is goedkoop, zeker als je de pijnboompitten skipt’ 448 Hoe ga je met Halloween? Michiel Kluin Hallo ween? Dus je zegt dag tegen iemand en begint meteen te janken? Waarom zou ik? Zulke intieme emoties bewaar ik liever voor onder de douche. Jaha, wat is er? Oh Helloowien! Op zijn Engels slash Amerikaans. Verwende kinderen die om snoep bedelen en uitgeholde pompoenen met waxinelichtjes! Uit beleefdheid heknet gekeken op Google waar het gebruik Halloween eigenlijk vandaan komt, maar vond de info tothaal niet boeiend. Ja tothaal met een H ertussen, want dat maakt het woord totaal nog krachtiger. Je kunt beter iets vieren als je daar zelf zin in hebt. Niet omdat die dag toevallig zo heet. Of klink ik nu licht-zuur? Oké, laat…