Ook in Almere is het deze week weer zaterdagmiddag geworden. Zaterdag: de dag van de recreëren-de mens. Dan wordt er gevoetbald, gehockeyd, gevist, gedart en – ehh, nou ja: gejeu-de-bouled. Dus ben ik op weg naar de jeu-de-bouleclub van Frieda Brinks, naar verluidt de beste jeu-de-bouler van Nederland. Als ik aankom op de club, zwaait ze naar me, vanaf de baan. Ze wuift dat ze eraan komt, en dat ik vast naar binnen kan lopen, de kantine in. We drinken koffie, en een glaasje water. ‘Maar jongens toch, hoe zijn jullie in ’s hemelsnaam bij míj uitgekomen?’
Nou, ehh, je bent Nederlands kampioen of je bent het niet, toch?
‘Nou, dat is toch echt al wel een hele tijd geleden, hoor. 1992 en 1993.’
Dus jij was in je prime…
