Inhoudsopgave van Editie 31 - 2019 - Nieuwe Revu

Strandgasten Men neme een afgelegen IJslands strand en een stuk of vijftig aangespoelde grienden, en men krijge er dit surrealistische beeld voor terug. De aangespoelde zeereuzen werden bij toeval ontdekt door een paar Amerikaanse toeristen die een helikoptervlucht deden boven het schiereiland Snaefellsnes in het westen van het land. DK Geveltoerist Leandro Erlich speelt graag met onze perceptie van de werkelijkheid. Wat Escher op papier deed met zijn onmogelijke trappenhuizen, doet de Argentijnse kunstenaar ook, maar dan driedimensionaal. Zijn beroemdste werk is misschien wel een zwembad waar je als bezoeker met droge kleren doorheen kunt lopen. Maar ook deze gevel, met de nogal zware naam Confines of the Great Void, is een geinige exercitie in optisch bedrog. Je moet er wel het vliegtuig naar China voor pakken. Het CAFA Museum…

Opgelicht op vakantie Journalist Frank Waals: ‘Het hele jaar gespaard, vakantiegeld eindelijk binnen en he-le-maal klaar met dat Hollandse baggerweer? Tijd voor dat ene culturele tripje of simpelweg feesten en zonnen aan het strand? Veel plezier zou ik zeggen, maar ook over de grens kunnen de gedachten niet helemaal op nul. Met een beetje pech word je door locals bij de neus genomen waar je bij staat. Als je dit leest in het vliegtuig: dit is hét moment om je vakantie alvast te redden met horrorverhalen uit Bali, Marrakesh en Ibiza. Grotendeels uit eigen ervaring, dus ik weet waar ik over praat, aangevuld met ervaringen van landgenoten. Helaas... Ik had het liever niet gedaan. Of zoals de Spanjaarden zouden zeggen: “A estos holandeses se les estafa muy fácilmente.”’ Vakantie naar…

Ik kan slecht tegen onrecht. Ik handel als er iets gebeurt, dat zit in mijn aard BN’ers beginnen aardig naam te maken in België als het om drugshandel gaat. Deed Grives nou een Masmeijertje? Nou, de handel en wandel van Frank Masmeijer was toch wel van een iets andere orde. Grives moet nog een beetje groeien in de onderwereld. De actrice had als festivalganger op het Belgische Tomorrowland buitenproportioneel veel drugs bij zich: 100 xtc-pillen, 20 gram cocaïne, 11 gram ketamine, mdma en marihuana. Wat Grives wel overeenkomstig heeft met Masmeijer, is de voorlopige opsluiting in de belabberde gevangenis van Antwerpen met overvolle cellen en gebrekkige hygiëne. Er hangt haar vijf jaar cel en een minimale geldboete van 8000 euro boven het hoofd. Het Belgische OM heeft al laten weten…

In Hellevoetsluis, onder de rook van Rotterdam, staat de patatfabriek van Farm Frites. Zo’n fabriek is behalve slecht voor de plaatselijke lijn vooral hartstikke belangrijk voor de plaatselijke economie. Dankzij de fabriek hebben mensen in Hellevoetsluis een baan en dus money to burn. Als Farm Frites praat, dan wordt er op het stadhuis aandachtig geluisterd. Ook de patatbakker wil graag zijn best doen om te voorkomen dat er straks in Nederland 365 dagen per jaar hitterecords sneuvelen. Verduurzamen, dus. Goudgele patatten, maar dan wel met een groen kloppend hartje. De gemeente had er wel oren naar en ging druk aan de slag met een gebiedsvisie. Stokpaardje van die visie: een park van wel 35 voetbalvelden groot vol zonnepanelen, vlakbij de fabriek, zodat de patatbakkers over een paar jaar van het…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Ik kan nu allemaal dingen roepen die met mijn werk te maken hebben, maar misschien is mijn beste beslissing wel geweest om met mijn vriendin drie weken naar Costa Rica te gaan. Sinds ik bij Slam! de avondshow Club Ondersteboven doe, is mijn leven wel wat hectischer geworden. Je maakt langere dagen, er komt meer op je af, de verwachtingen zijn hoger. Op een gegeven moment was ik wel echt toe aan een goeie vakantie.’ Hoe anders ziet je leven eruit nu je die avondshow doet? ‘Hiervoor deed ik twee shows bij Slam!, op zaterdag en zondag. Doordeweeks zat ik een beetje op kantoor mijn shows voor te bereiden en mee te denken over nieuwe projecten. De werkdruk lag daar…

Hij kreeg ruzie met z’n vader over heroïne, drank, sigaretten, citroenschillen, paardenrennen, en wie doet vanavond de vaat Z’n vader was Marvin Gay. Gaye voegde een e aan Gay toe, omdat z’n idool Sam Cooke ook een e achteraan had. De ouwe Gay was een toneelschrijver, hij schreef dertien stukken over de intieme relatie tussen mens en virus. Nadat hij failliet ging, werd hij dominee. De moeder van Gaye, Rachel Gaye-Flutterbucker, ging fulltime aanbellen bij miljonairs met de vraag of ze de helft van hun fortuin aan haar wilden geven. De meesten zeiden: ‘Nee, liever niet.’ Ze ging failliet en werd domineesvrouw. Marvin Gaye begon te zingen bij het kerkkoor in z’n geboortestad Washington, en daarna zong hij achtereenvolgens bij het bouwvakkerskoor, het loodgieterskoor, het daklozenkoor en het onderwaterzwemmerskoor. Hij…

DARREN HAYMAN 12 ASTRONAUTS Deze Britse singer-songwriter maakt graag conceptalbums over de vreemdste onderwerpen: openluchtzwembaden, heksenvervolging in 17de-eeuws Essex of, zoals hier, twaalf geinige poppareltjes over de evenzovele mensen die op de maan hebben gestaan. DK THE FLAMING LIPS KING’S MOUTH Leuk hoor, al die freaky plaatjes met Miley Cyrus, liedjes van 24 uur en andere ongein waarmee Wayne Coyne en zijn cluppie weirdo’s zich al die jaren mee heeft vermaakt, maar een ouderwets ronkend psychpopalbum à la meesterwerk The Soft Bulletin (1999) is ook weer eens fijn.DK KAISER CHIEFS DUCK Kaiser Chiefs, dat is een beetje de Level 42 van onze eeuw. Of Dire Straits. Zo oncool als maar zijn kan (zanger Ricky Wilson was nota bene jarenlang coach in The Voice UK), maar die liedjes van ze krijg…

409 Welke factor zonnebrand gebruik je? Karin ’t Hoen Dat ligt eraan waar ik het op smeer. Mijn voorhuidje is bijvoorbeeld vrij teer, daar gebruik ik factor 120. Zijn jullie weleens op een naaktstrand geweest? Ik wel. Eerst in mijn puberteit en toen lukte het echt niet om geen stijve te krijgen waardoor ik serieus de hele dag op mijn buik met een kuiltje in het zand heb gelegen. Toen ik wat ouder werd, ging ik met twee vrij stevig geproportioneerde vriendinnen heel stoer naar het naaktstrand en daar probeerde ik zo noncha mogelijk te doen. Maar uiteindelijk had ik aan het einde van de dag een vuurrode pik alsof ik een hondenlul had. De factor van zonnebrand staat natuurlijk voor de mate van bescherming. Maar het getal is wel…

Hoofdredactie Jonathan Ursem Artdirectie Vincent Sterk Redactie Danny Koks Beeldredactie Roland Buiting Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Diane Beijer Aan dit nummer werkten mee C. Barton van Flymen, Jildou van der Bijl, Jurriaan Brobbel, Herman Brusselmans, Kay Coenen, Gleb Garanich, Maxim Hartman, Jerry Hormone, Marith Iedema, Andries de Jong, Hein de Kort, Jeroen de Leijer, Martijn Neggers, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Stephan Orth, Alexander Schippers, Corné van der Stelt, Jasper Suyk, Mark van den Tempel, Leon Verdonschot, Frank Waals, Gerard Wessel Uitgever Anton Pijper…

Haar verhaal rammelt Peter R. de Vries PETER R. DE VRIES misdaadverslaggever ‘Het lijkt mij niet nodig om drugs te verkopen om je voor een rol in te leven. En áls je dat dan doet, zou je het een beetje moeten inbedden. Je bent bezig met illegale, strafbare activiteiten; dan betrek je er toch een producent bij die ervan afweet? Het verhaal van Grives rammelt. Ik kan me nog voorstellen dat je denkt van: even kijken wat er gebeurt als ik een paar xtc-pillen verkoop. Maar waarom moet je dan ook nog cocaïne, ketamine, mdma en softdrugs bij je hebben? En ook nog in zulke grote hoeveelheden. Of ik denk dat Grives voor eigen baten drugs aan het verhandelen was? Het blijft speculeren, ze kan alleen maar zelf vertellen wat…

Er zijn een hoop manieren waarop beklaagden de rechtszaal binnenkomen. Soms komen mensen op hoge poten, al vloekend, zuchtend en met hun ogen rollend de deur door, om al voor het begin van de rechtszaak te mopperen dat ze hier dus even totaal geen zin in hebben. Soms komen mensen zwijgend binnen, met een kalme, ijzige blik in hun ogen, die meteen al de toon van het gesprek duidelijk maakt. Of vaders of moeders vol schaamte die iets hebben gestolen in een moment van verstandsverbijstering, samen met hun partner, kinderen, opa’s en oma’s en de buurjongen die rechten gestudeerd heeft. En soms komen verdachten binnenschuifelen zoals de 33-jarige meneer Z. Met gebogen hoofd, een melancholische blik in zijn ogen en de zwaarte van de wereld op zijn schouders mee torsend.…

Couchsurfing werkt zo: op de gelijknamige website geef je na je inschrijving een plaats op waar je heen wilt reizen. Dan worden er leden opgenoemd die daar een hoek van het tapijt, een woonkamerbank, een luchtbed of, als je heel veel geluk hebt, een eigen kamer met kingsizebed, uitzicht op zee en een eigen strand (dat heb ik in Australië meegemaakt) aanbieden. In profielen stellen de gastgevers en gasten zich voor. Hoe sympathieker je jezelf voorstelt op internet, hoe groter de kans dat je een reactie krijgt. Dat je vrouw bent en mooi, helpt volgens de geruchten ook. In tegenstelling tot Airbnb is couchsurfing enerzijds kosteloos, anderzijds proberen mensen hier zich zo gunstig mogelijk te presenteren, en niet alleen hun slaapkamer en keuken. Wanneer ik een hele middag onlineprofielen uit…

Het is rustig op straat, als ik de wijk van de beste pedalsteelgitarist van Brabant in wandel. Normaal spelen hier waarschijnlijk kinderen op het pleintje, of hangen er tieners op het bankje dat onder een eikenboom, iets verderop staat. Maar het is te warm om te voetballen, en de eikenboom zit vol processierupsen, dus sjok ik onopgemerkt door, in de richting van de studio aan huis van de 33-jarige Mathijs Leeuwis. Ooit was Leeuwis een singer-songwriter, die elke dag weer in zijn busje stapte om, met zijn gitaar en zijn versterker in de laadruimte, ergens in het land zijn liedjes ten gehore te brengen. Van de ene op de andere dag stopte hij daarmee, hing zijn gitaar aan een sierlijke haak, haalde zijn albums van Spotify af en begon opnieuw.…

Word 1 van onze 12.798 beste vrienden en like Nieuwe Revu op Facebook! Kijk ook op: Reacties op de column van Jerry Hormone (NR29): Hormone: ‘Jochies van rond de twintig, tikkende tijdbommen zijn het.’ ‘Ik maar denken dat ik gewoon naar het jaarlijkse congres van een politieke jongerenvereniging ging, wat toespraken hoorde en gelijkgestemden sprak. Volgens een scribent bij de Nieuwe Revu is dat dus vergelijkbaar met de oorlogsmisdadigers van ISIS en de Waffen-SS. Koekoek!’ – Samuel ‘Ik ben sprakeloos. Oprecht, sprakeloos.’ – Dennis de Witte ‘Volidioot.’ – Bert Bouwknegt ‘Vroeger kocht ik de Nieuwe Revu vooral voor de columns, en een beetje voor Doorzon en Dirk. Lang lang geleden had men Buch, Rot, Holman, en zelfs Theo van Gogh. Nu heeft men gelukkig Bart Nijman, maar dan zetten ze…

Toen ik voor Nieuwe Revu naar Mali reisde, heeft een bedrijf geholpen met de aanvraag van een visum. Ideaal, want als je iets niet wil is in een consulaat of ambassade van het kastje naar de muur gestuurd worden, om vervolgens met een lijf vol stress en irritatie het vliegtuig in te stappen – als je ’m überhaupt nog haalt. Minder ideaal was dat ik mijn paspoort terugkreeg met een grote gele sticker op de voor- en achterkant, met daarop reclame voor de visumdienst. Even los van hoe lelijk dat wel niet is, heb ik altijd geleerd dat een paspoort iets is waar je zuinig op moet zijn. Niet kwijtraken, niet in het water laten vallen... en dus ook niet bestickeren. Daarbij: een paspoort is staatseigendom. Je plakt toch ook…

Maak eens een grap, als je nog durft. Toe maar, kan best. Spot met je schoonmoeder, er zijn encyclopedieën vol schoonmoedergrappen geschreven vóór jou. Maak eens een botte kleedkamerwitz over het karige seksleven van je ploeggenoot, en je hoort de echo van die grap ’s avonds nog terug in het gebulder van je kroegmakkers. Beschimp je baas – achter zijn rug natuurlijk – en scoor karmapunten bij je collega’s. Toe maar, het mag heus. Je schoonmoeder, echt wel een lief wijf. Altijd klaar om de kinderen op te vangen na school. En die ploeggenoot – hij scoort weinig, maar als ie scoort, is het altijd een prachtige chick. Ook je baas is best een toffe peer, maar de machtsverhouding op de werkvloer dicteert nou eenmaal dat hij orders mag geven,…

Rutger Hauer is dood. Dat is natuurlijk het ergst voor Rutger Hauers familie, vrienden en hemzelf, maar toen ik het las, riep ik naar mijn vriendin: ‘Jezus Christus, Rutger Hauer is dood!’ want ik vond het ook erg. En niet even, zo van de schrik. Nee, het gevoel van verlies bleef de rest van de dag aan m’n kop zeuren. Dat ik dacht: ik zit hier nou wel prinsheerlijk in de zon met een lekker koud biertje, maar Rutger Hauer is dood. Raar, dat gevoel van verlies. Ik heb Rutger Hauer namelijk nooit ontmoet en op z’n rollen en wat interviews na, ken ik ’m helemaal niet. Misschien was het wel een enorme klootzak. Wie zal het zeggen. Ik zou het in ieder geval niet weten. Ik ben verder ook…

‘Ik had over mezelf de perfecte reportage kunnen schrijven’ ‘Het verbaast me echt dat het boek over Theo zo goed heeft gelopen,’ begint Marcel van Roos-malen zelf meteen. ‘Ik ben daar heel blij mee; ik kan mijn belasting over dit jaar ervan betalen. Het is nou niet het boek waar ik het meest trots op ben van al mijn werk, maar ik vond het wel een belevenis. De kritiek dat er in het boek helemaal niks gebeurt, deel ik volkomen. Ik ben zelf verbaasd dat ik er nog een heel boek uit heb gekregen.’ Was Theo zelf enthousiast? ‘Hij begon er vol enthousiasme aan, zoals aan alles, denk ik. Na drie afspraken vond hij me een eikel, niet snel daarna ik hem ook. Toen het boek klaar was, groeiden we…

Winkels met het opschrift ‘Zveti24’ zijn alomtegenwoordig in Russische steden. Ze bieden 24 uur per etmaal bloemenboeketten aan. Om 03.00 uur ’s nachts is het in Sint-Petersburg gemakkelijker aan een paar verse rozen te komen dan aan een chocoladereep of sigaretten. Deze permanente behoefte aan bloemen wordt vaak zo verklaard: mannen die dronken thuiskomen, kunnen alleen door een boeket op de keukentafel voorkomen dat ze door hun vrouw van kant worden gemaakt. De vraag is het allergrootst op Wereldvrouwendag op 8 maart – dan kunnen de bloemenverkopers hun prijzen naar believen opdrijven.…

Beste Henk Otten, Nu we op het punt staan de satire te begraven op het massakerkhof der gekrenkten, hebben we gelukkig altijd nog de overtreffende trap in humor: de werkelijkheid. Het was een rare week voor mensen die de bevrijdende werking van humor koesteren. Sylvia Witteman moest in de Volkskrant lezen dat haar opmerking in een interview over labradors, volgens haar de mongool onder de honden, door de interviewer gecorrigeerd tot ‘iemand met het downsyndroom’, volgens de nieuwe hoofdredacteur geschrapt had moeten worden, omdat deze opmerking kwetsend kon zijn. Voor ouders met een kind met het downsyndroom, zeg ik er maar even voor alle duidelijkheid bij, al waren er vast ook woedende labrador-eigenaren. Daar kwam later nog de wonderlijke botsing van twee werelden bij: de populariteit van de Zwarte Cross…