Inhoudsopgave van Editie 24 - 2019 - Nieuwe Revu

Lessen van de psychopaat Journalist Joost van Kleef: ‘Dat er psychopaten zijn, weten we allemaal. En dan denk je meteen aan Hannibal Lecter uit Silence of the Lambs, maar dat er ook goede psychopaten zijn, dat verbaasde mij. Psychopatendeskundige Kevin Dutton wees me erop: “Slechte psychopaten eindigen in de gevangenis, goede psychopaten met succes.” Dutton claimt dat goede psychopaten hun emoties onder alle omstandigheden onder controle kunnen houden, áls ze al iets voelen. Ze zijn zeer doelgericht, weten wat ze willen en krijgen dat ook. Goede psychopaten zijn bijna altijd charismatisch, populair als liefdespartner en heel succesvol in hun carrière. Daarom zijn ze ook vaak rijk en wonen ze veelal in schitterende huizen. Ai. Ik wou dat ik een goede psychopaat was…’ Groot interview Jack Plooij Journalist Vincent de Vries:…

Ik heb altijd al eens een gitaar op iemands hoofd stuk willen slaan PROFIEL — Elton Johns (72) leven heeft alles in zich om als boeiende dramafilm op het witte doek te brengen en dus gebeurde het. Rocketman richt zich voornamelijk op zijn leven tot aan de jaren 90, waarin hij alles deed wat God verboden heeft. Het bracht hem op het randje van de afgrond, waar hij uiteindelijk net niet overheen viel. Was zijn jeugd echt zo liefdesloos? Op dinsdag 25 maart 1947 zag Reginald Kenneth Dwight het levenslicht in een gezin waarin voor liefde weinig plaats was. Vader Stanley gaf hem zijn hele leven nooit een knuffel, moeder Sheila verketterde haar zoon om zijn homoseksualiteit en was ervan overtuigd dat hij nooit liefde zou kennen. Op latere leeftijd…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Het afgelopen jaar stond voor mij vooral in het teken van mijn nieuwe boek Eigen Volk. Mijn beste beslissing daarvoor was om naar het Europarlement in Straatsburg te gaan. Eens per maand zijn daar alle Europarlementariërs gedurende vier dagen te vinden, dus ook de eurosceptici en de volksvertegenwoordigers van de rechts-nationalistische fracties. Zo kon ik meerdere vliegen in één klap slaan. In Straatsburg heb ik uitgebreide interviews kunnen doen met bijvoorbeeld Nigel Farage van de Brexit Party, Marcus Pretzell van Die Blaue Partei, Jörg Meuthen van Alternative für Deutschland en Mario Borghezio van de Italiaanse Lega. Dat was me niet gelukt als ik niet naar het Europarlement was gegaan. Iemand als Farage krijg je dan veel minder makkelijk te pakken.’…

Nederland was overrompeld door de Duitse inval in de vroege ochtend van 10 mei 1940 en op veel plekken had men geen idee wat er moest gebeuren. Politiechefs deden wat zij dachten dat het beste was, vaak intuïtief. In Rotterdam werd een politieagent eropuit gestuurd om het plaatselijke postkantoor te bewaken en te zorgen dat het postverkeer niet gehinderd werd. Ook toen het postkantoor door de komst van Nederlandse militairen achter de eigen linies kwam te liggen, mocht de agent zijn standplaats onder geen beding verlaten. Deze Rotterdamse politieagent had het geluk dat er verder niets bijzonders gebeurde. Hetzelfde gold voor een collega in Schiedam die op de eerste oorlogsdag de opdracht kreeg zich te verschansen in een put bij Vijfsluizen, waar hij in de gaten moest houden of er…

Het loopt tegen het eind van de middag als ik mijn auto parkeer op een diep in Eindhoven verscholen pleintje. Ik ben op weg naar Joep Teurlincx, een van de beste preparateurs van Nederland, al was hij zelf, van tevoren aan de telefoon, voorzichtig met die titel. Hij wil niemand voor zijn hoofd stoten, in Limburg zit er ook een goede, en zijn broers zijn eigenlijk net zo goed als hij – alleen zijn ze gespecialiseerd in andere aspecten van het opzetten: zijn ene broer is beter in vogels, zijn andere broer is dan weer beter in opzetten. Zelf is Joep het beste in zoogdieren vertelt hij me, voordat ik hem ga ontmoeten. De beste zoogdierenopzetter van Eindhoven? Ja, die titel durft hij wel aan. Als ik binnenloop word ik…

Toen J. (56) de vrouw van zijn dromen ontmoette, was hij 28. Zijn geliefde T. (nu 72) was 43. Het leeftijdsverschil interesseerde J. niet – heel anders dan zijn ouders. Die waren not amused. Daarvan trok J. zich niks aan. Kinderen wilde hij niet, dus wat maakte het uit dat zijn vrouw ouder was? ‘Ik dacht: in het slechtste geval delen we twintig mooie jaren. Daar doe ik het voor,’ zegt hij. Achteraf vindt J. zichzelf naïef. Het ligt natuurlijk gecompliceerder. ‘Zij zal waarschijnlijk eerder sterven. En dan moet ik verder zonder mijn maatje. Dat is moeilijk.’ Hij probeert zich hierop voor te bereiden. ‘Maar gelukkig is het zover nog niet.’ Inmiddels is het stel 29 jaar samen, en bloeit hun liefde nog altijd. T. krijgt vaak schouderklopjes. Zo van:…

Hoofdredactie Jonathan Ursem Artdirectie Vincent Sterk Redactie Danny Koks Beeldredactie Roland Buiting Eindredactie Martin Bouwman, Niek Stolker, Edwin Struis Vormgeving Antonio Ortega Secretariaat Diane Beijer Aan dit nummer werkten mee Herman Brusselmans, Kay Coenen, Geert van Diepen, Ruben Eshuis, Jelmer de Haas, Maxim Hartman, Jerry Hormone, Marith Iedema, Kees de Jong, Joost van Kleef, Hein de Kort, Jeroen de Leijer, Josien Modderman, Martijn Neggers, Steve Nestorovski, Bart Nijman, Hinke Piersma, Alexander Schippers, Patricia Steur, Jasper Suyk, Pluuk Veenhuysen, Leon Verdonschot, Vincent de Vries, Frank Waals, Tim de Waele Uitgever Anton Pijper…

Je bent niet alleen pitreporter, maar ook tandarts. Dat is wel een hele wonderlijke combinatie... ‘Dat zei Sebastian Vettel laatst ook al. Of, zoals hij letterlijk tegen me zei: “Dat is toch debiel?” Echt, hij kon maar niet geloven dat ik de implantologie er gewoon naast doe. Maar zelf vind ik het allemaal niet zo wonderlijk, hoor.’ Nou, ik zie Olav Mol, je gewaardeerde collega, tussen de races door geen tanden en kiezen eruit trekken, om daar vervolgens een nieuw vast gebit in te zetten. ‘Nee, maar het verschil tussen mij en Olav is dat hij een professional is en ik een fan. Eentje die toevallig een microfoon in de hand heeft, omdat die op een grappige manier wat uit de coureurs kan ontlokken waarvan de fans thuis op de…

Laat ik maar bij het begin beginnen. De basis voor mijn carrière als soigneur in het wielerpeloton is ergens halverwege de jaren 80 gelegd. In de afgelopen decennia heb ik meer dan tweehonderd profrenners van dichtbij meegemaakt, van sprinter tot klimmer. Bekende namen, pelotonvulling, talenten, halve talenten, en mensen die achteraf zwaar werden overschat. Fabian Cancellara, Alberto Contador, Robbie McEwen, Laurent Jalabert, Jakob Fuglsang en Dylan Groenewegen zijn natuurlijk namen die iedereen kent, maar ook aan renners als Stuart O’Grady, Michael Sandstod en David Zabriskie heb ik goede herinneringen. Ik werkte bij kleine ploegen, middenmoters en ploegen met gigantische budgetten. Momenteel ben ik soigneur bij Roompot-Charles, een relatief kleine ploeg als je die vergelijkt met bijvoorbeeld CSC van Bjarne Riis, bij wie ik veertien jaar heb gewerkt. Het mooie van…

Word 1 van onze 24.400 beste vrienden en volg @NieuweRevu op Twitter! Kijk ook op: Reactie op open brief Leon Verdonschot aan NPO-baas Shula Rijxman (NR22): Verdonschot: ‘Boze mensen schreeuwen zo hard dat je de redelijken bijna zou vergeten.’ Beste Leon, Dank je wel voor je open brief, die vandaag tot mij kwam via de site van Nieuwe Revu. Je oproep is duidelijk en ik wil je bij deze laten weten dat we als NPO de redelijken uiteraard nooit uit het oog zullen verliezen. De Publieke Omroep is bij uitstek de plek voor álle geluiden, alle stromingen, de praters, de denkers, de redelijken, maar... óók de schreeuwers. Ik constateer natuurlijk net als jij dat het gevoel van ongenoegen behoorlijk aanwezig is in het publieke debat, met name op sociale media.…

Eind februari schreef ik op deze plek over de witte olifant van Sloterdijk. Een voetbalveldje tussen de redactie en het station, waar de gemeente Amsterdam een hoog hek omheen gezet heeft. Doel: een olifantenpaadje afsnijden. Effect: niemand sport nog op het veldje, want hoewel er twee deuren in het hek zitten, lijkt het alsof het gesloten is. Wat betreft het doel: da’s bereikt, want niemand snijdt nog zijn route af door over het kunstgras te lopen. Het echte gras eromheen groeit langzaam weer terug, na jarenlang verstampt te zijn door forenzende olifanten. Maar de nietsontziende kudde moet toch van A naar B, en als dat niet via de kortste route kan, dwars over het sportveldje, dan maar eromheen. En ook daar ligt gras. Lag, moet ik zeggen, want op de…

Beste verhaal ‘Voor Revu maakte ik veel portretten. Ik ging dan niet een uurtje of een dag met die mensen op pad, maar het liefst leefde ik twee weken met ze mee, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat. Zo’n verhaal heb ik ook gemaakt over Jacques de Milliano, destijds de directeur van Artsen Zonder Grenzen in Nederland. Op een gegeven moment belde Jacques mij: “Eric, kun jij morgen een klein rugzakje inpakken?” De volgende ochtend vlogen we naar Goma in Rwanda, waar toen net de hel was losgebarsten tussen de Hutu’s en de Tutsi’s. Dit was zijn biotoop, die vluchtelingenkampen. Maar niet die van mij. Ik werd daar geconfronteerd met de dood, letterlijk. Massagraven, de geur van lijken, ik zag kinderen doodgaan. Hij wist zich daar te handhaven…

Mijn telefoon kon niet thuisblijven, want we moesten na aankomst bij het huisje nog kunnen bellen met de eigenaar om binnen te kunnen. Naar de bestemming navigeren lukte nog wel zonder telefoon, maar onderweg ben je dan toch ook weer blij met Spotify. Als je dan toch je telefoon bij je hebt. Waar de winkels, slagers en slijters in de omgeving zaten, hadden we wel op voorhand uitgezocht. Het moet een week zonder mobiel bereik zijn. Vakantie in eigen land, zonder tussenkomst van het internet. Je kan geen telefoon meenemen om alleen Google Maps te gebruiken, de verleiding is te groot om toch even snel door je mail te gaan, de trending topics op Twitter te checken of de notificaties van het laatste nieuws aan te tikken. Zeven dagen duurt…

‘Wat verbouw je zoal?’ vroeg laatst iemand die ik over ons volkstuintje vertelde. Graag had ik vol trots kunde gemaakt van bedden sappigmalse veldsla, witte lofjes netjes op een rij, tomatenplanten waarvan de vruchten al lichtjes beginnen te blozen en een rabarber met genoeg stelen om moes voor een heel bejaardentehuis van te koken, maar vooralsnog oogst ik vooral zevenblad, Japanse duizendknoop, kattenstaarten en andere soorten schier onuitroeibaar onkruid. Met kruiwagens tegelijk voer ik het invasieve groen af. En dan: een nacht met flink wat regen, een zonnige dag, twee keer knipperen met je ogen en daar staat weer een oerwoud waarin je de halve rolbezetting van Het Jungleboek vermoedt. Dus schoffelen maar weer. Hoe zou het er over een jaar uitzien, als ik er niets aan deed? Domweg de…

Gedragswetenschapper Robert D. Hare is een veel geroemd onderzoeker op het gebied van psychiatrie. Al was het maar omdat de Canadees in de jaren 70 de zogenaamde Hare Psychopathy Checklist ontwikkelde, een wetenschappelijk verantwoorde test voor het vaststellen van de mate van psychopathie bij een mens. De eenvoudige versie bestaat uit twintig vragen. Bent u een psychopaat? Beoordeel onderstaande stellingen met ‘nooit’ (0 punten), ‘soms’ (1 punt) of ‘altijd’ (2 punten). • Ik ben opvliegend • Ik leef van dag tot dag • Ik ben impulsief • Ik heb schulden • Ik kom vaak in aanraking met de politie • Ik vecht fysiek als ik vind dat dat nodig is • Ik kom in aanraking met justitie • Ik onderhoud met name kortstondige relaties • Ik heb veel onenightstands •…

Waar? Op het Mediapark in Hilversum, op de burelen van Ziggo Sport. Wanneer? Een dag voordat Plooij afreist naar Monte Carlo, om daar, samen met Olav Mol, verslag te doen van de GP van Monaco. En? Mooi tripje zeker? ‘Dat wordt vaak gedacht, hè,’ zegt Plooij, ‘dat we zo’n sterrenleven hebben. Maar ik kan iedereen verzekeren: dat is een groot misverstand. Neem Monaco. Daar gaan we pas om 20.00 uur van het circuit en zijn we om 22.00 uur in het hotel. Dan kun je nog net even de roomservice bellen. Maar ook al werken we per raceweekend tussen de zestig à tachtig uur: je hoort ons niet klagen. Integendeel, we doen het met veel plezier. En dat moet ook wel. Anders is het niet vol te houden.’…

Non, Je Ne Regrette Rien mag gerekend worden tot een van de meest afgrijselijke deuntjes uit de deuntjesgeschiedenis Edith Piaf heette eigenlijk Edith Giovanna Gassion, maar ze werd op een keer door een bezopen impresario met de bijnaam ‘La Môme Piaf’ opgezadeld, wat ‘kleine mus’ betekent, een pseudoniem dat nergens op slaat, omdat een kleine mus een mooi, lief, leuk diertje is, terwijl Piaf een lelijk, irritant en verschrikkelijk kutwijf was. Ze werd geboren in Parijs op 19 december 1915, als dochter van Jean-Gaspard Gassion, een ontvlooier van pruiken uit de Napoleontische oorlogen, en Minouche Gassion-De La Paquette, een acrobate in een circus wier act eruit bestond dat ze als een kanonskogel werd weggeschoten en dan te voet naar het circus moest wederkeren. Piaf begon al op jonge leeftijd erg…

BARONESS GOLD AND GREY De tijd dat de scheidslijn tussen metal en indierock nog messcherp was, ligt gelukkig ver achter ons. Alles kan, alles mag. Baroness uit Georgia is een uitgesproken liefhebber van die vrijheid. Gold and Grey verrukt en vervoert, maar beukt je net zo makkelijk tegen de vloer. DIVERSE ARTIESTEN ELECTRICAL LANGUAGE Een schatkist vol weirde obscuriteiten, deze uitpuilende compilatie met een ondertitel die de nieuwsgierigheid prikkelt: Independent British Synth Pop 78-84. Kun je toch een beetje zien als de oerschetsen van alle elektronische muziek, deze ongebreidelde pioniers-drift. LEE ‘SCRATCH’ PERRY RAINFORD 83 lentes jong en niet kapot te krijgen. Lee Perry, de magiër uit Kingston die de avontuurlijkste dub en reggae uit zijn Black Ark-studiootje wist te persen. Totdat hij ’m in de hens stak. Rainford haalt…

Beste Edwin Wagensveld van Pegida, De tijd dat we over Pegida spraken in termen als ‘bezorgde burgers’ is voorbij. In Duitsland was het kort een massabeweging, vergelijkbaar met de gele hesjes. Pegida hier bestaat uit jou en wat bruinhemd-achtige grondtroepen die varkenslapjes barbecueën voor de ingang van een moskee of een steniging naspelen. Je nieuwe hobby is het aanvragen van demonstraties op momenten dat de kans groot is dat ze worden verboden, zodat je daarna kunt zeggen dat de vrijheid van demonstratie kennelijk niet geldt voor blanken, of een variant daarop. In Eindhoven vroeg je vijf demonstraties aan binnen een maand. Ik zou het liever toegeven bij iemand met wie ik enige ideologische, stilistische of culinaire affiniteit heb, maar je hebt hier wel een punt. Een belangrijk punt, zelfs. Het…

388 Geef je aan het goede doel? Jochem Dumfries Shit, ik zit ineens te denken. Door dit langste interview aller tijden geef ik langzaam al mijn privacy op. Beetje dom, maar vooruit. Ja, ik geef aan Artsen Zonder Grenzen en aan Wakker Dier. Dat gaat iedere maand automatisch. Mensen die ’s avonds voor het goede doel aanbellen, wijs ik de deur. En weg zijn deze vrijwilligers weer. Je weet trouwens nooit zeker of jouw goede doel wel echt een goed doel is en blijft. Neem nou de Postcodeloterij. Die geven nadat ze zelf miljoenen hebben afgeroomd, miljoenen weg, maar toch haat ik ze. Ik heb serieus jarenlang ongevraagd reclame van ze gekregen. Of ik toch echt niet mee zou willen doen met die kutloterij van ze. Uiteindelijk heb ik zeven…