Het zal niet als een verrassing komen als ik zeg dat ik geen fan ben van het volledig doorgeslagen, greed is good-esque kapitalisme waaraan we met z’n allen blootgesteld zijn. Vrijemarkteconomie klinkt relaxed, vrijheid blijheid, weet je wel, maar de zoete, sappige vruchten ervan worden toch vooral geplukt door de mazzelaars in het ganzenbord des levens. De winnaars van de rattenrace krijgen een hele kaas, duizendmaal zo groot als hun rattenmaagjes, om te laten verschimmelen; wat een trofee! De overige deelnemers wordt één enkel plakje toegeworpen, waarom gevochten moet worden, willen ze niet verhongeren, willen ze blijven leven, just to ratrace another day.
Oké, da’s misschien een tikkie overgedramatiseerd, maar dat een topmannetje van een multinational gedurende een stevig potje kakken meer verdient dan de vrouw die dagelijks de strontstrepen…
