Het is een lange en pittoreske rit naar Budel-Dor-plein. Dwars door de Brabantse heidevelden, door natuurgebied De Malpie, langs het Achelse Trappistenklooster, een stukje door België en weer terug. En daar, in een klein straatje aan het einde van de lange weg door de natuur, woont Roy, de voormalige beste linedancer van de wereld. Net als ik aan kom lopen, parkeert ook Roy zijn auto voor de deur. Hij verontschuldigt zich dat hij net te laat is, maar het was druk op zijn werk. Dan steekt hij de sleutel in het sleutelgat en stappen we naar binnen.
Gestopt met solodans
Roys huis is leeg, kaal bijna. Nergens ligt een stapeltje post, nergens ligt troep. Geen vieze theedoeken, geen stapeltje afwas dat net niet meer in de vaatwasser paste. Roy klikt…