Inhoudsopgave van Editie 48 - 2018 - Nieuwe Revu

Het beklaagdenbankje (p. 18) Illustrator Jeroen de Leijer: ‘De jongeman die in het beklaagdenbankje zit, was gepakt met cocaïne. “Voor eigen gebruik,” zegt hij, maar het was toch een behoorlijke hoeveelheid voor een weekendje stappen. De rechter waarschuwt hem voor de gevaren in “het wereldje”. Schijnbaar onbewogen hoort de verdachte het vaderlijk advies aan. Geweld, afpersing en liquidaties, het zijn allemaal zaken waar je liever niet over nadenkt als je in het weekeinde je neus poedert. Nieuwe Revu zou er een mooie reportage over kunnen maken, dat dan weer wel.’ Feyenoord City (p. 24) Journalist Lucette Mascini: ‘Van voetbal heb ik geen verstand, maar daar gaat het ook niet om in het grootste bouwproject van Nederland. Waar ik toevallig wel specialist in ben, is het herkennen van slechte motieven en…

In moeilijke situaties richt ik me tot God Buigen voor dreiging is een beetje slapjes voor een misdaadjournalist, toch? Het is niet Van den Heuvels eigen keuze om niet meer fysiek aan te schuiven in de studio van RTL Boulevard. De Amsterdamse driehoek, te weten burgemeester Femke Halsema, hoofdofficier van justitie Nicole Zandee en politiechef Pieter-Jaap Aalbersberg, vinden dat zijn komst naar de studio op het Leidseplein te veel risico’s met zich meebrengt. Van den Heuvel, die al sinds december vorig jaar 24 uur per dag en zeven dagen per week wordt beveiligd door de Dienst Koninklijke en Diplomatieke Beveiliging, is teleurgesteld en boos. Hij vindt het “lulkoek” dat de studio niet te beveiligen zou zijn: ‘Zo ingewikkeld is het toch niet? Ik vind het een beetje slap allemaal.’ Van…

Het is behoorlijk druk in de rechtbank. In de achterste banken zit publiek, in de voorste een paar journalisten. Links in de hoek fluisteren twee rechtenstudenten wat met elkaar. Een van de twee wijst naar de rechter. De andere knikt met een serieus gezicht. Dan klappen de deuren open. De pakweg 25-jarige meneer A. komt binnenlopen met een licht verdwaasde blik in zijn ogen. Achter hem aan schuiven, met rode, gebogen hoofden, zijn ouders de zaal in. De vader van meneer A. durft niet om zich heen te kijken. Zijn moeder vecht zodra ze haar zoon in het beklaagdenbankje ziet zitten direct tegen de tranen. Meneer A. blijft redelijk stoïcijns. Dan kucht de rechter een keer. Meneer A. kijkt op, maar zegt niets. ‘Meneer A.,’ probeert de rechter dan maar.…

Berlijn Thomas verruilde op zijn negentiende het Friese platteland voor de Duitse hoofdstad. Daar schreef en nam hij zijn veelgeprezen electropopalbum Hylas op, dat in 2014 uitkwam. Parijs Voor zijn tweede album Rouge (2017) verkaste hij van Duitsland naar Frankrijk. En dat hoor je terug in de liedjes: minder koud en hard, en met veel meer nadruk op zijn veelzijdige zangstem. Tokio en Abidjan Stray, album nummer drie, is net uit. De reislust van Thomas spat uit elke noot. Van Ivoorkust tot Japan dompelde hij zich onder in nieuwe muziekwerelden.…

Dave von Raven lijkt zoveel op een Beatle als Jort Kelder op een Rolling Stone. Toch zou hij, indien vijftig jaar eerder geboren, in de buurt van The Fab Four hebben willen verblijven, allicht als de jan lul die het vuil van tussen de tenen van John Lennon moest peuteren, die de neus van Paul McCartney moest snuiten, die de tuin van Ringo Starr moest omspitten, of die George Harrison de weg naar Abbey Road moest wijzen. Natuurlijk is Dave von Raven een pseudoniem, en welzeker het ridicuulste pseudoniem sinds André van Koekeneynde zich André Hazes liet noemen. Hij werd geboren als Dave Mellaart, ergens op een onnozele dag in 1981, ergens in een achterbuurt van Rotterdam, en hij was de zoon van Sjoerd Mellaart, die in het Nederlandse leger…

THE GOOD, THE BAD & THE QUEEN MERRIE LAND Een weinig gehoord, maar zeer valide argument om voor Brexit te stemmen was de aanname dat ‘leave’ een nieuwe punkgolf teweeg zou brengen. Damon Albarn en co gooien het over een andere boeg. Hun oer-Britse protest is alles wat de campagne niet was: gracieus, kalm, intelligent en dus voortreffelijk. KK ZAZ EFFET MIROIR In februari speelt de innemende Franse popzangeres Zaz in AFAS Live. De bankjes in de kleedkamer zijn dan nog warm van haar rappende landgenoot MHD, die op zijn beurt precies op tijd zal zijn om de zweetdruppels van Christine & the Queens te zien opdrogen. Gezelligste Franstalige invasie sinds Lodewijk Napoleon. KK KAREL LIFE Karel, niet te verwarren met Henk of Bert, was onze heetste livesensatie van 2018.…

Donderdag 29 november 2018 Amper twee weken nadat een zwembadschilderij het grootste bedrag ooit opbracht voor het werk van een nog levende kunstenaar, wordt dit record alweer gebroken. Tijdens een veiling bij Sotheby’s telt een onbekende koper 120 miljoen euro neer voor een nieuw, eigentijds meesterwerk. ‘Dit hadden we nooit verwacht, zoveel geld voor Het Briefje van Koeman.’ Vrijdag 30 november 2018 Tijdens een openhartig moment in Veronica Inside bekent Johan Derksen dat hij met geen enkele minderheid moeite heeft, zelfs niet met korfballende transgenders. Derksen: ‘Dat ik af en toe wat mensen tegen me in het harnas jaag met mijn geraaskal, is enkel ingegeven door de dalende kijkcijfers.’ Zaterdag 1 december 2018 Nog steeds is er volop onbegrip voor het besluit van Virgil van Dijk om subiet met voetbal…

Vorige week stond Tygo Gernandt op de cover van Nieuwe Revu. Aanleiding was de nieuwe tv-serie die hij voor de EO heeft gemaakt: Tygo in de GHB. Anders dan die titel suggereert, zit de presentator niet zelf in de drugshandel, maar ‘duikt hij in de wereld van de GHB’. Beetje gekke programmanaam dus, maar oké. Op de cover staat de tekst ‘Tygo aan de GHB’, omdat hij het programma maakt vanuit zijn eigen ervaringen met de drug. Een heel sterk uitgangspunt, klasse dat hij dat als ervaringsdeskundige doet.Minder klasse is zijn reactie op de cover. Want Tygo is boos. Heel boos. Zo boos zelfs dat hij de interviewer heeft bedreigd. De volgende keer als de twee elkaar zouden zien, zou Tygo ’m wel eventjes tegen de grond slaan. Naast het…

Hij is niet bang en dat vind ik heldhaftig Bart Ettekoven BART ETTEKOVEN voormalig eindredacteur RTL Boulevard ‘Toen ik eindredacteur was bij RTL Boulevard en Shownieuws heb ik zoiets nooit meegemaakt. Als hoofdredacteur van Weekend vind ik het te bizar voor woorden dat een collega-journalist moet worden beveiligd omdat hij zijn vak aan het uitoefenen is. Ik heb Peter R. de Vries weleens horen zeggen: “Als je daar niet tegen kan, moet je bij Libelle gaan werken.” Maar ik vind het wel pittig dat een misdaadverslaggever mét zijn gezin niet vrijuit over straat kan als gevolg van zijn werk. Ik vind mijn werk heel leuk, maar ik zou het er niet voor over hebben om constant over mijn schouder te moeten kijken. Ik ken John vrij goed…

(S) linkse Gutmenschen, dat zijn wegkijkers, concludeert rechts Nederland regelmatig in al haar relativerende redelijkheid. ‘Ja, het is toch zo?! Of niet soms?! Terwijl IS in Aleppo en Damascus homo’s van flatgebouwen flikkert, zit de deug-elite hier in de moskee met die haatbaarden en kopvodden thee te drinken! Er worden bloederige aanslagen gepleegd, kleine kinderen uitgehuwelijkt en vrouwen besneden! En wat doen die cultureel, demografisch en geostrategisch suïcidale links-extremisten?! Wegkijken! Ja, ik benóem het maar gewoon, hoor! Laatst nog zag ik zo’n multikul-lul, die had het er zó druk mee, met dat wegkijken, dat ie over zo’n betonnen blok Merkel Lego struikelde en zich helemaal te barsten viel! Net goed!’ Totale lulkoek. En ik kan het weten, want ik zit in die links-progressieve bubbel, yo. Zo’n beetje al mijn vrienden…

De eerste zittingsdag van de rechtszaak tegen Johan Verhoek – op dinsdag 3 december 1996 – verloopt nogal onalledaags. Met ongekend veel machtsvertoon. Voor het proces tegen de driekoppige raad van bestuur van wat het Openbaar Ministerie het ‘Octopus-misdaadsyndicaat’ noemt, is in de Amsterdamse rechtbank een enorme belangstelling van publiek, media en opsporingsambtenaren. Behalve Verhoek staan ook de verdachten ‘chef Opslag’ Bertus Kwarten en Koos Reuvers, ‘chef Incasso en Transport’, van de in hasj handelende bende terecht. Het zijn volgens justitie de voornaamste tentakels van de inktvis. Na binnenkomst in de rechtszaal gaan de verdachten – Hollandse mannen van middelbare leeftijd – eerst een tijdje achterstevoren in de beklaagdenbank zitten. Zo hebben ze goed zicht op hun echtgenotes, die vanaf de publieke tribune, achter glas, handkusjes naar beneden laten dwarrelen.…

Het is koud in Oss. Het kan de mist zijn, het kan de stad zijn, maar over alle wegen, alle lantaarnpalen en alle gebouwen lijkt een grijze sluier te hangen. Een grijze sluier die alles in het leven wat onaangenamer maakt. Iets harder. Iets kouder. En het is al zo koud. Ik ben op weg naar Krist Doomernik, de Ossenaar die volgens menigeen – én volgens een vakjury – met zijn act De Chagrijnige Vent het beste levend standbeeld van Nederland is. Vanaf het centrum van Oss is het maar een klein stukje rijden naar Krists atelier, maar de weg erheen wordt omarmd door donkergrijs geworden silo’s en afgeragde jarennegentignieuwbouw. De Chagrijnige Vent kan zich geen betere thuisbasis wensen dan een verlaten industrie-terreintje in Oss in november. Ik klop aan…

BEAUTIFUL BOY De Belgische regisseur Felix van Groeningen (De Helaasheid der Dingen, Belgica) heeft voor zijn eerste Engelstalige film niemand minder dan Steve Carell geschaakt. Beautiful Boy gaat over een relatie tussen vader en zoon, en de drugs die tussen-beiden zijn gekomen. JU (29/11 in de bioscoop) NATACHA’S BELOOFDE LAND In vier weken fietst de Nederlands-Joodse journaliste Natascha van Weezel (32) door Israël en de Westbank op zoek naar de dromen van haar generatiegenoten. Zet de verharding door of groeit er hoop met de opkomst van een jonge generatie? JU (vanaf 29/11, donderdag 21.20 uur, NPO 3) POESJES 2 Poesjes kijken was nog nooit zo harig, dankzij de VPRO en de poezelige kinderserie Poesjes, waarvan de nieuwe reeks nu te zien is. Briljant tijdverdrijf voor kinderen vanaf een jaar of…

Het is zaterdagavond in Tel Aviv en vriendin J. en ik hebben zin in een dolle avond. Maar waar we ook naar binnen lopen, het is er uitgestorven. Dat komt omdat zaterdag hier zondag is, verklaart een local. Alle Israëliërs moeten morgen werken. Teleurgesteld bestellen we een fles wijn en kletsen wat met een barman die verder niks om handen heeft. Er komen twee toeristen binnen die naast ons gaan zitten. ‘Hier is niks te beleven, hè?’ zegt de één. Dat bevestigen wij. ‘Nou, dan maar naar de stripclub,’ zegt de ander schouderophalend. ‘Wij gaan mee!’ antwoordt J. enthousiast. Mijn vriendin is één keer eerder in een stripclub geweest. Niet dat ze zich daar nog veel van kan herinneren. Om precies te zijn: alleen de afloop. De drank vloeide die…

Word 1 van onze 24.640 beste vrienden en volg @NieuweRevu op Twitter! Kijk ook op: Reactie op interview Youp van 't Hek (NR 46): Van ’t Hek: ‘Ik maak grappen over moslims, maar er zit wel een bovengrens aan. Dat is geen lafbekkerij, maar ik ga mijn leven niet op het spel zetten.’ ‘Je zou willen dat het anders was, maar je kan Youp – met zijn roem en bekendheid die hem als klein menneke toch een behoorlijk hoge boom maken – niet verwijten dat ie niet voorop wil lopen in wat in een paar jaar tijd een levensgevaarlijke strijd voor het vrije woord is geworden. Het probleem met de uitspraak van Youp is niet dat hij zwijgt voor zijn eigen veiligheid. Dat kun je de man niet kwalijk nemen…

307 Is het weer aan met Olcay? Jessy Hesselink Ja, prima joh. Ik ben extreem empathisch en heb daardoor een zwak voor mensen met een kleine beperking. Laatst ben ik gezellig met haar meegegaan toen ze haar lippen weer op ging laten spuiten in de kliniek. Op tv bij RTL Boulevard deed Ol, want zo noem ik haar, wel een tikkeltje overdreven tegen mij. Ze schreeuwde dat ik een seksist was en een lafbek. Maar dat kwam waarschijnlijk doordat ze zich even gekwetst en onzeker voelde en dan is het niet zo erg. Hysterische vrouwen moet je nooit tegenspreken, anders duurt het alleen maar nog langer. Ik vind het knap van haar dat zij zo’n vechter is. Na haar faillissement met Supertrash knokte ze zich mooi terug in the picture.…

Grootste stunt ‘Meer dan drie miljoen Nederlanders zagen hoe Boris op zaterdag 1 mei 2004 de finale van Idols won. Dat was heel goed nieuws voor ons. Wij lagen namelijk een paar dagen later in de winkels met ons nieuwe nummer, met daarbij een cd met tien van zijn liedjes. De allereerste muziek van Boris was al te koop, bij ons, nog voordat hij überhaupt zijn eerste single had uitgebracht. Wij hadden oude opnames gekocht van Gino Taihuttu, een gitarist uit Venlo die ooit een muziekduo vormde met Boris, ook een Venloënaar. Van dat nummer vlogen er in de eerste twee dagen 80.000 exemplaren over de toonbank, de hele oplage was uitverkocht. We wilden een tweede oplage laten bijdrukken, maar dat wist de platenmaatschappij via een rechtszaak te voorkomen. Boris…

De goede kant van de geschiedenis. Daar wil je zijn! Daar schijnt de zon, daar vieren we de vrijheid, daar smaken de tofuburgers naar engelen-voer, daar brouwen ze bier van op eeuwig vruchtbare velden geteelde biologische granen, en dat bier wordt geschonken uit bodemloze kruiken om te worden opgediend op tafels vol gelukkige mensen die smullen van chips zonder E-nummers uit overvloedige aardappeloogsten, suikervrij snoepgoed zonder dikmakers en eindeloze lekkernijen zonder ingrediënten waar je zielsongelukkig van wordt. Aan de goede kant van de geschiedenis, daar zijn homo’s gelijkwaardig aan vrouwen en beide gelijk aan de man, die zijn plek in de samenleving heeft leren kennen. Aan de goede kant van de geschiedenis heeft eenieder zijn god, maar geen enkele daarvan het enige gelijk. Aan de goede kant van de geschiedenis…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Om volledig independent te gaan. Ik ben weg bij de grote platenmaatschappijen uit Frankrijk, Duitsland en Amerika en ben mijn eigen label begonnen. Dat was mijn beste beslissing omdat het voor rust in mijn hoofd heeft gezorgd. Ik kan nu muziek uitbrengen wanneer ik wil en hoe ik wil. Dat was voor mij de ultieme stap naar vrijheid.’ Waarom was dat voor jou zo belangrijk? ‘Ik heb de afgelopen vier jaar in Parijs gewoond, daarvoor bijna tien jaar in Berlijn. Veel hectiek, plus dat je snel onderschat wat het met je doet om in het buitenland te wonen. Je bent je constant aan het aanpassen. Eigenlijk wilde ik weer terug naar mezelf. Ik was dertig geworden en stond op het…

Kijkend naar de prijzen die afgelopen jaren zijn betaald voor de twintig grote en kleine percelen die samen het terrein vormen, gaat het moeilijk worden om de grond waarop het nieuwe stadion van Feyenoord City gebouwd moet worden voor slechts 60 miljoen euro te kopen. Zo kostte een perceel aan de kade in 2003 ruim 4 miljoen euro. Dat is nu meer waard vanwege de gestegen grondprijzen in Rotterdam. De eigenaren van de percelen zijn voornamelijk commerciële bedrijven zoals een vastgoedfonds van ABN Amro, Shurgard, Shell, NRG, Gamma en Eerland. Die doen het niet voor een habbekrats van de hand. Ook moet de gemeente de verhuiskosten van de aanwezige bedrijven betalen. Volgens TLR International Laboratories, een snel groeiend lab dat er sinds 2008 zit en er wil uitbreiden, bedragen deze…

Die rottige donkere ochtend was het koud. De temperatuur was net onder het vriespunt gezakt toen de groezelig witte tourbus over de eenbaansweg rolde. Hoewel het nog maar eind september was, begonnen in Zweden, waar in de zomer de zon nooit onderging, de nachten alweer lang te worden. Er zou spoedig hevige sneeuwval komen en het zou 24 uur donker zijn, die gure midwinterperiode waarin het nationale zelfmoordcijfer omhoogging, samen met de consumptie van alcohol en drugs. Maar vooralsnog was de weg vrij. Het was absoluut koud en donker, maar het had al in geen dagen geregend, de grond onder de draaiende wielen was zo droog als oude botten. Alleen de chauffeur was wakker, zoals hij later zou verklaren. De rest – de vierkoppige band, hun tourmanager en de drie…

Frontman Billy Corgan heeft altijd de hartelijkheid gehad van een stekelvarken met ochtendhumeur, dus wat een vrolijke Smashing Pumpkins-reünie had kunnen zijn, kreeg wat sneren mee. Basgitariste D’arcy Wretzky was als enige niet welkom. Samenwerken met haar zou volgens Corgan een ‘shit reality show’ zijn. Datzelfde gevoel hadden wij toen de nasale zanger vorig jaar onder de naam William Patrick Corgan een soloplaat uitbracht. Zo flets. Een rechtse directe van een mier had meer impact. Lukt het Corgan dan om met deze Pumpkins-plaat eer te doen aan glorieuze nineties-platen als Gish, Siamese Dream en Mellon Collie & The Infinite Sadness? Het is wishful thinking. De acht tracks zijn zeker niet pover, maar het probleem is dat de Amerikanen klinken als een gemiddelde rockband met gemiddelde nummers. Silvery Sometimes en Travels…

‘Dit jaar hoef je niet helemaal niet na te denken, over wat je vrienden en familie gaat schenken. Haute frituur, vers uit de muur.’ Zo luidde de aanhef van een persbericht dat onlangs in mijn mailbox plofte. Mijn belangstelling was gelijk gewekt. Niet eens zozeer door de tekst van deze gemankeerde verre nazaat van P.C. Hooft, als wel door de bijgeleverde foto. Want was dat nou echt Raymond van Barneveld die, vanonder een Febo-muts en gehuld in een vormeloze trui, een milkshake soldaat zat te maken? Ja, het was onmiskenbaar deze door burn-outs geteisterde darter die onlangs zijn afscheid aankondigde omdat hij nog wel veel gooit, maar niets meer wint. En daar wordt ie strontchagrijnig van. Te vergelijken met het gevoel dat je krijgt als je een lauwwarme, ingezakte Febo-kroket…

Beste Febo, Het komt steeds vaker voor dat ik een nieuwsbericht zie langskomen, en er dan van overtuigd ben dat het een bericht van De Speld is. En dat is dan niet zo. Die nieuwsberichten gingen afgelopen week over de Febo. Geen kwaad woord over de snackbar. Mooi levensverhaal, ooit beschreven in een boek, waarvoor hardcore Febofan Johan Cruijff nog het voorwoord schreef. Geen kwaad woord evenmin over de snacks. Ik ben zelf vegetariër, en er zijn zeker nachten waar ik jullie zeer dankbaar ben voor het vitaaltje (kutnaam, klinkt naar een homeopathisch middel, maar het is een prima kroket) en al helemaal voor de vegetarische grillburger. Bovendien was er vroeger een Febo vlakbij het Centraal Station in Amsterdam, en heb ik talloze keren staan lachen om toeristen uit de…