Inhoudsopgave van Editie 36 - 2018 - Nieuwe Revu

Ophef, woede en verontwaardiging waaiden door het land! Schuld van Geert Wilders, die onrust en dreiging aanwakkerde met een – afgeblazen – cartoonwedstrijd over de profeet Mohammed. Het is wat mij betreft ontzettend simpel. Het op verontwaardigde wijze verdedigde recht op provocatie door Geert Wilders weegt altijd zwaarder dan de met nog meer schreeuwende verontwaardiging omgeven wens om van provocatie gevrijwaard te blijven. Zeker als de klagers in Pakistan zitten, en wij hier in de vrije polder. De drang om onszelf aan banden te leggen om een land aan de overzijde van de aardbol (en in een tijdzone waar de klok van de vooruitgang hele luie slagen maakt) niet tot last te zijn, is tragische zelfverloochening. Zij zijn óns tot last, met hun achterwaartse overtuigingen, niet andersom. Je kon zeggen:…

Sinds afgelopen zaterdag hebben we twee dwergkonijntjes. De een bruin als karamel, de ander wit als cocaïne. Brownie en Buddy heetten ze. Dat vonden L. en ik veel te konijnerig, dus hebben we ze omgedoopt tot Harm en Miepje, naar de hoofdpersonages uit Remco Camperts zedenschets uit de jaren 80, De Harm & Miepje Kurk Story. (Loop een keertje bij De Slegte naar binnen en koop dat boekje voor een euro of drie, vier, vijf. Zeer vermakelijk en weer eens iets anders dan een voetballersbiografie.) Met mijn ex had ik een Chinees naakthondje. Zo’n blote chihuahua. Als ik haar uitliet, riepen mensen dingen als ‘Zo, die is lelijk!’ en ‘Heeft ie kanker of zo?’ Ze mocht dan misschien niet de mooiste zijn, maar ik was zo’n beetje met het beestje…

12 maart: gedempt door de pijnstillers De zaal van de zwaarbeveiligde rechtszaal in Amsterdam-Osdorp zit vol. Het is 10.09 uur. Astrid Holleeder zegt dat ze blij is eindelijk te mogen getuigen. Toehoorders hadden vanaf diep in de nacht gewacht om erbij te kunnen zijn. Willem Holleeders zus is door de onverbiddelijke bestsellers Judas en Dagboek van een Getuige een BN’er geworden en Astrid vs Willem is een garantie voor spektakel. De belangrijkste getuige in de zaak-Vandros heeft veertig verhoren over haar broer afgelegd en volgens haarzelf ‘altijd de waarheid’ gesproken. Nu getuigt ze voor het eerst in de rechtszaal die De Bunker wordt genoemd. Ze heeft een ontsteking aan haar schouder. Dat komt goed uit. Ze wordt ‘gedempt door de pijnstillers, dus dat is wel prettig’. Een van de rechters:…

Je hebt net twee jaar bijgetekend bij RTL. Er gingen geruchten dat je Irene Moors achterna zou gaan naar SBS6. Heb je getwijfeld? ‘Nee hoor. Als ik het ergens naar mijn zin heb, waarom zou ik dan weggaan? Ik geloof dat ik na Jan de Hoop de langstzittende oudgediende ben; ik werk nu zo’n dertig jaar voor RTL. Joop van den Ende noemde me ooit “hondstrouw” en dat ben ik ook.’ Je kunt het hondstrouw noemen, of je bent een bange poeperd. ‘Nou nee. De mogelijkheden om iets anders te doen waren er wel. Maar de hoofdreden voor iemand om bij een werkgever te vertrekken, is vaak positieverbetering. Ik heb weinig te verbeteren, want ik mag bij RTL de mooie dingen doen die ik graag wil. Ik heb wel gezegd:…

Alles kan ik verdragen: het verdrogen van frieten, uitademende kaassouflés, het vakje met bamischijven kan ik met droge ogen zien ontdooien, daar ben ik werkelijk hard in. Maar jonge frikandellen in augustus, net gefrituurd, slap nog, in licht kromgetrokken witte plastic bakjes, nee. Dus stap ik met lichte zenuwen in de auto in de richting van Bocholt, net over de Belgische grens bij dorpjes als Budel, Borkel en Schaft, Bladel en Hamont-Achel. Bocholt heeft, zoals elk Belgisch grensdorpje, het beste van alles wat in Nederland niet netjes gevonden wordt meteen bij het eerste kruispunt verzameld: een paar groezelige cafés, een paar morsige friettenten en een erotisch paradijs met dichtgetimmerde ruiten. Bij café The Bridge, precies in het midden tussen Frituur ’t Smoske en cafetaria Friet & Co, staat al een…

THE LEMON TWIGS Go To School Rockmuziek kan niet zonder sombere mensen die je eraan herinneren hoe uitzichtloos je lege leventje is. Daarom worden mannen als Ian Curtis en Kurt Cobain nog altijd bewierookt, ook al hebben ze al een eeuwigheid geleden een einde gemaakt aan hun eigen uitzichtloze, lege leventje. Rockmuziek kan eveneens niet zonder flamboyante paradijsvogels die vol in de spotlights staan te schreeuwen om je aandacht en voor wie de wereld een podium is waarop ze het publiek verleiden met hun kunsten. Freddie Mercury, David Bowie, Prince; voorbeelden te kust en te keur. En helaas ook allemaal dood. Nog volledig springlevend zijn de broertjes Michael en Brian D’Addario uit Long Island. Ze hebben volledig schijt aan wat de goegemeente als gepast of smaakvol beschouwt. En dan staat…

Daar stond ie dan, klaar om in te vallen. Zijn trainer Slutsky fluisterde hem nog wat in de oren, pakte hem nog even stevig vast en daar huppelde hij het veld in. Om van de drol die AZ-Vitesse was, wellicht nog een taartje te maken. Maar helaas, het was het voormalige wonderkind niet gegund om er nog een positieve draai aan te geven. Het kwartiertje voor Martin Ødegaard ging geruisloos voorbij. Het was wel heel toepasselijk dat de Noor juist in Alkmaar z’n debuut maakte voor Vitesse. Een jaar of vier geleden liep op deze plek namelijk een ander ex-wonderkind rond die al vanaf z’n veertiende werd gehypet als de nieuwe Michael Jordan op voetbalschoenen. Op die leeftijd maakte Freddy Adu al z’n eerste minuten in het profvoetbal bij DC…

Drie woorden waar ik me aan stoor en die wat mij betreft vandaag nog in de prullenbak kunnen: Het Al het goede komt in drieën, zeggen ze, maar dat geldt niet voor de lidwoorden. Wie heeft ooit bedacht dat het een goed idee is om ‘de’ en ‘een’ een broertje te geven? De Britten hebben het mooi opgelost door met ‘the’ een soort superlidwoord te maken dat ‘de’ en ‘het’ in zich heeft. Begrijp me niet verkeerd: ik heb niks tegen het als persoonlijk of onbepaald voornaamwoord, maar voor de lidwoorden geldt: three is a crowd. Pro-life Ik vind pro-life een heel fout frame, omdat het impliceert dat voorstanders van de mogelijkheid tot het plegen van abortus (het pro-choice kamp) tegen het leven zijn, wat nogal mal is. Stel een…

Jossine Modderman (54) Revu Jossine kwam in 1984 binnen bij het blaadje en bleef tot 2002. ‘In die jaren ben ik trouwens wel drie keer opgestapt en twee keer teruggekomen.’ Daarna Heeft Jossine een imposant cv opgebouwd: ze was onder meer chef-reportage bij Margriet en adjunct-hoofdredacteur bij Viva, een functie die ze ook bekleedde bij Veronica Magazine. Nu Is Jossine al ruim vier jaar hoofdredacteur van alle online platforms van Linda. Verder verdoet ze veel tijd met het zoeken naar haar hond, als die weer eens is weggelopen.…

Arie vertelde over de laatste keer dat ze op vakantie waren geweest. Dat was in 1957, vier jaar na de Watersnoodramp Adrie Trimpe mist ze best hoor, de spruiten, de bloemkolen en de sperziebonen. Eten doet hij ze nog graag en veel, maar ze verkopen aan de klanten ging niet meer. Groente & Fruithandel Trimpe aan het Groenewoud 16 in Vlissingen bestond sinds 1932 en mocht zich tot vorig jaar de oudste groentezaak van Nederland noemen. Nu zijn de deuren gesloten. Met pijn in het hart, maar de gezondheid gooide roet in het eten. 83 jaar was hij toen. Zijn vrouw Francien, met wie hij de winkel runde, is een jaartje jonger. Een plotselinge ziekenhuisopname van Adrie leidde voor het echtpaar tot de onvermijdelijke conclusie dat de pijp leeg en…

‘Ik vind het belangrijk dat het anders is dan wat er al is. Heel veel televisie is al zo dertien in een dozijn’ Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Terug naar Amsterdam verhuizen. Ik woonde hier met een paar vrienden in een uitgewoond studentenhuis waar niemand meer studeerde. Daar werd ik op een gegeven moment een beetje gek van de buren en mijn kleine kamertje. En toen kon ik een mooi huis in mijn geboortestad Rotterdam krijgen. Op de Wilhelminapier, heel hoog met een mooi uitzicht, helemaal nieuw en helemaal voor mezelf. Ik ben nooit zo ongelukkig geweest als toen, ook omdat ik in die periode veel liefdesverdriet had. Sinds september deel ik met vrienden gewoon weer een woning in Amsterdam. Hier ben ik veel meer…

Ik begin het seizoen nog rustig, met het driedaagse Cactus Festival in de buurt van Brugge. Met mijn ervaring van drukke campings in het achterhoofd neem ik geen risico en reis vroeg af richting het zuiden. Als ik aankom blijkt dat ietwat overdreven. Ik ben nog net niet de eerste die het veld oploopt, maar het grasveld ligt volledig open en in de dagen die volgen, zal het terrein zich amper voor de helft vullen. Het festival zelf is al even relaxed. Er is één podium waar afwisselend de acts te zien zijn. Op vrijdag doen Buffalo Tom en Triggerfinger wat van ze verwacht wordt, en zonder nachtprogramma maak ik het niet extreem laat. Op zaterdag kabbelt het festival lange tijd voort. Ik zie mijn langlopende crush op zangeres en…

Ik bestudeer voetbal-filmpjes van Ronaldinho op YouTube. Zo’n schaarbeweging in huis en toch zulk lang haar hebben, een fascinerende contradictie Dinsdag, matchday. Chelsea speelt in de achtste finale van de Champions League tegen Paris Saint-Germain; het is dus Diego ‘De Wasbeer’ Costa versus de Chuck Norris van de voetbalvelden, Zlatan Ibrahimovic. Een wedstrijd om voor thuis te blijven met een zak bolognesechips en een pilsje, maar in plaats daarvan sta ik nu in de berging voor de grote spiegel om te checken hoe het voetbaltenue me staat. Prachtig nog altijd. Zonde eigenlijk van die collectie ongebruikte voetbalshirts, maar als je daarin gaat rondlopen maak je helemaal geen kans op de datingmarkt. In mijn collectie drie verschillende PSV-shirts, een van Arsenal, Manchester United, VVV-Venlo, Bayern München, een neppe van Napoli, twee…

ALICE IN CHAINS RAINIER FOG De grungedino’s hebben de cursus Hoe Vervang Je Een Charismatisch Frontman Na Diens Drugsoverdosis definitief met vlag en wimpel afgerond. Na Layne Staleys dood in 2002 is dit alweer het derde AIC-album met zanger William DuVall achter de microfoon. Hij doet het goed, want we missen Layne nauwelijks meer. DK INTERPOL MARAUDER Hun debuut Turn On The Bright Lights is een onvervalste postpunkklassieker. Het bleek tevens een plaat die het New Yorkse Interpol daarna nooit meer wist te overtreffen. Dat lukt ze ook met Marauder niet. Dat gezegd hebbende, staat dit album wel propvol met de beste liedjes die de veteranen sindsdien hebben gemaakt. DK BLOOD ORANGE NEGRO SWAN Devonté Hynes is een cultfiguur wiens oeuvre meer kanten opspringt dan een vlooien-circus. Makkelijk verteerbaar is…

Donderdag 6 september 2018 Na het met 3-1 gewonnen oefenduel met Peru maakt recordinternational Wesley Sneijder bekend toch geen afscheid te willen nemen van Oranje, zoals vanavond de bedoeling was. ‘In deze vorm kan ik nog zeker drie, vier jaar door,’ aldus de tweevoudige doelpuntenmaker in een eerste reactie. ‘Het volgende WK in is Qatar, voor mij de ideale plek voor een echt afscheid.’ Vrijdag 7 september 2018 Met ingang van vanavond zal Veronica Inside niet meer gepresenteerd worden door Wilfried Genee maar door Hélène Hendriks. ‘Genee heeft zich ziek gemeld, ’ aldus een woordvoerder van Veronica. Geruchten als zou Genee de concurrentiestrijd met Hélène Hendriks hebben opgegeven, berusten volgens de omroep niet op waarheid. Zaterdag 8 september 2018 Tijdens een persconferentie kondigt PSV een nieuw initiatief aan. ‘Zie het…

Beste Jesse Klaver, Dit is een column. Over politici die doen of ze dichten. Die plots praten in korte zinnetjes. Zinnetjes van tekstschrijvers. Zinnetjes die een beetje stinken. Stinken naar effectbejag. Naar gedweep. Naar pathos. Naar het verlangen naar een brok of een traan. Dit is een column. Een column over odes vol open deuren. Odes die je direct aanspreken met jou en jij, alsof je in de Ikea staat. Odes met steeds een witregel. Die worden uitgesproken of het 4 mei is op de Dam. Odes die het hebben over ‘harten die horen’. Terwijl dat helemaal niet kan. Harten pompen, die horen niks. Harten die horen heten oren. Behalve in een tekst van Marco Borsato. Of in een mislukte ode. Dit is een column. Over zo’n mislukte ode. Hoe…

Festival vieren(p. 30) Journalist Sven Gerrets: ‘Met bonkend hoofd van de in alcohol gedrenkte en doorgehaalde nacht, stel ik me op Sziget voor aan het Britse punkrock-duo Slaves. Sympathieke gasten, die met hun tatoeages en spieren pure anarchie uitstralen. Die zullen dit festival vast helemaal los gaan, vraag ik ze. Niet dus. Ze vertellen hoe ze vroeger standaard naar de klote gingen, maar dat ze zichzelf sinds een tijdje een gezonde levensstijl hebben aangemeten. Geen drank, geen drugs, veganistisch eten. Het heeft hun festivalervaring vele malen beter gemaakt, beweren ze. Ach, wat weten punkrockers nou helemaal!? Hoewel het verder een leuk interview is, haalt het mijn artikel uiteindelijk niet. Te braafjes. Ik neem nog een biertje.’ Alles Rustig?(p. 50) Auteur Nick Klaessens: ‘Toen ik aan mijn voetbalteam ging vertellen dat…

Ik ben niet meer de meest populaire en de meest hotte Waarom gaat De Leeuw zo lullig weg bij de omroep die hem zo lang zo trouw was? Hij geeft zelf aan dat hij afscheid nemen in het algemeen vervelend vindt, maar dat hij in dit geval ook niet weet van wie hij precies afscheid moet nemen. De mensen met wie hij vroeger vruchtbaar samenwerkte, zijn vrijwel allemaal vertrokken en vanuit de huidige leiding voelde hij geen vertrouwen meer. En dus is het enfant terrible van de publieke omroep vertrokken. Niet met slaande deuren, maar ook niet met bloemen. Past zijn manier van vertrekken bij zijn persoonlijkheid? Geheel. De Leeuw staat bekend als een moeilijk mannetje. Al in 1989 stuurde hij als jonge cabaretier een groep van acht vrouwen in…

Het is stil in de rechtbank, terwijl iedereen wacht op de 37-jarige meneer K., die door een soort geheim zijdeurtje uit de gevangenis, ergens diep in de krochten van de rechtbank, moet komen. Dan gaat de achterdeur van de rechtbank open, en stapt, een klein beetje verward, de tolk van meneer K. binnen. Als ze ziet dat ze tóch in de juiste rechtszaal is, stapt zij in stilte naar binnen. Iedereen luistert en wacht af. Dan klinkt er gebonk van een trap en gaat de zijdeur open. Meneer K. stapt binnen in een vrolijk geel T-shirtje en lacht zo vriendelijk als hij kan naar zijn tolk. Hij knikt naar de rechter – die knikt niet terug. Eenmaal in het beklaagdenbankje kan meneer K. niet verder voorovergebogen zitten. Zijn armen vouwt…

Docu’s Samen met Nicolaas Veul maakte Tim Gay-K (over homohaat in Kiev), livestreamde hij zichzelf vijftien dagen lang (Super Stream Me) en ging hij voor het eerst naar bed met een vrouw (Een Man Weet Niet Wat Hij Mist). Quinoakut Schrijven doet Tim ook. Vorig jaar verscheen zijn boek Zou Er Wifi in de Hemel Zijn? Zijn term quinoakut (ooit gedropt in een VPRO-column) is zelfs opgenomen in de Dikke Van Dale. Tims ^ Tent Het derde seizoen van Tims talkshow (maar dan op een eiland) is vanaf deze week elke donderdag om 22.25 uur te zien op NPO3.…

Z’n grapdichtheid haalde 0,3 procent in 1983 en is daarna alleen maar gezakt Je kunt bidden, smeken en soebatten zoveel je wil, je kunt de Here aanroepen, je kunt je afzonderen van de wereld, allemaal om te vermijden dat je ooit nog een woord hoort of ziet, geuit door Youp van ’t Hek, maar het zal niet baten. Deze klojo zal eeuwig blijven bestaan, hij zal voor altijd met die stem als van een tweepakjesperdagnijlpaard in je nachtmerries opduiken, hij zal van het ene podium op het andere wippen tot de hel bevriest, nooit zal iemand een stap kunnen zetten of er wordt gestruikeld over die godverdomde Youp van ’t Hek. Hij werd geboren in Naarden op 28 februari 1954, als zoon van Sjonnie van ’t Hek, die bij korfbaltoernooien…

EXPEDITIE ROBINSON Al voor het negentiende seizoen gaan uitgemergelde BN’ers (een Donny Roelvink, een Johnny Kraaykamp jr.) op een door zandvlooien en rotte kokosnoten vergeven bountyeiland de strijd aan met honger en verveling. DK (vanaf 6/9, elke donderdag, 20.30 uur, RTL5) LA CATEDRAL DEL MAR In deze verfilming van de literaire bestseller van Catalaan Ildefonso Falcones volgen we Arnau, een horige in middeleeuws Barcelona die knokt voor een vrij leven, maar de weg versperd ziet door de inquisitie. DK (nu op Netflix) FIRST AND LAST In de petoet is het een komen en gaan van mensen. Deze docureeks zoomt in op hoe dat nu eigenlijk is, je eerste dan wel laatste dag in de bak. Vanuit de Gwinnett County Jail in Georgia vliegen de emoties je om de oren. DK…

Word 1 van onze 24.750 beste vrienden en volg @NieuweRevu op Twitter! Kijk ook op: Reacties op open brief van Leon Verdonschot aan Geert Wilders (NR35): Verdonschot: ‘Godskolere Geert, verzin eens wat nieuws’ ‘Maar we hebben toch geen cartoonwedstrijd meer nodig om te weten dat de islam elke vorm van kritiek beantwoordt met geweld? Kan me zowaar vinden in de column. Niks mag die wedstrijd in de weg staan, maar kom op Geert, verzin iets nieuws.’ Ernst Riedewald ‘Precies de reden dat deze wedstrijd er móet komen. Dan ziet iedereen misschien eindelijk de intolerantie van islam in. Bovendien hebben wij in Nederland de vrijheid en het recht hiertoe en dat kan niet vaak genoeg duidelijk worden gemaakt. Dank Leon. Ik was tegen. Nu voor!’ Harry Pater ‘Een alternatieve spotprent-wedstrijd met…

Ik was 11 toen ik in bad mijn voorhuid-je keurig reinigde. En toen raakte ik zo opgewonden dat ik bezig bleef 271 Simon of Garfunkel? Jayson Jones Garfunkel? Die ken ik amper. Weet je wie ik wel goed ken? Simon en Nick uit Volendam, die twee enorm grote zangers met dat repertoire waar je gewoon jij tegen mag blijven zeggen. Maar goed, heb die Garfunkel voor de grap toch even opgezocht en een paar liedjes geluisterd. Conclusie: wat die Simon en Garfunkel en Simon en Nick uit Volendam dus gemeen hebben, is dat ze alle vier behoorlijk slijmerige liedjes spelen. Dit doen ze expres omdat ze snappen dat ze zich daar enorm mee inlikken bij vrouwelijke fans. Slimme gasten dus. En harde werkers. Strak stucen en lekker kozijnen schilderen kunnen…