Inhoudsopgave van Editie 13 - 2018 - Nieuwe Revu

Interview Domien Verschuuren Journalist Frank Waals: ‘“Ja, natuurlijk is dit voor de radio! Jouw stukje is ook voor de krant,” reageerde 3FM-dj Domien Verschuuren fel nadat hij mij begin februari wakker belde en ik na een minuut pas in de gaten kreeg dat ons telefoongesprek weleens voor zijn uitzending zou kunnen zijn. Wat volgde was een discussie live on air, waarin Domien zijn gal spuwde en ik riep dat hij “heus wel weet hoe het werkt”. Vraag je je nu af waar deze heisa over gaat, lees dan ons vredesgesprek. Want terwijl half social media de popcorn er al bij pakte, maakten wij het ondertussen in no time weer goed. Aan de telefoon, zonder luisteraars. Echter wel op één voorwaarde: een openhartig interview in Nieuwe Revu.’ Berichten uit het Tussenhuisje…

D66 verloor de verkiezingen, maar veel eerder nam de partij afscheid van zijn geloofwaardigheid. Voor de formatie noemde Kamerlid Kees Verhoeven de inlichtingenwet nog ‘sleepwet’, maar eenmaal in het kabinet was dat ineens een flauw frame. Deze Draaikont66 verklaarde daags na het referendum dat er geen meerderheid voor of tegen is, omdat zo’n 4 procent van de stemmers dat blanco deed. Smeerkees Verhoeven telde de blanco stemmen dus mee, maar dat mag van de Wet raadgevend referendum helemaal niet. Ach, wat weet D66 nou helemaal van referenda, hè?…

De virulente vreemdelingenhaat van Wilders is er kennelijk zo ingesleten dat iedereen zijn schouders ophaalt Toen vorige week de eerste uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen bekend werden, konden veel mensen, om begrijpelijke redenen, het niet nalaten om hun afschuw uit te spreken over de electorale opmars van Denk. De partij, die onomwonden sympathiseert met de Turkse regering, wist in maar liefst dertien gemeenten een plek te bemachtigen, waarmee de polarisatie groeit. Het is bizar om te zien hoe jongens en meisjes die hier geboren zijn zich gewillig laten misleiden door de valse retoriek van Denk. De partij cultiveert slachtofferschap en moedigt mensen aan zich af te zetten tegen het land én de gemeenschap waarin ze leven. Het is een boosaardige vorm van identiteitspolitiek die een aanzet vormt tot een nieuwe verzuiling,…

In de verragde Mazda-bus naar café De Braffert, om aldaar onthaald te worden op een luxe frietmaaltijd en een krat lauw bier Vanavond heb ik voor het eerst sinds maanden weer eens geoefend met wat ik liefkozend ‘mijn ouwe-lullenband’ noem. Gasten met wie ik begin jaren 00 in een relatief succesvolle punkrockgroep zat. We traden op festivals als Lowlands en Paas-pop op, toerden meermaals door Europa en de VS en hadden een clipje op MTV. Maar we speelden vooral heel veel in jeugdhonken, kroegen en kraakpanden. Zo’n honderd shows per jaar. Gitaren, versterkers en drumstel in die oude, verragde Mazda-bus en karren maar naar café De Braffert in Frupsela-bij-Blubberdijk, om aldaar onthaald te worden op een luxe frietmaaltijd en een krat lauw bier. Na een stuk of vier verschrikkelijk slechte…

Laten we meteen maar met de deur in huis vallen: 3FM heeft er weleens beter voorgestaan. ‘Daar is geen woord Spaans bij. We zijn qua luistercijfers inderdaad nog steeds flink de gebeten hond, maar als ik naar mezelf en stiekem ook een beetje naar het hele station kijk, dan denk ik dat we er ook wel van houden om de underdog te zijn. Vanuit die positie zijn we weer aan het bouwen met allerlei toffe dingen, zoals 3FM Exclusive dat we de komende maanden megagroot verder gaan uitrollen. De ploeg waarmee ik nu werk bestaat uit allemaal jonge, getalenteerde mensen waar we nog jaren mee vooruit kunnen. Echt grote stappen kunnen we echter maken als we eindelijk weer een goede zendermanager krijgen die de touwtjes in handen neemt. Op dit…

Als Pasen nadert, moet ik altijd even aan onze nieuwe bondscoach denken. En niet alleen vanwege zijn fameuze dieptepaas. Het was in deze periode in 2008 dat ik afreisde naar Spanje om voor het onvolprezen blad Sport-week een reportage te maken over het naderende ontslag van Ronald Koeman bij Valencia. U weet wel, die club van die trein die maar één keer langskwam op het station van Eindhoven en bla, bla, bla. Nou, dat trof. Valencia had in de week voor Pasen een aardig programma in elkaar gedraaid om zich definitief van Koeman te ontdoen. Eerst op donderdag thuis tegen Barcelona voor de beker en dan op Paaszondag uit tegen Real Madrid, veel zwaarder kon het niet. In de week van Witte Donderdag en Goede Vrijdag zou blijken dat het…

Ik waag me deze week maar even aan een voorspelling: dit jaar vieren we Rokjesdag voor het laast. Mógen we vieren, moet ik zeggen, want feministisch Nederland zal er, gesteund door de rest van de zogenaamd progressieve deugkliek, een stokje voor steken. Het is officieel lente en de eerste zonnestralen hebben ons land alweer bereikt, dus het kan nooit lang meer duren. Rokjesdag. Ooit door Martin Bril groot gemaakt, als ode aan de vrouw in al haar schoonheid. ‘Rokjesdag is die ene dag in het voorjaar dat alle vrouwen als bij toverslag ineens een rok dragen, met daaronder blote benen,’ schreef Bril in de Volkskrant, waarna de dag een jaarlijks terugkerend fenomeen werd. Wat de schrijver als feestdag bedoelde, zal dit jaar door de feministische goegemeente ongetwijfeld geframed worden als…

Wat is daar mis mee? Het zou een stereotiepe rolbevestiging zijn. ‘Al eeuwenlang wordt Judas voorgesteld met een donkere huidskleur en Jezus met een witte. Daarmee zit het idee dat ‘wit’ beter is dan ‘zwart’ in ons culturele geheugen,’ schreef godsdienstsocioloog en Bijlmerbewoner Erik Sengers medio februari op LinkedIn. Zijn betoog werd honderden keren gedeeld op social media en maakte veel los. Sengers noemt de rolbezetting in The Passion ‘een gemiste kans’. ‘Wie echt met de jongeren uit dit stadsdeel spreekt, hoort welke moeilijkheden ze in de Nederlandse samenleving ondervinden door hun huidskleur. Deze Passion doet niets om dat te veranderen. De jongeren van Amsterdam-Zuidoost mogen opdraven als leden van een anoniem koortje. Terwijl er zoveel talent rondloopt dat gemakkelijk de hoofdrollen had kunnen zingen. Had de organisatie zich echt…

Wat is je beste beslissing van de laatste twaalf maanden? ‘Ik ben volwassener geworden in mijn manier van doen. 2017 was een heel mooi jaar voor mij. Ik heb zoveel hits gescoord dat ik op een gegeven moment dertig shows per maand deed. Die orkaan van drukte begon in februari. Van vijftien optredens per maand ging ik naar het dubbele. Als je zoveel shows doet, heb je amper tijd meer om muziek te maken. Alleen maar om te eten, te slapen en op te treden. Ik doe heel energieke shows. Mij huur je in als climax van de avond, niet als opwarmertje. Als je drie keer per dag zo’n climax brengt, dan ga je drie keer op een dag dood, snap je? Die overvolle agenda zorgde bij mij voor een…

Fans van Jesus Christ Superstar: je vindt ze overal. Dat ontdekte Ted Neeley (74) toen hij een paar jaar geleden werd ontboden bij de villa van Quentin Tarantino in Los Angeles. Neeley: ‘Net voordat ik wilde aankloppen zwaaide de deur open en daar stond Quentin, luidkeels Jesus Christ Superstar te zingen!’ Tarantino bleek superfan, en gaf Neeley een rolletje in Django Unchained. ‘Hij is zo gek van muziek, als de camera niet loopt staat er bij hem altijd muziek op de set te spelen. Op mijn draaidagen, zodra het woord “cut!” viel, startte er direct een lied uit Superstar. En het maffe was: de complete cast en crew zong dan mee. Quentin kende zelfs de danspasjes uit de film! Dan heb je het over impact.’ Neeley overdrijft niet: de impact…

Herman Koch schreef het soort columns waarvoor zelfs Maxim Hartman met een hersenschudding zich zou schamen Herman Koch werd in Arnhem geboren op 5 september 1953 als Sjoerdje van Piep-kut, maar twee uur later werd hij per ongeluk omgewisseld met een andere baby, Her-mannetje Koch. Daar had Koch veel geluk mee, want de Van Piepkuts waren een hoop schorriemorrie, terwijl de Kochs tot de hogere klasse behoorden. Zo was z’n echte vader, Ruurd van Piepkut, een hersteller van in het water gevallen sigarenbandjes, en z’n nieuwe echte vader, Juul Koch, was commissaris van de koningin in Noord-Holland, alsmede procuratiehouder van een aantal fabrieken waar diamanten werden verwerkt in schoenzolen van miljardairs. Herman Koch, zoals we hem vanaf nu definitief zullen noemen, verhuisde met het gezin van het suffe Arnhem naar…

HOSTILES Van politiek correct Nederland mag het niet meer, maar Christian Bale doet het gewoon: een cowboys- en indianen-verkleedfeestje vieren. In Hostiles wordt hij als legerofficier opgezadeld met de taak om een stervende indiaan naar zijn geboortegrond te brengen. JU (29/3 in de bioscoop) I AM NOT YOUR NEGRO Verpletterende docu is deels een bio over de zwarte Amerikaanse schrijver James Baldwin, deels een analyse van de rassenstrijd. Afgezet tegen de situatie nu wordt met archiefbeelden en Baldwins teksten een onthutsend beeld geschetst van discriminatie in de VS. VH (3/4, 22.55 uur, NPO2) RONDE VAN VLAANDEREN Het peloton is al warmgedraaid, maar met de Ronde van Vlaanderen is het pas echt koers in de voorjaarsklassiekers. Parijs is nog ver weg, maar laat favorieten als Van Avermaet en Sagan eerst maar…

Donderdag 29 maart 2018 Ook nadat de KNVB een dinerbon, een bos bloemen en een peperen-zoutstel naar Qatar heeft gestuurd, blijft Wesley Sneijder hameren op een officieel afscheid bij Oranje. ‘We zoeken naar een oplossing,’ aldus directeur betaald voetbal Eric Gudde. ‘We hebben invitaties gestuurd naar Malta, Andorra en Liechtenstein voor een passend afscheidsduel.’ Vrijdag 30 maart 2018 Na ‘Ieder nadeel heb z’n voordeel’ eigent Willem van Hanegem nog veel meer uitspraken toe die aan Johan Cruijff waren toegedicht. Van Hanegem: ‘“Hun defensie was geitenkaas”, “Italianen kennen niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen” en “Je moet schieten, anders kun je niet scoren” heb ik ook allemaal verzonnen. Eigenlijk is alleen “Maar dat is logisch” van hem, maar ja, dat is logisch.’ Zaterdag 31 maart 2018…

 Beste Maurice Meeuwissen, In een debat met Denk, zeg maar: de Turkse PVV, flapte je eruit: ‘Uw partij verkracht kinderen’ Weet je wat ik me weleens afvraag? Of Willem Holleeder een zetel zou hebben gekregen als hij vorige week mee zou hebben gedaan aan de verkiezingen. Ik vrees van wel. Hij trekt elke dag volle rechtszalen, en voor veel kiezers blijkt het helemaal geen probleem om te stemmen op een politicus die is veroordeeld of heeft bewezen krankzinnig te zijn. In Roermond werd de partij van de voor corruptie veroordeelde politicus Jos van Rey bijvoorbeeld de grootste. En dan ging de Berlusconi van Limburg ook nog stampij maken in het stemhokje, omdat een van de vrijwilligers daar lid van het CDA was. Dat mocht volgens Jos van Rey niet. Volgens…

Nog geen maand na verschijning van SuperOlcay kan het boek van de non-fictie naar de fictiehoek worden versleept. Het ego-epistel met succesverhalen en ‘tips van de ultieme girlboss van Nederland’ blijkt gebakken lucht te zijn. SuperTrash, het modemerk van Olcay Gulsen, is failliet. Gulsen verliet het zinkende schip nog geen maand geleden, maar ze wist écht niet dat het wrak nu al op de bodem van de zee zou liggen, zegt ze in RTL Boulevard: ‘Ik wist echt niet dat het faillissement nu al een feit zou zijn.’ Slim gedaan van SuperOlcay, want dat boek zal nu wel als een malle verkopen. In de Playboy van deze maand laat ze al doorschemeren dat ze er toch al een beetje klaar mee was, dat hele modegebeuren, en dat ze meer op…

The Passion is lokaler dan ooit Cornelis Vlot CORNELIS VLOT, woordvoerder EO ‘The Passion is lokaler dan ooit. De helft van cast, koor én processiegangers komt uit de Bijlmer. Net als verteller Noraly Beyer. Veelkleurigheid en lokale verankering zitten in de haarvaten van deze editie. We kijken bij de invulling van de hoofdrollen altijd welke het beste past bij het talent en zijn of haar wens. Vorig jaar resulteerde dat in een donkere Jezus en een witte Judas. Dit jaar vroeg Jeangu Macrooy of hij Judas mocht spelen. Hij is de eerste met een donkere huidskleur in deze rol. Met het thema “Ik zie jou” willen wij ook dit jaar verder kijken dan overtuiging, huidskleur of wat je ook maakt tot wie je bent. Het hoopvolle verhaal van The Passion…

Het is druk in de rechtszaal. Niet alleen is er weer eens een klasje leerlingen aangeschoven, ook de twee boze buren van meneer Van V. uit Oss hebben plaatsgenomen. Zij heeft haar blonde haren zo netjes mogelijk in een pony en een staart gekamd, hij draagt een petje met ‘IK BEN UNNE ZWARTE CROSSERT!’ erop. Terwijl de twee boze buren binnenstommelen, wordt de man op zijn schouders getikt door een agent. Of hij zijn petje af wil zetten voor het hof. Even twijfelt de man. Hij is toch een zwarte crossert, lijkt hij te denken, en die nemen niet alles zomaar aan. Dan zet hij, een beetje ingehouden mopperend, toch zijn petje maar af en gaat zitten. Ook de 28-jarige meneer Van V. komt binnen. Hij houdt zijn felblauwe gestikte…

Terwijl de vliegtuigen ronkend koers zetten naar het noordwesten, begon de wind aan te trekken. Er was storm op til. Toen de zon achter de woestijnhorizon verdween, daalde de temperatuur binnen razendsnel. Plotseling was het ijskoud. Het was de eerste missie van de kersverse SAS. Operatie Squatter, zoals de codenaam van de operatie luidde, zou als volgt verlopen: parachutisten zouden ’s nachts in de Libische Woestijn achter de vijandelijke linie landen, te voet vijf vliegvelden binnendringen, explosieven op zoveel mogelijk Duitse en Italiaanse vliegtuigen plaatsen en vervolgens, bij het afgaan van de bommen, zuidwaarts trekken naar een verzamelpunt diep in de woestijn, vanwaar ze in veiligheid zouden worden gebracht. Niet alle mannen die op 6000 meter hoogte in hun uitrusting in de invallende duisternis zaten te rillen waren beroepssoldaten. Zo…

Het regent in Berkel-Enschot, wanneer ik mijn auto parkeer bij het bekende televisiehotel De Druiventros. Het is donderdag, rond 19.00 uur. De persman van het casino dat zich in de kelder van het hotel bevindt, legde me een paar dagen eerder uit dat er overdag niet zoveel te doen was in het Berkel-se casino, maar dat het ’s avonds, vanaf een uur of 19.00, nog weleens wat drukker kon worden. Terwijl ik door het restaurant sjok, op zoek naar een trap of een lift naar beneden, hoor ik een ober sputteren tegen een paar eters. ‘Ja, euh,’ hapert hij een beetje. ‘Ja, weet je, een kippendijenschnitzel, dat is echt wel wat culinairder dan een gewone schnitzel, hoor. Dat is meer, ja, gewoon, twee stukken kippendijen, snap je?’ De eters kijken…

Voor de ingang van Club Monique staat een lange rij. Het is guur weer. Een man met snor glimlacht naar me. ‘Nog even volhouden meisje, straks wordt het leuk.’ In de verbouwde boerderij wordt ongeveer zes keer per maand een erotisch feest gegeven. De thema’s verschillen: van gangbangnight, tot de bdsm-avond waar ik vanavond, bij wijze van hoge uitzondering, een kijkje mag nemen. Zo onopvallend mogelijk observeer ik de mensen om me heen. Er is geen duidelijk type dat hier komt. Achter me staat een aantrekkelijk meisje dat net achttien lijkt. Naast me een zestigplusser met wit haar en Crocs. Eén ding hebben de bezoekers van de bdsm-avond gemeen; ze hebben genoeg spullen bij zich voor een week vakantie. Het lijkt hier de incheckbalie van de KLM wel. Nieuwsgierig bekijk…

Beste Nieuwe Revu, ik las op de voorpagina dat de Nieuwe Revu in de huid van een neger zal kruipen. Wie is eigenlijk een neger? Wat is een neger? Ik weet niet wie jullie eindredacteur is, maar ik vind het schandalig wat er op jullie voorpagina staat. Nou, ik zie graag een reactie tegemoet, want het woord NEGER of NIGGER is niet meer van deze tijd. – Djacky-Jill Grantsaan Naschrift redactie: Mensen die het hardst schande spreken van het tekstje lijken niet de moeite te hebben genomen om het artikel te lezen. In het stuk – een herpublicatie uit 1981 in het kader van de rubriek Oude Revu – gaat verslaggever Derk Sauer ‘undercover’ als zwarte man, om te ervaren of er in de Nederlandse samenleving sprake is van discriminatie…

Saus is vooral bedoeld om smerig eten mee te camoufleren 202 Weet je hoe hard Viola holt? Ted van Ieperen Geen idee. Denk niet zo heel hard. Misschien dat Holt met wat duwen en trekken op een loopband nog wel 8 kilometer per uur kan halen. Ik weet wel dat ze met plezier schildert. Vanuit haar schuur die ze zelf haar ‘barn’ noemt. Ik ken de volle neef van Viola. Hij zegt dat zijn tante echt een tof wijf is. Ik geloof hem. Viola wil sowieso niet meer op tv. Het is dus een verstandige vrouw. Televisie is in oorsprong een machtig medium waar je de massa goed mee kunt prikkelen, maar inmiddels is er zoveel overbodige meuk geprogrammeerd dat je die paar toevallige pareltjes beter online kunt terugkijken. Televisie…