Jarenlang heb ik gedacht dat Nederland niet deprimerender, zompiger en asgrauwer kon dan, laten we zeggen, Tilburg Reeshof, Vleuten of station Eindhoven Beukenlaan. Terwijl ik door Almere-Poort heen wandel, op weg naar het tiny houses-evenement, begrijp ik: ik had al die jaren ongelijk. Als de deur naar de hel in Nederland staat, dan heeft hij zich verkleed als Almere-Poort in de regen. Almere-Poort, voor degenen die het geluk hebben gehad er nog nooit een voet aan de grond te zetten, is geen stadsdeel, want een term als stadsdeel insinueert iets van gezelligheid. De Baarsjes en de Wallen. Rotterdam Charlois, godbetert. Almere-Poort is de stedenkundige variant van wat er overblijft van mensen nadat een dementor de ziel eruit gezogen heeft. Je ziet de neus, de jukbeenderen en de ellebogen nog wel,…
