Ik had het moment ver voor me uit geschoven, maar nu was er geen ontkomen aan. En dus nestelde ik me zondagmiddag rond vijven in een luie stoel, nam in de aanloop naar de finale van de voetbalvrouwen nog wat juichverhalen (Viva Vivianne, Leeuwin Lieke, SuperSpitse) tot me, en was zodoende helemaal klaar voor mijn eerste live-minuten van dit EK. Natuurlijk had ik al wat fragmenten voorbij zien komen: een paar aardige goals, aandoenlijk voetbal, zeeën van ruimte, een veelvoud aan f lops en f laters, maar het was niet de bedoeling om vrouwenvoetbal langs de mannenmeetlat te leggen, hoewel de regels exact hetzelfde zijn. De speeltijd even lang, de doelen even hoog, je zou de vrouwen een uur in plaats van 1,5 uur speeltijd gunnen en de krap bemeten…
