Inhoudsopgave van Editie 3 - 2023 - National Geographic Traveler

HET JAAR VAN PICASSO Het is dit jaar vijftig jaar geleden dat Pablo Picasso (1881-1973) overleed. Door heel Spanje eren tentoonstellingen de Spaanse kunstenaar en zijn werk: MADRID – Met The Last Picasso 1963-1972 brengt La Casa Encendida vijftig werken uit het laatste decennium van Picasso’s leven samen. De tentoonstelling verkent de nalatenschap van Picasso en zijn invloed op hedendaagse kunstenaars. 19 mei tot 7 januari 2024, lacasaencendida.es Museo Nacional del Prado, waar Picasso inspiratie opdeed tijdens zijn studie aan de Academie voor Schone Kunsten in de hoofdstad, komt met  Picasso & El Greco: een tentoonstelling waarin de invloed van de zestiende-eeuwse Griekse kunstenaar El Greco op het werk van Picasso wordt onderzocht. 13 juni-17 september, museodelprado.es MÁLAGA – Maak tijdens The Ages of Pablo een reis door het oeuvre van…

tekst LEO BLOKHUIS Wie Zweden zegt, zegt ABBA. In de jaren zeventig was de muziek van de groep na Volvo het grootste exportproduct van het land, maar de Zweden hebben een opvallende trackrecord als het om hitgevoelige popmuziek gaat. Roxette, Europe, Avicii, Yngwie Malmsteen, het zijn allemaal artiesten die een enorme internationale carrière hebben of hebben gehad, en ze zijn slechts het topje van de ijsberg. Uit Stockholm komt Martin Sandberg, alias Max Martin, de succesvolste producer en songwriter van onze tijd. Hij schreef hits voor Britney Spears, Backstreet Boys, Katy Perry, Taylor Swift en The Weeknd. Dat Zweden zo veel muzikale vruchten afwerpt, komt volgens verschillende Zweedse muzikanten die ik sprak omdat er op Zweedse scholen al vroeg structureel aandacht is voor muziek en kinderen vlot in groepsverband achter…

Zoek je een omgeving waar je alles kunt doen wat je van een zomervakantie hoopt – relaxen, verkennen, wandelen, fietsen, waterpret, cultuur, gastronomie, avontuur en natuur – dan zit je goed in Oostenrijk. Vanaf Utrecht is het slechts een kleine duizend kilometer rijden of treinen voor je de Oostenrijkse grens bereikt. Vanaf daar vouwt zich een prachtige wereld voor je uit. Ontspan en ga op ontdekking in de bergen en bossen, zwem, dobber en vaar over helderblauwe meren, struin door de straten van bruisende steden, bingewatch het uitzicht en de schoonheid van de natuur vanaf een bergtop, maak kennis met de gemoedelijkheid, gezelligheid en hartelijkheid van de locals, kortom: haal je hart op in Oostenrijk. ACHENSEE De Achensee, met een oppervlakte van bijna zeven kilometer het grootste meer van Oostenrijk,…

ONDERUIT Ziet er niet alleen fraai uit maar zit ook uiterst comfortabel. Vlinderstoel van Bo-Camp, € 99,95 via bever.nl BLAASKAAK Deze pomp is multifunctioneel: je kunt ’m gebruiken om op te blazen en vacuüm te zuigen, maar ook als lantaarn en powerbank. En met een gewicht van slechts 180 gram is-ie ook nog eens reuze draagbaar. Elektrische luchtbedpomp met lantaarn van Flextail Gear, € 59,95 via decathlon.nl CAFEÏNESHOT Met deze oplaadbare portable koffiemaker (geschikt voor alle soorten koffie) kun je overal ter wereld je favoriete koffie zetten. Presso XL van Caffe2go, € 99,50 via caffe2go.nl VAN DE VLOER Deze toilettas met ophanghaak heeft twee opbergvakken met rits en is gemakkelijk op te vouwen tot compacte tas. De kleinere transparante toilettas is afneembaar. Ophangbare toilettas van Stackers, € 65,12 via douglas.nl…

01° 29’ 24” Z | 35° 08’ 38” O Natuurreservaat Masai Mara in het zuidwesten van Kenia is naar verluidt de beste plek ter wereld om cheeta’s in het wild te bewonderen. Shinta, door gidsen niet voor niets Mamma Sita genoemd, is een bijzonder vrouwtje. Ze voedde zes welpen op tot volwassen jachtluipaarden – een knappe prestatie, gezien het grote aantal roofdieren dat het op haar soort voorzien heeft, en de lage rangorde van de cheeta in de roofdierhiërarchie. Een jachtluipaardmoeder voedt haar welpen alleen op. Ze verbergt haar jongen als die nog klein zijn, maar is na verloop van tijd genoodzaakt ze mee te nemen richting de savanne voor de jacht, terwijl ze haar kroost beschermt tegen hyena’s, leeuwen en andere luipaarden. Geen eenvoudige opgave, want de jonkies willen…

Het leven lacht je toe in Leeuwarden. Op de terrassen rondom de historische panden en langs de oevers van de grachten wordt genoten, gelachen, geluierd, gepicknickt en gevaren. De Friese hoofdstad bruist en laat je met unieke exposities, bijzondere overnachtingen en culinaire hoogtepunten een onvergetelijke zomer beleven. 125ste verjaardag Escher Reden voor een feestje is onder meer de 125ste verjaardag van de bekendste bewoner van de stad, Escher. De wereldberoemde tekenaar van optische illusies en onmogelijke architectuur werd geboren in het stadspaleis, waarin tegenwoordig het Keramiekmuseum Princessehof is gevestigd. Zijn verjaardag wordt op verschillende plekken in zijn geboortestad gevierd, zoals met een speciale route langs 3D-kunstwerken van Leon Keer. Naast deze tijdelijke kunstwerken zijn er deze zomer ook veel andere bijzondere culturele gebeurtenissen in de stad. Het Fries Museum opent…

NUBRAVALLEI, LADAKH — India 8 mei 2017 ‘In 2017 reisde ik naar India om daar een week of acht op de motor rond te trekken. Om in Nubravallei te geraken, waar deze foto is genomen, reisde ik met het openbaar vervoer. Dit omdat ik de Khardung La-pas moest oversteken, een 5359 meter hoog gelegen bergpas over de Ladakh Range in het noordwesten van het Himalayagebergte. Zo belandde ik in het dorpje Diskit, niet ver van de Nubravallei. In die vallei ben je omsingeld door granieten bergen en bevind je je in een landschap van zandduinen en zandsteen, met op de achtergrond de besneeuwde pieken van de Himalaya. Toeristen worden hier met een jeep naartoe gebracht, ook een tocht die niet zonder risico is vanwege de gevaarlijke, hobbelige weg. Mijn gastheer…

Het snorrende geluid van de rotorbladen zwelt aan tot een gebrul, en dan komt de helikopter los van de grond. Door het raam zie ik onze schaduw kleiner worden, tot we als een zwarte vlieg over akkers, rivierbeddingen en regenwouden zweven. Het groene bladerdak van het bos maakt plaats voor morene en dan zie ik onder mij het gecraqueleerde oppervlak van de Franz Josefgletsjer, die vanuit de lucht doet denken aan een bevroren tsunami. De piloot landt op de gletsjer, wacht even tot we zijn uitgestapt en is dan in een oogwenk weer verdwenen. Stil en onder de indruk kijken we om ons heen. We zijn aan alle kanten omringd door schilderachtige bergen met besneeuwde toppen, behalve aan de dalzijde, waar we zo-even in het dorp Waiau zijn opgestegen. Daarachter…

Tegen de tijd dat David Rogers de top bereikt van een steil voetpad dat – heel treffend – The Puffer heet, zijn de zweetdruppeltjes op zijn voorhoofd bevroren. Hijgend wijst David naar een imposante rotspartij op de oostflank van Mount Taranaki. ‘Daar wil ik mijn as laten verstrooien,’ zegt David. Een ogenblik denk ik dat het is vanwege het ruige, subalpiene natuurschoon of het veelkleurige akkerlandschap verder onder ons, maar het is David om iets anders te doen. ‘Daar grenzen de drie grondgebieden van mijn roots elkaar,’ zegt hij met een twinkeling in zijn ogen. ‘Als ik er niet meer ben, wil ik mijn voorouders dicht in de buurt hebben.’ De wolken die ons al sinds ons vertrek achtervolgen, komen nu snel dichterbij; het uitzicht verdwijnt en de rotspartij zien…

39° 25’ 8.25” N | 00° 47’ 27.47” W Woensdag 29 augustus 1945. Het Spaanse dorpje Buñol is uitgerukt voor Gigantes y cabezudos, een parade waarbij mensen verkleed als ‘reuzen en groothoofden’ door de straten trekken. Tot zover niks geks, totdat er een opstootje ontstaat tussen een aantal tieners. In een poging het gevecht in zijn voordeel te beslissen, grist een van de jongens naar de groenten van het marktkraampje naast hem om zijn tegenstander mee te bekogelen. Een traditie blijkt geboren. In de jaren erna neemt het aantal tomatengooiers gestaag toe en krijgt La Tomatina, zoals het feest wordt gedoopt, een officiële status (hoewel een verbod later ook nog een aantal edities zou dwarsbomen). Tegenwoordig trekt het grootste voedselgevecht ter wereld duizenden fanatieke deelnemers, die elkaar te lijf gaan…

Wat Osas y Olas (‘beren en golven’) leidt van het Cantabrisch Gebergte, via natuurpark Somiedo en kleine, fotogenieke dorpjes en de rivier Nalón naar de kust. Aantal kilometers De route is opgedeeld in verschillende etappes, die je te voet of te paard kunt afleggen. De totale lengte van de Camín Real de La Mesa is 56 kilometer. Wij liepen het deel van Braña de La Mesa naar Puerto de San Lorenzo, een gemiddeld tot zware wandeling met flink wat hoogtemeters, en vervolgden onze weg een dag later een ruim uur te voet en vervolgens te paard, een rit van onge- veer vijf uur. De eenvoudige rondwandeling die we maakten in Lago del Valle, besloeg een kilometer of twaalf. Mooiste uitzicht Gelijkspel tussen het uitzicht over de bergen en de nachtelijke…

Logeren bij een local is een van de leukste manieren om een plek te leren kennen, en stukken goedkoper dan hotels of airbnb’s. Ondanks de regel ‘Guest, like fish, begin to smell after three days’ (aldus Benjamin Franklin) is de verleiding daardoor groot om langer te blijven. Tien dagen bijvoorbeeld, want het kost minstens drie dagen om over een overzeese jetlag heen te komen. Franklin leefde driehonderd jaar geleden, maar wat mij betreft is zijn driedagenlimiet nog immer actueel, én iets wat ik potentiële logés graag nog eens onder de neus wrijf. Als vroeger fanatiek backpackende student en later reizende freelanceschrijver hoorde ik verhalen van mijn hosts over logés die maanden bleven plakken. Over vervelende gasten die de ijskast leegaten zonder ooit zelf een boodschap te doen en bezoek dat…

De ouders van Tak Mutu maakten vroeger het avondeten klaar in een dampende, twee miljoen jaar oude slowcooker. Elke ochtend reden ze – op weg naar hun werk – door het geothermisch gebied aan de rand van Rotorua. Het avondeten van die dag lieten ze in een houten kratje in een stoomgat zakken, om het aan het einde van de dag weer op te hijsen. ‘Het eten had door de zwavel altijd een lekker rokerig tintje,’ zegt Tak, met wie ik vanaf een uitkijkpunt het reservaat overzie. De witte stoom die in dichte kolommen oprijst boven de geisers verwaait tot zachte pluimpjes die afdwalen richting het plaatsje Rotorua. Dan begint ineens Pōhutu, de grootste geiser van Nieuw-Zeeland, te spuiten. Het lijkt wel of een enorme, vulkanische theeketel een zuil van…

Ik laat me in de grotopening zakken en ben binnen een paar minuten volledig door de aarde opgeslokt. Abseilend voel ik de rotswand onder mijn voeten ineens afbuigen en overgaan in een ruime grot, waar ik trappelend in de lucht hang. Er is geen natuurlijk licht en ik laat me langzaam zakken in de donkere grot tot ik tot mijn vreugde weer vaste grond onder mijn voeten voel. Na deze behoedzame afdaling voel ik al snel de lucht langs mijn wangen glijden terwijl ik in volstrekte duisternis over een afgrond tokkel. In de verte zie ik het schijnsel van hoofdlampen feller worden, terwijl ik de oversteek maak richting mijn medegrotbezoekers die met een kop thee op een rotsrichel zitten. Met onze wetsuits, helmen en klimtuigjes hebben we wel wat weg…

1 ROTSKLIMMEN LANGS EEN WATERVAL Na wat uitleg op een oefenrots kun je, gezekerd en wel, 450 meter omhoog klimmen langs Wanaka’s prachtige Twin Falls. De ‘Lord of the Rungs Experience’ van Wildwire is een van de hoogste watervalklimtochten ter wereld. Een via ferrata met metalen treden en bruggetjes helpt je naar de top, waar een helikopter klaarstaat om je in James Bondstijl terug te brengen naar de voet van de berg. wildwire.co.nz 2 TOKKELEN DOOR INHEEMSE BEUKENBOSSEN Bij de steilste tokkelbaan van de wereld even buiten Queenstown zoef je in volle vaart tussen de bomen door. Ziptrek Ecotours organiseert diverse tokkelexpedities. Er is een excursie van één uur, maar ook een avontuur van een halve dag waarbij serieuze snelheden worden behaald: terwijl je door de beukenbossen raast, maak je…

Het moet een van deze hendels zijn.’ Ik haal mijn schouders op, ik heb geen flauw idee. Maar soms moet je een risico nemen in het leven, zeker als je onderweg bent naar de luchthaven en je na een week wildkamperen op het laatste moment het afvalwater nog moet dumpen. ‘Hadden we vorige week maar wat beter opgelet,’ zegt reisgenoot Ives. Ik knik. Toen we onze kampeerwagen ophaalden in Vancouver, opteerden we voor de korte en bondige uitleg. In gedachten zaten we namelijk al op Vancouver Island en we wilden de ferry absoluut niet missen. Bovendien, hoe ingewikkeld kon het zijn? Dit knopje voor de elektriciteit, dit deurtje voor het gas, dit hendeltje voor de afvoer van alle smeerlapperij. Eitje. ‘Op hoop van zegen dan maar.’ Met zijn hand in…

De Marokkaanse stad Tanger was in het tijdperk van de Internationale Zone (1923-’56) een labyrint van intriges en een toevluchtsoord voor spionnen, smokkelaars en schrijvers. Reisjournalist Mark Eveleigh gaat in de straten, pensions en cafés van de stad op zoek naar sporen van zijn literaire helden, onder wie William Burroughs, Paul Bowles en Jack Kerouac. MohamedMrabet wipt lichtvoetig heen en weer, iets voorovergebogen en met zijn vuisten beschermend voor zijn borst. We staan in een steegje naast de stamkroeg van de oud-bokser in de wijk Souani in Tanger. Gelukkig hoef ik niet te vrezen voor een mokerslag met zijn rechtervuist, want ik ben hier om deze 87-jarige te interviewen. In zijn jongere jaren verkeerde Mrabet – als professioneel bokser, kunstenaar en schrijver – jarenlang tussen zwaargewichten. ‘Ernest Hemingway en Tennessee…