Inhoudsopgave van Editie 1 - 2024 - National Geographic

ALS FOTOGRAAF bied ik mijn publiek graag een verrassende kijk op de natuur. Een perfecte gelegenheid deed zich voor in juni, toen ik een Google Alert kreeg over een explosie van rupsen van de wilgenstippelmot (Yponomeuta rorrella) langs de Waal bij Boven-Leeuwen. Die avond nog reed ik erheen en fotografeerde ik een gigantische oude wilgenboom die was ingepakt met wit spinsel, afkomstig van miljoenen rupsen. Na afloop zaten ze in mijn haar, kleding en fototas. De rupsen van stippel- of spinselmotten (Yponomeutidae) leven in grote aantallen bijeen. Ze beschermen zich tegen vijanden als vogels en sluipwespen door met spinsels de stammen en takken van bomen in te pakken, zodat ze aan de binnenkant ervan ongestoord de bladeren kunnen eten –een mooi voorbeeld van succesvol teamwork in de natuur. Hoewel de…

Kaalkopooievaar (Mycteria americana) gefotografeerd in de Sedgwick County Zoo, Wichita, Kansas; Mississippialligator (Alligator mississippiensis) in Kansas City Zoo, Missouri BEDREIGDE SOORT KAALKOPOOIEVAAR MISSISSIPPI-ALLIGATOR Vijftig jaar geleden riep het Amerikaanse Congres de Endangered Species Act (ESA) in het leven. De wet is een succesvol instrument gebleken om de biodiversiteit in de VS te handhaven. BEDREIGDE SOORT CYPROGENIA STEGARIA PERCINA AURANTIACA PERCINA ROANOKA De zoetwatermossel Cyprogenia stegaria is afhankelijk van vissen, waaronder Percina aurantiaca en Percina roanoka. Mossellarven hechten zich wekenlang aan de vissen, waarbij ze essentiële voedingsstoffen opnemen. Eén volwassen zoetwatermossel kan ruim 55 liter water per dag zuiveren, waardoor het water gezond blijft voor andere dieren. Door watervervuiling en habitatfragmentatie staan veel van deze mosselen op de rand van uitsterven; ze vormen de meest bedreigde groep dieren in de VS.…

We weten allemaal hoe een giraf eruitziet: lange nek, harige hoorns en kenmerkend vlekkenpatroon. Maar er zijn uitzonderingen. Deze zomer werd voor het eerst een vlekloze giraf in het wild gefotografeerd (boven). Deze zeldzame waarneming in een privéwildpark in Namibië volgde slechts twee weken na de geboorte van een giraf met effen vacht in een dierentuin in Tennessee (VS). Volgens Sara Ferguson, dierenarts en coördinator bij de Giraffe Conservation Foundation, is het puur toeval dat in korte tijd twee van zulke giraffen zijn waargenomen. De laatst bekende giraf zonder vlekkenpatroon werd in 1972 geboren in een dierentuin in Tokio. Genetische mutaties zijn waarschijnlijk de oorzaak, maar de dieren ondervinden er geen nadelen van, aldus Derek Lee, bioloog aan de Penn State University. In 2018 werkte hij mee aan een onderzoek…

IN HET ZUIDWESTEN VAN MAROKKO zoeken geiten het hogerop om aan hun maaltje te komen. Wanneer de vruchten van de arganboom rijp zijn, klauteren ze als volleerde boulderaars naar boven. Met hun gespleten hoeven houden de geiten zich in evenwicht, waarbij de zachte zolen de dieren extra grip op de schors geven. Een boom met tientallen dieren die zich een weg banen door het groen, is geen zeldzaamheid. Uit de zaden van de vruchten wordt door boeren in onder meer de Sousvallei al eeuwenlang olie gewonnen. Deze wordt gebruikt door Berbervrouwen en wordt verwerkt in beautyproducten, zoals shampoos. Je zou denken dat de boeren de hongerige acrobaten liever kwijt zijn dan rijk, maar dat is niet het geval. Integendeel. De aanwezigheid van de geiten scheelt de boeren namelijk behoorlijk wat…

OP EEN WARME OKTOBERDAG IN HET TEXAANSE HEUVELLAND SCHEERT ANDRE GREEN II VOORZICHTIG EEN MONARCHVLINDER. Hij buigt zich over zijn provisorische laboratoriumtafel, houdt de felgekleurde vleugels tussen duim en wijsvinger vast en haalt een stukje schuurpapier over de borst van het diertje om enkele ragfijne haartjes te verwijderen. Green en zijn collega-onderzoekers hebben een tijdelijk hoofdkwartier ingericht in een van de vele jachthuizen in deze streek, met overal opgezette koppen van inheemse en exotische dieren aan de muur. Maar Green, hoogleraar ecologie en evolutiebiologie aan de University of Michigan en tevens National Geographic Explorer, heeft alleen oog voor de pakweg dertig monarchvlinders die hij vandaag heeft gevangen. Hij brengt een stipje hars aan tussen de vleugels van de vlinder die hij vasthoudt en plakt er een speciaal gemaakte sensor…

FOTOGRAAF James P. Blair LOCATIE Odisha, India WANNEER Oktober 1970 ‘ONS WILDE WESTEN ligt in het oosten.’ Het zijn de woorden van een Indiase voorbijganger aan Bart McDowell. Samen met fotograaf James P. Blair maakt de National Geographicauteur in 1970 een verhaal over het leven in Odisha. De deelstaat, die tot 2011 Orissa werd genoemd, was en is een van de armste delen van India: bijna de helft van de bevolking leeft onder de armoedegrens. De erbarmelijke economische omstandigheden in Odisha staan in schril contrast met de culturele rijkdom. Het beste voorbeeld daarvan vind je in Konarak, waar een prachtige hindoetempel uitkijkt over de Golf van Bengalen. Het dertiende-eeuwse heiligdom en Unescoerfgoed is gewijd aan de zonnegod Surya en vakkundig uitgelijnd richting het oosten, waardoor de eerste zonnestralen ’s…

IN HET WATERRIJKE NEDERLAND VAN DE STEENTIJD, dat bestond uit moerassige bossen en vrijstromende rivieren, speelden bevers een belangrijke rol in het leven van de mens. Dat blijkt uit recent onderzoek van archeoloog Nathalie Brusgaard van de Universiteit Leiden. Uit haar analyse van oude opgravingen kwam naar voren dat op steentijdvindplaatsen in Nederland veel vaker resten van bevers zijn teruggevonden dan aanvankelijk gedacht. ‘Dat laat zien dat ze veel benut werden door de mens,’ verklaart Brusgaard. Zo werden er onder meer gereedschappen aangetroffen die waren vervaardigd uit bevertanden. Daarnaast trokken de waterrijke beverlandschappen veel dieren als wilde zwijnen, vissen en watervogels aan. ‘Om op deze dieren te kunnen jagen, wist de mens heel goed dat hij zijn kamp in bevergebied moest opslaan,’ zegt Brusgaard. In de negentiende eeuw leidde intensieve…

TELKENS ALS IK EEN SPIN ZIE moet ik mezelf aan twee dingen herinneren: 1. Spinnen zijn hele nuttige beestjes voor ons ecosysteem: ze vangen insecten, en andersom dienen ze zelf als voedsel voor vogels en insecten. 2. Ze zijn duizenden malen kleiner dan ik. Maar hoe vaak ik dit ook tegen mezelf zeg, ik schiet nog altijd in paniekmodus wanneer ik er een door mijn slaapkamer zie kruipen. Dat je ze regelmatig tegenkomt is onvermijdelijk: in Nederland en België alleen al komen ruim zeshonderd spinnensoorten voor, zoals de kruisspin en de gewone huisspin. Sinds enkele jaren heeft zich daar een exotische soort bij gevoegd. De valse wolfspin (Zoropsis spinimana) werd hier in 2007 voor het eerst waargenomen en lijkt sinds 2018 bezig aan een ware opmars vanuit Zuid-Europa. De één…

DE JAVARI BEVINDT ZICH OP DE GRENS tussen Brazilië en Peru en stroomt tot diep in het Amazonewoud. Langs de rivier zijn een boot en aanlegplaats aan de Peruaanse zijde de enige tekenen van menselijk leven. Op de Braziliaanse oever waarschuwen borden dat de Javarivallei inheems gebied is, een reservaat met de grootste concentratie van geïsoleerd levende volken ter wereld. Buitenstaanders mogen het gebied niet betreden, maar de overvloed aan grondstoffen oefent een grote aantrekkingskracht uit. Er wonen ongeveer zesduizend mensen in het reservaat, een gebied twee keer zo groot als Nederland dat uit vrijwel ongerept oerwoud bestaat. Maar alleen de leden van de zeven stammen die contact hebben met de buitenwereld worden meegeteld in dit aantal bewoners. We zijn hiernaartoe gekomen om te zien hoe het de mensen…

Beste Meike, Het 2,5 vierkante kilometer grote Rottumeroog, dat niet vrij toegankelijk is voor publiek, is een cruciale rustplaats voor honderdduizenden trekvogels, zoals bonte strandlopers (lucht) en wulpen, meeuwen en ganzen (water). Vorige pagina’s: ‘Ik maakte dit beeld op een herfstdag met zware regenbuien die werden afgewisseld door een waterig zonnetje,’ vertelt Jasper Doest. ‘Toen ik stond te kijken besefte ik: geen twee minuten zijn hier hetzelfde.’ Op een winderige septemberdag in 2013 vond ik een briefje van jou op het strand van Rottumeroog. De wildernis die het eiland is, is normaal ontoegankelijk voor publiek, maar ter gelegenheid van zijn 125-jarig bestaan gaf National Geographic me de kans er vijftig dagen en nachten door te brengen. Uitkijkend vanaf een duintop over de eindeloze verten, daalde een overweldigende gemoedsrust op me…