ER MOET IETS in de lucht hebben gehangen in het zuiden van Groot-Brittannië, zo’n 4500 jaar geleden. Het Neolithicum, de laatste fase van de steentijd, liep op zijn einde en iets maakte de mensen onrustig. Misschien was het godsdienstige vervoering, bravoure of het gevoel dat er verandering op til was. Niemand weet het precies. Hoe het ook zij, de bewoners van Zuid-Engeland besloten monumenten te bouwen. En niet zo’n beetje ook.
In een verbluffend korte periode, vermoedelijk binnen een eeuw, stampten de bewoners van Groot-Brittannië enorme steencirkels, reusachtige houten palissaden, en lanen geflankeerd door staande stenen uit de grond. Om de monumenten te vervaardigen, werden enorme bomen gekapt en miljoenen tonnen aan grond verplaatst – allemaal zonder gebruik van metalen gereedschap, paardenkracht of het wiel.
‘Het was een rage, een…
