Tulpen en narcissen, in allerlei bonte kleuren en variëteiten, hoge blauwe hyacinten en nu allium, ofwel sierui. Tienduizenden bloembollen werden ruim een halfjaar geleden, vrij ongemerkt, gepoot in de grasvelden langs ons huis. In twee lange linten over een afstand van enkele kilometers, zo lang als de doorgaande weg is waaraan ik met mijn gezin woon. Grauw, nat, koud en stormachtig was het toen dat gebeurde. De meeste bewoners sloegen er geen acht op. Terwijl medewerkers van de gemeentelijke groendienst in wateren winddichte pakken de elementen trotseerden om in de grond te stoppen wat nu tot een energie gevende schoonheid heeft geleid. Ja, ik had wel een bescheiden kar met bloembollen gezien, hangend achter een tractor. Maar ik had me niet gerealiseerd wat voor een kolossaal effect dat uiteindelijk zou…
