Haarkluizenaar
Thea kwam niet meer buiten. Contact met derden meed ze. Vrienden, buren, niemand durfde ze nog onder ogen te komen. Naar de winkels ging Thea niet meer, zelfs het park waar ze altijd graag wandelde, had zij voor zichzelf tot verboden gebied bestempeld. Niet meer in de buitenlucht, niet langer onder mensen. Maandenlang binnen muren, als een kluizenaar. Steeds wanneer de 66-jarige Limburgse in de spiegel keek schrok ze, omdat haar frontale haargrens opnieuw naar achteren leek te zijn opgeschoven. Frontale fibroserende alopecia (FFA), luidde de diagnose. Een auto-immuunziekte van de haarwortels. Mannelijke kaalheid, Thea kon het niet aanzien: de kale zones in het hoofdhaar die, in haar beleving, haar vrouw-zijn wegnamen. In 2020 was het haarverlies begonnen, midden in coronatijd en na een forse infectie met dit vermaledijde…
