Als de ruim 8,8 miljoen vrouwen in Nederland slechts één keer in hun leven menstruatiepijn zouden hebben, een overgangsprobleem of bekkenbodem-misère, dán zou je al mogen spreken van een omvangrijke groep patiënten met vrouwspecifieke aandoeningen. De realiteit is echter dat iedere vrouw dergelijke ellende meermalen, of zelfs vaak, moet doorstaan. Soms (on)regelmatig, jarenlang chronisch of zelfs voor de rest van haar leven. Toch doen nog altijd heel wat artsen, vaak mannen, zulke gezondheidsklachten af als “vrouwenkwaaltjes die erbij horen”. Een ernstige onderschatting van de pijn en het verdriet van hun patiënten. Ook een verwijtbaar gebrek aan kennis van dokters die zich onvoldoende verdiepen en hun aannames of vooroordelen tot diagnoses verheffen. Want de pijn en ongemakken van die ‘kwaaltjes’ zijn soms zo hevig dat vrouwen niet langer kunnen functioneren, meldden…
