Peter, waar ben je gebleven, man?’, verzucht Peter soms, als hij in de spiegel kijkt en niet meer dan een grijs vlak onderscheidt. Waar is die man die van zijn fijnzinnige blik zijn werk maakte, die zo graag naar mooie dingen keek, die in vervoering kon raken van kerken en paleizen, van ornamenten en mozaïekvloeren, van marmer, sculpturen en glaswerk?
Nog steeds dezelfde
Sinds drie jaar is Peter volledig blind. Maar van binnen is hij nog steeds diezelfde man. Het zit in zijn lyrische gebaren als hij spreekt over mooie dingen. In gedachten ziet hij alles voor zich: zijn fraai gedecoreerde huis - een paleis in een doodgewone nieuwbouwwijk in Houten -, de stenen leeuwen op sokkels, de vitrines met glaswerk en vazen, de antieke klok, de kroonluchter, zijn eigen…
