Ze moeten hier ergens staan!” Irene de Haas bladert door een oud Keijner-kookboek met goud opgedrukte letters. De familierecepten blijken uiteindelijk op de laatste bladzijden te staan, keurig met de hand geschreven, omringd door satéspetters. “Nee, het is niet saté, maar sáte”, verbetert Irene lachend. Meelezen mag gerust van Oma Reen, zoals ze ook wel wordt genoemd. Irene: “Ik wil graag een stukje Indische eetcultuur doorgeven. En daar horen de geheimen ook bij. Wat heb je er anders aan?” Het toevoegen van een beetje gula djawa (Javaanse suiker) én tamarindepasta (meer zurig) aan het eind van ieder gerecht, is zo’n geheim. Om het geheel net iets meer smaak te geven. Hoeveel ‘een beetje’ precies is, blijkt persoonlijk. Irene: “De essentie van koken is proeven. Net zolang totdat je zelf tevreden…
