‘Hoe ver we ook zijn gekomen, er waait een vrouwvijandige wind door de samenleving’ “Ik was bijna achttien toen ik in de jaren zestig uit Aruba in Nederland aankwam. Vol verwachting, vol hoop op vrijheid en bewegingsruimte. Maar al snel botste ik op grenzen. Niet alleen vanwege mijn vrouw-zijn, maar ook vanwege mijn kleur. Racisme, seksisme, dubbele moraal… Het voelde alsof ik wéér in een keurslijf werd geduwd. Tot Dolle Mina in januari 1970 van zich liet horen. Toen viel er een last van me af. Eindelijk voelde ik me bevrijd en krachtig. Ik was er direct bij, als eerste Dolle Mina van kleur, hoewel ik me daar toen nauwelijks bewust van was. Ik wilde mijn stem laten horen, mijn ongenoegen uiten over de rolpatronen die vrouwen beklemden. We voerden…
