“Geen dag, geen uur, geen minuut gaat voorbij zonder dat ik aan Anne-Bo denk. Het verlies van een kind is zoiets groots, zoiets onbevattelijks, daar bestaat geen troost voor. Het went ook nooit. Het is nu vijf jaar geleden dat ze stierf, maar elke dag begint mijn verdriet opnieuw. Door alles wat ik doe voor de stichting Anne-Bo is mijn dochter er in mijn gedachten en in mijn hart altijd bij. Tegelijkertijd is ze in datzelfde werk pijnlijk afwezig. Want als ze nog had geleefd, was de stichting er nooit geweest. Haar verlies is de bron.”
Totaal onverwacht
“Op 13 oktober 2019, twee weken voor ze haar twintigste verjaardag zou vieren, overleed Anne-Bo, mijn oudste dochter, totaal onverwacht aan een myocarditis, een ontstoken hartspier. Anne-Bo was een kerngezond, stralend en…
