Alles moest altijd snel, snel. Maar het gekke is dat ik helemaal niet veel langer over alles doe als ik het langzamer doe Een beetje een vreemde opdracht aan jezelf misschien, maar ik heb mezelf onlangs opgedragen om alles langzamer te doen. Ik had het druk en begon de neiging te krijgen om alles nét even in een hogere versnelling te willen doen: brood smeren, typen, mails beantwoorden, koffiezetten en het nieuws lezen. Alles moest snel, snel, want dat was zogenaamd efficiënt, maar wel gekmakend, en daarbij hielpen de hartkloppingen en het opgejaagde gevoel vanbinnen ook niet. (Hallo overgang? Dit hoort er ook al bij, neem ik aan?) Sinds een week doe ik alles wat langzamer. Ik probeer ook niet de hele tijd twee taakjes tegelijk te doen; dat je…
