‘Ik ben niet merkbewust. Ik moet altijd naar het neklabel gluren als iemand vraagt wat ik draag’ Ze is op de fiets gesprongen en hiernaartoe geracet. Iets met gezelligheid aan de ontbijttafel en de tijd uit het oog verliezen. We zien haar aankomen. Flink doortrappend, flared spijkerbroek en witte blouse aan, zwarte zonnebril op de neus. Nog voor ze goed en wel binnen is, klinkt een ‘Sorry, sorry, sorry, ik ben aan de late kant!’ Maar goed dat de locatie, een prachtig en fotogeniek boshuis, om de hoek is van haar huis in Bloemendaal. Het team staat paraat. De kledingrekken hangen vol bruin- en geelschakeringen. Bruin staat haar goed, weet ze, kopertinten ook. Maar dat geel vindt ze spannend met haar lichte huid. Met een koffie in haar handen laat…
