Het voelt misschien wel lekker: met z’n allen onzeker en bescheiden, maar het remt ook af “Ik weet niet of ik dat wel kan,” aarzelt mijn dochter.
“Natuurlijk kun je dat,” protesteer ik, “ze vragen je niet voor niks.”
Ze heeft me net verteld dat ze een aanbod heeft gekregen voor een functie waarin ze kan doorgroeien van uitvoerend werk naar leidinggeven.
Ik bezweer haar dat ze veel te weinig besef heeft van haar bijzondere talenten. “Het slaat nergens op, die onzekerheid,” zeg ik.
“Hoor je wat je zegt, mama?” vraagt ze fijntjes.
Ja, nu wel.
Zelf ben ik er ook meestal van overtuigd dat anderen het beter kunnen dan ik. Inmiddels heb ik wel geleerd om te doen alsof ik heel wat kan, maar word vervolgens geregeld overspoeld door…
