Wat een periode ligt er achter ons! We zullen haar ons nog lang heugen en ze zal de geschiedenisboeken in gaan als ‘de tijd van de grote coronapandemie’. In het nieuws ging en gaat het nog voortdurend over de coronacrisis, als een overkoepelend begrip voor de pandemie die de zorg bijna deed bezwijken. Maar binnen die grote coronacrisis had iedereen zijn eigen kleine coronacrisis. We verloren dierbaren, geliefden werden in het ziekenhuis opgenomen, we werden zelf in het ziekenhuis opgenomen, we mochten onze ouders niet zien, of konden de kinderen en kleinkinderen niet zien, we konden de mensen van wie we houden niet meer aanraken, juist nu dat zo hard nodig was, we hadden ineens geen werk meer of nauwelijks nog inkomsten. Zoveel mensen, zoveel zorgen.
En toch hè, in…
