Elastieken
‘Klie-klie-kliekerie, bami, nasi, lust ik nie! Klie-klie-kliekerel, bami, nasi, lust ik wel!’ Ik weet niet wie de bedenker van dit briljante rijmpje is, maar in mijn herinnering zong ik het mijn halve jeugd. Het was namelijk het liedje dat mijn zus en ik zongen tijdens het elastieken. De bedoeling was dat je bij elke lettergreep een been over het elastiek gooide; best intensief, denk ik nu, maar als je acht jaar bent is het letterlijk en figuurlijk kinderspel. Aangezien de lus van het elastiek tussen de benen van twee personen moest worden gespannen, had je drie mensen nodig voor dit spel. Als er geen buurmeisje paraat was om met mijn zus en mij mee te doen, keken we onze vader lief aan. En die deed nog vaak mee ook.…
