Ze heeft weinig meegekregen. Een moeder die haar niet heeft voorgedaan hoe je kunt moederen, nauwelijks school, omdat niemand zag wat ze kon, te jong gaan samenwonen, een man die niet wist hoe hij iemand anders dan zichzelf lief kon hebben, twee kinderen die al te veel hebben meegemaakt voor een kinderleven.
Nu woont ze alleen met de kinderen en dat is maar beter. Ze heeft een huurhuis, met achterstallig onderhoud. Maar ze is uit de bijstand, heeft een vaste baan, verdient het minimumloon en volgt een opleiding. Ze doet het allemaal zelf: van haar kinderen houden, voor ze zorgen, werken, studeren en rondkomen van te weinig geld. Voor haar ging het generaties lang mis. Ouders die problemen hadden, kregen kinderen aan wie ze die problemen doorgaven, zodat die ook…
