Het nieuwe normaal vind ik behoorlijk abnormaal. Ik wil terug naar het oude, naar dat wat normaal ís ’Goh,dat was me het jaartje wel.’ Hoe vaak zal ik die zin de afgelopen jaren al hebben uitgesproken, ergens in december? Want er gebeurde aan het begin van dit millennium van alles in en rondom mijn leven. Een vriendin werd ziek, mijn zus ging scheiden, de vrouw van mijn vader overleed, ik stopte met mijn bedrijf, de kat werd dement, de overgang zette in, ik kreeg een geweldig leuke baan, werd pleegmoeder, schreef een boek... En toen moest 2020 nog komen.
2020 beats it all. Want ik kan me geen gekker jaar herinneren dan dit jaar. Begon het nog vrij normaal, met nieuwjaarsborrels en –lunches (waarop we elkaar nog kusten!), in maart…
