Steeds vaker realiseer ik me dat er bijna geen mensen meer over zijn die de oorlog bewust hebben meegemaakt. Mijn schoonmoeder, nu tachtig, is er een van, en er zijn er natuurlijk nog meer, maar vroeger, toen ik klein was, waren het er nog echt veel. ‘De oorlog’ was ook een vast onderwerp van gesprek, daar had je het gewoon best vaak over.
Mijn vader, die uit 1935 stamde, heeft de oorlog ook bewust meegemaakt en vertelde er het liefst spannende verhalen over. Lichtelijk traumatiserend moet het allemaal wel zijn geweest, al had hij geen vreselijke dingen meegemaakt. Maar toch was het wel eng: zijn vader zat in het verzet en werd op een gegeven moment meegenomen door de Duitsers (hij ontsnapte!). En er zaten, samen met mijn opa thuis…
